Oscars 2015 – Οι προβλέψεις μας: Καλύτερο πρωτότυπο και διασκευασμένο σενάριο

Ποιος θέλουμε να το πάρει, ποιος ειναι το φαβορι και ποιος δεν αναγνωρίστηκε από την Ακαδημία

Λίγες μέρες μας χωρίζουν από την 87η τελετή απονομής των πολυπόθητων χρυσών αγαλματιδίων της Ακαδημίας και μπορούμε με μια σχετική βεβαιότητα να κάνουμε τις προσωπικές προβλέψεις μας σχετικά με τους νικητές και τους «μεγάλους χαμένους» της βραδιάς, καθώς και αυτούς που δεν θα αναγνωριστεί ίσως η αξία τους όσο θα ήταν πρέπον.

Μετά τις μουσικές κατηγορίες των Όσκαρ, την καλύτερη μουσική επένδυση και το καλύτερο τραγούδι, περνάμε στα σενάρια. Όπως κάθε χρονιά οι κατηγορίες είναι διασκευασμένο και πρωτότυπο και οι υποψήφιοι αρκετά ενδιαφέροντες.

_AF_6405.CR2Ας αρχίσουμε όμως με το καλύτερο πρωτότυπο σενάριο, όπου τα πράγματα είναι λίγο πιο ξεκάθαρα από πλευράς προβλέψεων.

Οι υποψήφιοι

Το Boyhood είναι μια αριστουργηματική ταινία από πολλές απόψεις αλλά το λιγότερο δυνατό της χαρτί είναι το σενάριο. Παρότι αληθινό όσο πάει, ειλικρινές, αρμονικά μεταβατικό και προσαρμοσμένο πάνω στα δώδεκα χρόνια τα οποία αφηγείται, έχει εδώ λίγες πιθανότητες να βραβευτεί. Εκτός αν η ακαδημία διαλέξει να τα δώσει όλα στην ταινία του Richard Linklater που έχει αδικηθεί άλλες δύο φορές στο παρελθόν με τα Before Sunset και Before Midnight. Πάντως το φαινόμενο συγκέντρωσης όλων των βραβείων σε μια ταινία είναι αρκετά σπάνιο τα τελευταία χρόνια κάτι που αποδυναμώνει και την υποψηφιότητα του Boyhood.

Το Βirdman από την άλλη, είναι μια ταινία που έχει κάνει σημαία το σενάριο της. Ο ρυθμός και η συνολική της εικόνα ακόμα και η σκηνοθετική βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο διεισδυτικό της κείμενο και παίζει τόσο με τον ψυχισμό του πρωταγωνιστή όσο και με τους κανόνες του θεάτρου αλλά και της βιομηχανίας εν γένει. Βραβεύτηκε στις Χρυσές Σφαίρες με το αντίστοιχο βραβείο κάτι που του δίνει ένα καλό προβάδισμά αλλά απουσιάζει από την πεντάδα των υποψηφίων των σεναριογράφων. Κάτι που δεν είναι και πολύ καλό για τις πιθανότητες του.

Το τρίτο υποψήφιο της κατηγορίας, το Foxcatcher είναι μια πολύ καλή ταινία που επίσης βασίζεται αρκετά στο εντελώς ζοφερό σενάριο της. Έχει εξαιρετικά γραμμένους χαρακτήρες και τους αναπτύσσει σταδιακά καθώς και οι ίδιοι οδηγούνται στις αποφάσεις που ορίζουν την τραγική αυτή αληθινή ιστορία. Το μόνο μειονέκτημα είναι ότι η θεματική του δεν απέχει πολύ από το There Will Be Blood που ήταν κι αυτό υποψήφιο το 2007 αλλά έφυγε χωρίς βραβείο, προφανώς επειδή η ακαδημία δεν διαλέγει (συνήθως) τόσο σκοτεινές ταινίες.

The Grand Budapest Hotel. Εδώ μιλάμε για ένα αναμφισβήτητα πολύ καλό σενάριο στα πρότυπα των πάντα πολύ προσεγμένων σεναρίων που γράφει και σκηνοθετεί ο Wes Anderson. Πανέξυπνο, αστείο και πνευματώδες, ξεχωρίζει από τα συνυποψήφια στην ίδια κατηγορία και είναι επιτέλους ο καιρός να βραβευτεί ο Anderson για το παράξενο και γοητευτικό μωσαϊκό χαρακτήρων που φτιάχνει σε κάθε ταινία του.

Ο παραπονεμένος υποψήφιος της πεντάδας είναι το Nightcrawler. Είναι η μοναδική υποψηφιότητα μιας αρκετά ενδιαφέρουσας ταινίας που έχει διακριθεί από ουκ ολίγες ενώσεις κριτικών τόσο για σενάριο όσο και για την ερμηνεία του πρωταγωνιστή της Jake Gyllenhaal. Παρά την επιτυχημένη σάτιρα στα media και την υποστήριξη που έχει η ταινία από το κοινό του αμερικάνικου ανεξάρτητου σινεμά, οι πιθανότητες της να πάρει τελικά το χρυσό αγαλματίδιο είναι λιγοστές.

Η απουσία
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι απουσιάζει το μια από τις πιο έξυπνες και καυστικές ταινίες της χρονιάς, το Lego Movie αλλά η ακαδημία δεν της έκανε την τιμή να την βάλει ούτε στην πεντάδα των υποψηφίων καλύτερου animation. Επίσης το Selma, που έχει μόνο δύο υποψηφιότητες, θα μπορούσε να χωρέσει στην πεντάδα γιατί ήταν ιδεαλιστικό χωρίς να είναι ουτοπικό. Η αλήθεια είναι όμως ότι σ’ αυτή την κατηγορία όλες οι ταινίες αξίζουν τόσο πολύ τη θέση τους που δεν θα μπορούσαμε να αφαιρέσουμε καμία.

Ποιος θέλουμε να το πάρει :
Ιδανικά θα θέλαμε να βραβευτεί το Nightcrawler όχι γιατί είναι το καλύτερο σενάριο εκ των πέντε, αλλά επειδή η ταινία στο σύνολό της είναι γεμάτη σασπένς και άξιζε περισσότερης αναγνώρισης από την ακαδημία συνολικά. Εναλλακτικά θα θέλαμε να το πάρει το The Grand Budapest Hotel γιατί είναι άψογα δομημένο με πολλούς χαρακτήρες που έχουν όλοι λόγο και ρόλο στην ταινία και αποτελεί μια από τις καλύτερες προσθήκες στη σεναριακή φιλμογραφία του Wes Anderson.

Ποιος θα το πάρει :
Σχεδόν χωρίς καμία αμφιβολία το The Grand Budapest Hotel. Είναι το βραβείο που θα επιλέξει να δώσει η ακαδημία στην ταινία που θα παραγκωνιστεί στις υπόλοιπες μεγάλες υποψηφιότητες της λόγω ισχυρότερων φαβορί. Σαν δεύτερη επιλογή θα λέγαμε το Birdman για το ίδιο λόγο και επειδή βραβεύτηκε στις Χρυσές Σφαίρες.

Whiplash (2014)

Συνεχίζουμε το βραβείο του διασκευασμένου σεναρίου όπου η κατάσταση φέτος είναι λίγο ομιχλώδης.

Οι υποψήφιοι

Το American Sniper δεν έχει προβληθεί στην Ελλάδα την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές. Παρόλα αυτά ο διεθνής τύπος μιλάει για μια ταινία και ένα σενάριο κομμένο και ραμμένο στα γούστα της ακαδημίας που χάνει μόνο των αμφιλεγόμενων πολιτικών του τοποθετήσεων σε σχέση με τον “πόλεμο κατά της τρομοκρατίας”.

Από την άλλη το The Imitation Game, που είναι επίσης γραμμένο με γνώμονα να πρωταγωνιστήσει στα Όσκαρ, είναι απολύτως πολιτικά ορθό τόσο στην ιστορική όσο και στο κοινωνική του παράμετρο και αποτελεί δυνατό παίκτη στην εν λόγω κατηγορία. Είναι μεθοδικό, κάνει σωστή χρήση όλων των στοιχείων του αλλά και των χαρακτήρων και αγγίζει με την ευαισθησία του μεγάλο μέρος του κοινού αλλά και της ακαδημίας.

Η δεύτερη ταινία της πεντάδας που δεν έχουμε δει ακόμη στην χώρα μας είναι το Inherent Vice. Γραμμένο από τον Paul Thomas Anderson και υποψήφιο μόνο σε αυτή και την κατηγορία των κουστουμιών. Πρόκειται για μια ταινία που, παρά τις πολύ καλές κριτικές που έχει λάβει μέχρι τώρα στο διεθνή τύπο, δείχνει να μην καλύπτει τα πρότυπα της ακαδημίας καθότι υπερβολικά εκκεντρικό για μια τέτοιου τύπου βράβευση.

Το σενάριο του The Theory of Everything γραμμένο από τον Anthony McCarten είναι έντονα συναισθηματικό και βασίζεται περισσότερο στην ερωτική πλευρά της ζωής του Stephen Hawking παρά την επιστημονικά ιδιοφυή πλευρά που γνωρίζουμε καλύτερα ως κοινό. Και παρόλο που που αυτό λειτουργεί θετικά στην ταινία, η ιστορία έχει δείξει ότι τέτοια σενάρια δεν έχουν και την καλύτερη τύχη στις βραβεύσεις αφού θεωρούνται από την ακαδημία κάπως ελαφριά…

Σε μία από τις λίγες κατηγορίες που τα Όσκαρ τείνουν να είναι λίγο πιο “δίκαια” αλλά και τολμηρά ταυτόχρονα υπάρχει και το άριστα γραμμένο Whiplash από την πένα του Damien Chazelle. Σχεδόν αψεγάδιαστο, δημοφιλές και φασαριόζικο όσο και τα ντραμς που παίζει ο πρωταγωνιστής του, είναι από τους πιο δυνατούς παίκτες στην κατηγορία του διασκευασμένου σεναρίου. Προσθέστε σε όλα αυτά ότι είναι και ημιαυτοβιογραφικό και έχετε το ιδανικό indie που η ακαδημία θέλει για να στηρίξει για να ανεβάζει λίγο ακόμα τις μετοχές του πολλά υποσχόμενου πρωταγωνιστή της, Miles Teller.

Η απουσία
Μια και ηχηρή! Το σχεδόν αριστουργηματικό σενάριο της Gillian Flynn για το Gone Girl του David Fincher. Αστυνομικό αλλά ταυτόχρονα δεικτικό ως προς τις σχέσεις των φύλων, τη μάχη μεταξύ τους και με ανατρεπτική εξέλιξη που κρατάει το θεατή πολύ περισσότερο από ένα βιβλίο αντίστοιχου θέματος. Ίσως η ακαδημία να το θεώρησε λίγο μισογυνικό, ίσως να της φάνηκε και λίγο προκλητικό γι’ αυτό το αφαίρεσε από την πεντάδα. Αν υπήρχε πάντως θα ήταν σίγουρα ένα από τα δικά μας φαβορί.

Ποιος θέλουμε να το πάρει :
Χωρίς να έχουμε δει στη χώρα μας το American Sniper και το Inherent Vice και διαλέγοντας από τα υπόλοιπα τρία σενάρια θα λέγαμε το Whiplash γιατί είναι καλογραμμένο, θορυβώδες και έντονα λεκτικό. Μερικές φορές ίσως να ξεφεύγει σε υπερβολές αλλά δεν παύει να είναι το πιο ιδιαίτερο από όλους του σεναριακούς συνυποψηφίους του σε αυτή την κατηγορία και σίγουρα θα αποτελέσει και μια νίκη που θα συμφωνήσει και με το ευρύ κοινό που έχει ήδη αποθεώσει την ταινία.

Ποιος θα το πάρει :
Τα προγνωστικά μιλάνε για ξεκάθαρη νίκη του Whiplash κάτι που θα είναι αρκετά “δίκαιο” , όσο μπορούμε τουλάχιστον να προφέρουμε τη λέξη δίκαιο μιλώντας για Όσκαρ. Θα θέλαμε όμως να αφήσουμε και ένα ανοιχτό παράθυρο στο The Imitation Game που έχει, εντελώς ακαδημαϊκά μιλώντας, οσκαρικό σενάριο και λόγω συνυποψηφίων τείνει να αγνοηθεί στις περισσότερες κατηγορίες στις οποίες είναι υποψήφιο.

Διαβάστε τις προβλέψεις μας για τις κατηγορίες της καλύτερης μουσικής επένδυσης και του καλύτερου τραγουδιού.

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ