Ονειρικό σινεμά: Maya Deren και David Lynch

Οι επιρροές της "ιέρειας" της avant-garde στο έργο του σπουδαίου Αμερικανού δημιουργού

Παρθενογένεση στην Τέχνη δεν υπάρχει, πόσο μάλλον σε ότι αφορά στην κινηματογραφική Τέχνη όπου όροι όπως «πρωτότυπο», «ρηξικέλευθο» και «άνευ προηγουμένου», έχουν προ πολλού πάψει να αφορούν τις φιλμικές τεχνικές των δημιουργών, εξαιρουμένων, ίσως, των αναγκών που προκύπτουν ως αποτέλεσμα της τεχνολογικής προόδου.

Πολλές φορές η ιδέα της «αντιγραφής» και των δημιουργικών επιρροών συγχέονται σε τέτοιο βαθμό, που μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς την δημιουργική ξεπατικωτούρα, από την εμπνευσμένη επίδραση.  Γιατί δηλαδή ο Quentin Tarantino αποτίει, με κάθε νέα του ταινία, φόρο τιμής στο σινεμά του ’70 και τους μεγάλους δασκάλους του, ενώ ο Alejandro González Iñárritu απλώς αντιγράφει την κινηματογραφική ύπαρξη του Andrei Tarkovsky και του Alejandro Jodorowsky;

Μια απάντηση στο παραπάνω ερώτημα δίνει το βίντεο που ακολουθεί με τίτλο Meshes of Lynch, το οποίο παρουσιάζει την τεράστια επιρροή που είχε το έργο της Maya Deren, εμβληματικής προσωπικότητας του αμερικάνικου avant-garde σινεμά, στο φιλμικό είδος που εδώ και χρόνια υπηρετεί ο David Lynch.

Μέσα από το ενδιαφέρον μοντάζ του βίντεο, αποσπάσματα από το Meshes of the Afternoon, την πιο γνωστή ίσως ταινία της Deren, αντιπαραβάλλονται με σκηνές από ποικίλες ταινίες του Lynch, δημιουργώντας μια εθιστική σύνθεση χαρακτήρων, αντικειμένων και ονειρικής ατμόσφαιρας που αποδεικνύει περίτρανα την διαχρονική επιρροή ενός δημιουργού, στο έργο κάποιου άλλου, δίχως το «βάρος» της άστοχης αντιγραφής.

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ