Ouija: Πίνακας Πνευμάτων – Ouija (2014)

Aπλά μια ακόμα τυπική ταινία τρόμου






 

Γράφει ο Χριστόφορος Αντωνόπουλος


Σκηνοθεσία: Stiles White
Σενάριο: Stiles White, Juliet Snowden
Πρωταγωνιστούν: Olivia Cooke, Ana Coto
Διάρκεια: 89’
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: UIP

 

ImageGen (1)Έπειτα από την μυστήρια, μα σίγουρα εφευρετική αυτοκτονία της παιδικής της φίλης Debbie, η πανέξυπνη έφηβη Laine, παρεούλα με το αγόρι της, την αδερφή της Sarah και τους επίσης κολλητούς της φίλους Pete και Isabelle, θα πειραματιστεί με τον περίφημο πίνακα Ouija σε μια προσπάθεια να λύσει τον γρίφο πίσω από την μυστηριώδη αυτοκτονία της φίλης της. Όπως όλος ο κόσμος φυσικά γνωρίζει, (εκτός μάλλον από τους πρωταγωνιστές της εν λόγο ταινίας), οι πίνακες Ouija δεν πρέπει ποτέ και για κανένα λόγο να χρησιμοποιούνται αυθαίρετα, αφού ο παίκτης διατρέχει τον κίνδυνο να έρθει σε επαφή με μία μοχθηρή οντότητα από τον άλλο κόσμο. Οι πρωταγωνιστές μας ωστόσο σαν άλλοι κινηματογραφικοί μελλοθάνατοι και πάντα προς τέρψιν του τρόμο-λάγνου θεατή, θα παραβλέψουν την κοινή λογική και ακολουθώντας βήμα προς βήμα όλα τα κινηματογραφικά κλισέ των ταινιών τρόμου τις τελευταίας δεκαετίας, θα ακολουθήσουν την προαναφερθείσα φιλενάδα τους Debbie στον άλλο κόσμο. Το ερώτημα είναι μόνο με ποια σειρά θα γίνει αυτό, κάτι που πιστέψτε με είναι απλά αδιάφορο.

Το Ouija αποτελεί μια ακόμα ταινία τρόμου της κινηματογραφικής σχολής του είδους της τελευταίας 10ετίας που ενώ δανείζεται κάτι από εδώ και κάτι από εκεί, τελικά το μεγάλο δάνειο το παίρνει μάλλον από την τράπεζα της βαρεμάρας. Οι βασικοί κινηματογραφικοί κανόνες ορίζουν 3 βασικούς τρόπους για να μπορέσει ένας δημιουργός να προκαλέσει τις πολυπόθητες ανατριχίλες στο κοινό του. Πρώτον η παρουσία δυνατών ήχων σε συγκεκριμένα πλάνα. Δεύτερον, η απειλή το να σου δείξει κάτι ιδιαίτερα ανατριχιαστικό και αιμοβόρο και πολλές φορές να το πραγματοποιεί. Τρίτον να δημιουργεί ένα ψυχολογικό και μακάβριο σύμπαν το οποίο να έχει τη δυνατότητα να εμποτίσει τον θεατή με τον σπάνιο ψυχολογικό τρόμο, που τόσο λίγοι δημιουργοί έχουν πετύχει στο πέρασμα των χρόνων. Στην περίπτωση του Ouija αφαιρούμε την τρίτη μέθοδο και αφήνουμε την πρώτη μέθοδο να παίξει ανεπιτυχώς μπάλα με την δεύτερη.

Παρόλα αυτά, σε κάποιο σημείο το Ouija καταφέρνει και προκαλεί μια δυνατή ανατριχίλα στο ανυποψίαστο κοινό του. Αυτό γίνεται φυσικά εφικτό όταν καταλαβαίνουμε πλέον πως μέσα από αυτή την όχι και τόσο ελκυστική ταινία, κάποιος market manager προσπαθεί να μας πουλήσει απλά ένα ακόμα προϊόν το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι φυσικά ένας πίνακας Ouija, ακολουθώντας μια τακτική πωλήσεων που υπάρχει από την εποχή των παιδικών μας χρόνων μέσα από τις αγαπημένες μας παιδικές σειρές. Αυτό δε που προκαλεί την μεγαλύτερη αμηχανία είναι το γεγονός μιας μάλλον όπως φαίνεται τακτικής marketing που σίγουρα δεν γνωρίζει μια από τις βασικότερες αρχές της ανθρώπινης φύσης, αφού το υποσυνείδητο τουλάχιστον μήνυμα είναι πως αυτό το προϊόν μπορεί να σε σκοτώσει.

Βέβαια οφείλω να ομολογήσω, πως παρόλα τα κατ’ τα άλλα μέτρια κινηματογραφικά στοιχεία που συνθέτουν το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Stiles White, οι συντελεστές της ταινίας αξίζουν σίγουρα τα εύσημα αφού κατάφεραν το αδιανόητο. Να δημιουργήσουν δηλαδή μια ταινία ακόμα πιο αδιάφορη από το ίδιο το παιχνίδι στο οποίο είναι βασισμένη. Ένα παιχνίδι που βάζει τους παίκτες του στην αφάνταστα, επίπονα βαρετή διαδικασία να προφέρουν σιγά σιγά γράμματα μέχρι να σχηματιστεί μια λέξη.

Χωρίς βέβαια να αποτελεί την χειρότερη επιλογή αυτής της εβδομάδας η ταινία Ouija του Stoles White, αποτελεί απλά μια ακόμα τυπική ταινία τρόμου απευθυνόμενη ίσως στο εφηβικό κοινό που αποζητά απλά κάτι ανάλαφρο για την νυχτερινή του έξοδο.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

 

Συντακτική ομάδα του Reel.gr

Αγαπάμε τον κινηματογράφο και όλα του τα είδη χωρίς διακρίσεις και κουλτουριάρικες αγκυλώσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*