Ουζερί Τσιτσάνης (2015)

Σχηματικοί χαρακτήρες και κακογραμμένοι διάλογοι

 ½☆☆☆☆ 

Σκηνοθεσία: Μανούσος Μανουσάκης
Σενάριο: Μανούσος Μανουσάκης, Άντα Γκουρμπαλή, Βασίλης Σπηλιόπουλος, Γιώργος Σκαμπαρδώνης (μυθιστόρημα)
Πρωταγωνιστούν: Χάρης Φραγκούλης, Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Βασιλική Τρουφάκου
Διάρκεια: 100’
Χώρα: Ελλάδα
Διανομή: Feelgood Entertainment

AFISA FINAL OUZERI logosΘεσσαλονίκη, 1942-1943. Στην υπό γερμανική κατοχή πόλη, ο Γιώργος και η Εστρέα είναι ερωτευμένοι. Όμως ο έρωτας ανάμεσα σε έναν Χριστιανό και μία Εβραία είναι απαγορευμένος. Η περιπετειώδης και παθιασμένη ιστορία αγάπης, παγιδευμένη ανάμεσα σε ένα απάνθρωπο ολοκληρωτικό καθεστώς και τον παραλογισμό των φυλετικών διακρίσεων, βρίσκει καταφύγιο στο ιστορικό Ουζερί Τσιτσάνης. Εκεί ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης Βασίλης Τσιτσάνης διανύει τα πιο δημιουργικά του χρόνια και συνθέτει τα πιο γνωστά του τραγούδια, ανάμεσα στα οποία και την καθοριστική Συννεφιασμένη Κυριακή.

Ο Μανούσος Μανουσάκης επιστρέφει στην κινηματογραφική οθόνη με την πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία του, «Ουζερί Τσιτσάνης», βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη. Με επίκεντρο έναν απαγορευμένο έρωτα και φόντο την υπό γερμανική κατοχή Θεσσαλονίκη, ο έμπειρος σκηνοθέτης ξετυλίγει μια ιστορία αγάπης με την μουσική του Βασίλη Τσιτσάνη να υπογραμμίζει την εξέλιξη. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συναντάμε τον Ανδρέα Κωνσταντίνου (Μικρά Αγγλία) στον ομώνυμο ρόλο, τον Χάρη Φραγκούλη και την πρωτοεμφανιζόμενη Χριστίνα Χειλά Φαμέλη στους ρόλους του απαγορευμένου ζευγαριού καθώς και τους Γιάννη Στάνκογλου, Γεράσιμο Σκιαδαρέση, Μαρία Καβουκίδου, Μιχάλη Αεράκη, Ξανθή Γεωργίου, Γιάννη Αϊβάζη, Θοδωρή Αντωνιάδη, Λάκη Κομνηνό, Αλμπέρτο Εσκενάζη.

Δυστυχώς ελάχιστα πράγματα διασώζονται από όλη αυτήν την προσπάθεια. Προσεγμένη φωτογραφία, αξιοπρεπής ήχος και μουσική. Το να πεις ότι η σκηνοθεσία είναι τηλεοπτική είναι πραγματικά λίγο, τα πλάνα και το μοντάζ είναι κυριολεκτικά εκτός συναγωνισμού… Ακόμα και οι λίγες καλές σεναριακές στιγμές που ίσως κάποιος να νοιαστεί, καταστρέφονται από τη σκηνοθετική προσέγγιση. Η ταινία καταφέρνει να φέρει εκνευρισμό αλλά και γέλιο σε θεατές, Οι χαρακτήρες μοιάζουν σχηματικοί ενώ οι διάλογοι είναι αδιανόητα κακογραμμένοι, μη φυσικοί και προφανώς δεν φταίνε οι ηθοποιοί γι αυτό. Όχι, δεν είναι η χειρότερη ταινία της χρονιάς, αλλά είναι πολύ κοντά. Δεν φαίνεται το μέγεθος της παραγωγής και το συνολικό αποτέλεσμα είναι σαφώς κατώτερο οποιονδήποτε προσδοκιών…

Δημήτρης Βαρελάς

...μικρός έπεσε στη χύτρα με τις ταινίες... έκτοτε καμία θέληση εξόδου...
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ