Όταν οι κωμικοί γίνονται δημιουργοί

Η μετάβασή από το μοναχικό stand-up στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο

Το Χόλιγουντ έχει μακρά ιστορία στην πρόσληψη κωμικών και την μετατροπή τους σε ηθοποιούς. Μερικές φορές μάλιστα οι κωμικοί αυτοί γίνονται και εξαιρετικοί πρωταγωνιστές, αναδεικνύοντας το κωμικό τους ταλέντο που το μεταφέρουν από την απλή λεκτική του μορφή, σε κινηματογραφικό επίπεδο συνοδευμένο και ενορχηστρωμένο υπό τις οδηγίες ενός σκηνοθέτη.

Άλλοτε πάλι οι κωμικοί αυτοί υπερβαίνουν ακόμα περισσότερο τα όρια τους και γίνονται καλλιτέχνες που δοκιμάζονται και πετυχαίνουν ακόμα και σε δραματικούς ρόλους, μεταφέροντας μας έτσι χαρακτήρες ενδιαφέροντες και πολύπλοκους που βάζουν στην άκρη την πρόσκαιρη εκτόνωση της έξυπνης ατάκας και διεισδύουν στην θλίψη και την αλήθεια της ανθρώπινης ύπαρξης.

Εξαιρετικά παραδείγματα τέτοιων κωμικών μπορούμε να δούμε αρκετά στο σινεμά των τελευταίων δεκαετιών. Ξεκινώντας από τον μοναδικό και αδικοχαμένο Robin Williams που διέπρεψε σε ρόλους όπως αυτόν του ψυχολόγου στο Good Will Hunting και συνεχίζοντας με τον Steve Carell που μας συστήθηκε ως Σαραντάχρονος Παρθένος για να γίνει αργότερα ο αξιομνημόνευτος μεγιστάνας στο σοκαριστικό Foxcatcher. Ακόμα και ο κατά πολλούς υπερβολικός Jim Carrey που έχει φέρει εκατομμύρια δολάρια στα ταμεία με τις κωμωδίες του, έχει σταθεί επάξια απέναντι στο βάθος και την πολυπλοκότητα των ρόλων του στο Truman Show ή την Αιώνια Λιακάδα Ενός Καθαρού Μυαλού.

Υπάρχουν όμως κι άλλοι κωμικοί που πάνε ακόμη παραπέρα. Γίνονται δημιουργοί. Το πιο συχνό και λογικό επακόλουθο για ένα κωμικό είναι να ασχοληθεί με το σενάριο. Μάλιστα σε πολλές αμερικάνικές σειρές οι παραγωγοί συχνά συμβουλεύονται κωμικούς που βρίσκουν να κάνουν σόου στα comedy clubs της Νέας Υόρκης για να τους διανθίσουν το σενάριο με έξυπνες ατάκες ή ακόμα και με ευτράπελα που δεν μπόρεσε να σκεφτεί ο σκηνοθέτης για να προσθέσουν ένα ακόμη μαζικό γέλιο από το τηλεοπτικό κοινό. Αυτό όμως είναι απλά μια συμβουλευτική δουλειά που δεν διαφέρει και πολύ από αυτή που κάνει ο κωμικός μόνος του όταν ετοιμάζει το gig του. Η ουσιαστική διαφοροποίηση υφίσταται όταν ο κωμικός αναλαμβάνει τη συγγραφή ενός ολόκληρου σεναρίου ή ακόμα και της σκηνοθεσίας του στη μικρή ή τη μεγάλη οθόνη.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό είναι μια δύσκολή δουλειά και δεν τα καταφέρνουν όλοι. Οι περισσότεροι μάλιστα δεν τολμάνε να κάνουν αυτή τη μετάβαση και περιορίζονται στο συγγραφή μίνι κειμένων για ζωντανές απονομές βραβείων ή τηλεοπτικών talk show. Το ενδιαφέρον και αξιέπαινο είναι όταν οι κωμικοί αυτοί που τολμάνε, καταφέρνουν να προσθέσουν στο σινεμά ή στην τηλεόραση, ένα δημιούργημα ουσιαστικό με κωμική διάστασή αλλά και ουσιαστική ειλικρίνεια σε συνάρτηση πάντα με τη μοναξιά και θλίψη που βιώνει ο κάθε κωμικός απέναντι στους υπόλοιπους ανθρώπους που δεν χρειάζονται να λένε αστεία για να τους συμπαθούμε.

louie

Ένα από τα σπουδαιότερα παραδείγματα κωμικών που περάσει με ιδιαίτερη επιτυχία και αξιοζήλευτη συναισθηματική ευφυΐα στον κόσμο των δημιουργών είναι ο Louis C. K. Ξεκίνησε σαν κωμικός στο ιστορικό Comedy Cellar της Νέας Υόρκης και μετά από μερικούς μικρούς κωμικούς ρόλους σε ταινίες, έφτιαξε την δική του σειρά, το Louie στην οποία πρωταγωνιστεί γραφεί και σκηνοθετεί. Μέσα στη σειρά υποδύεται μια εκδοχή του εαυτού και της προσωπικότητας του και παρακολουθούμε την εξέλιξη, τις δυσκολίες και τις υπερβάσεις που καλείται να κάνει για να επιβιώσει και να προσπαθήσει αντλήσει ψήγματα ευτυχίας στην αφιλόξενη πόλη της Νέας Υόρκης ως μεσήλικας, χωρισμένος και πατέρας.

Ένα ακόμη από τα πολλά παραδείγματα κωμικών που έγιναν επιτυχημένοι δημιουργοί είναι και ο Chris Rock. Μετά από αρκετές και αδιάφορες, ίσως και λίγο σαχλές, κωμωδίες που του απέδωσαν εκατομμύρια δολάρια έγραψε σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστήστε στο Top Five. Μια ταινία που δεν παίχτηκε στη χώρα μας ενδεχομένως γιατί οι εταιρίες διανομής υπέθεσαν ότι δεν θα ήταν αρκετά συναφής με τη δική μας πραγματικότητα, που έχει όμως αρκετά αυτοβιογραφικά στοιχεία και κριτική πάνω στη βιομηχανία από πρώτο πρόσωπο. Εκεί ο Chris Rock αποδεικνύει ότι μάζεψε όλα αυτά τα χρόνια του ως κομμάτι του Χόλιγουντ, τα μέτρησε, τα απομυθοποίησε και τα είδε πλέον από μια πιο ψύχραιμη οπτική γωνία για να ανακαλύψει μέσα απ’ όλα αυτά την αυταπάτη και την αλήθεια της προσπάθειας του να σταθεί σε ένα τόσο εκφυλιστικό σύστημα ψυχαγωγίας.

Και τέλος έχουμε την πιο πρόσφατη προσθήκη στις κωμικούς που έγιναν δημιουργοί, την Amy Schumer. Η ασχημούλα αλλά ευθύς, αποστομωτική και εξαιρετικά ξεκαρδιστική Schumer αφού δημιούργησε τη επιτυχημένη κωμική σειρά Inside Amy Schumer έγραψε και το σενάριο για το Trainwreck ή Κατακούτελα όπως ονομάζεται στην ελληνική του διανομή και θα δούμε από αυτή την εβδομάδα στις αίθουσες. Με σκηνοθέτη τον μάστορα της σύγχρονης κωμωδίας Judd Apatow, η Amy με από σενάριο της μας περιγράφει τις περιπέτειες της ως ελεύθερη και λίγο “εύκολη” τριαντάρα στη Νέα Υόρκη. Μετράει τα προβλήματα της με την οικειότητα, τη συναισθηματική ωρίμανση, την απόρριψη και την απογοήτευση του έρωτα και μας παραδίδει μια φρέσκια, ξεκαρδιστική και ιδιότυπη ρομαντική κομεντί που ανανεώνει το κουρασμένο είδος όπως ένας κωμικός κάνει ένα δύσκολο κοινό να χτυπιέται από τα γέλια.

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ

SAE Digital Film Making