Παγκόσμια Ημέρα Μεταναστών: 5 ταινίες με θέμα τη μετανάστευση

...

Γράφει ο Παναγιώτης Μήτσικας

pagkosmia_imera_metanastwn_425xΠαγκόσμια ημέρα μεταναστών σήμερα, 18 Δεκεμβρίου και είναι μία πολύ καλή ευκαιρία ώστε όλοι να κάτσουμε και να αναλογιστούμε το μέγεθος αυτού του θέματος εάν δε το έχουμε κάνει ήδη. Το τεράστιο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, συνυφασμένο με τον ρατσισμό τα πολυήμερα ταξίδια ανθρώπων χτυπημένων από τη μοίρα, με μοναδική διέξοδο το ταξίδι σε μία ευρωπαϊκή χώρα ή στην Αμερική, πιστεύοντας σε ένα καλύτερο αύριο για αυτόν και την οικογένεια του. Τα πράγματα συνήθως δεν είναι έτσι. Με την ευκαιρία αυτή ας θυμηθούμε τις ταινίες που θίγουν άμεσα ή έμμεσα το ζήτημα της μετανάστευσης και ας μην ξεχνάμε, πως τις περισσότερες φορές οι ιστορίες της οθόνης εμπνέονται από τις ιστορίες της πραγματικής ζωής.

Το Μίσος (La Haine) – 1995

Αρχίζω σκόπιμα με την ταινία αυτή, καθώς τη θεωρώ από τις πιο επιδραστικές που έχω παρακολουθήσει. Η ιστορία αφορά τον νεαρό Αμπντέλ, που πέφτει σε κώμα μετά από επίθεση αστυνομικών. Κατά τη διάρκεια ταραχών, το όπλο ενός άλλου αστυνομικού χάνεται, πέφτει στα χέρια του Βινζ(εξαιρετικός ο Βενσάν Κασέλ), που απειλεί πως θα σκοτώσει αστυνομικό εάν ο Αμπντέλ πεθάνει. Ο Ματιέ Κασοβίτς, μας παραδίδει ένα φιλμ με βαθύ νόημα, εντρυφεί στην ατμόσφαιρα των πολυάριθμων γκέτο της Γαλλίας και μας δείχνει πως μπορούν εύκολα να ξεφύγουν τα πράγματα.

Η υπόσχεση (La promesse) – 1996

Ο Ιγκόρ, σε συνεργασία με τον πατέρα του,Ρότζερ, βγάζουν τα προς το ζην νοικιάζοντας διαμερίσματα σε παράνομους μετανάστες, στους οποίους πολλές φορές προσφέρουν «μαύρη» εργασία. Οι απάτες τους δεν περιορίζονται εκεί, αλλά μία μέρα ο επόπτης των κτιρίων τους επισκέπτεται αιφνιδιαστικά, ένας μετανάστης, ο Αμιντού πέφτει από μία σκαλωσιά στην προσπάθεια του να μη γίνει αντιληπτός και ο Ιγκόρ του δίνει μία υπόσχεση. Αυτό θα αλλάξει όλες τις ισορροπίες και θα αποκαλύψει τις ηθικές αξίες που διέπουν τον Ιγκόρ, τον πατέρα του, αλλά και τη γυναίκα του Αμιντού. Για άλλη μία φορά, οι αδερφοί Νταρντέν μας παρουσιάζουν ένα πολύ ρεαλιστικό αριστούργημα.

Mία καλύτερη ζωή (A Better Life) – 2011

Ο Κάρλος, ένας Μεξικανός μετανάστης στις ΗΠΑ, δουλεύει ως κηπουρός και μεγαλώνει μόνος τον 14χρονο γιο του, με τον συνεχή φόβο ότι θα μπλέξει με κακές παρέες και θα μπει σε κάποια συμμορία. Αργότερα αγοράζει ένα φορτηγό για τη δουλειά του με δανεικά λεφτά από την αδερφή του, αλλά ένας νέος υπάλληλος του το κλέβει. Καθώς κυνηγούν τον κλέφτη, πατέρας και γιος δένονται περισσότερο, αλλά ανακαλύπτουν πως το φορτηγό έχει ήδη πουληθεί από τον επιτήδειο. Για κακή τους τύχη, τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν ο Κάρλος προσελκύει το ενδιαφέρον της αστυνομίας, που μαθαίνει πως έχει έρθει λαθραία στη χώρα.  Η ταινία έκπληξη του 2011, από τον Κρίς Γουέιτζ(About a Boy), με την ερμηνεία του Νταμιέν Μπισίρ να είναι τόσο δυνατή που χάρισε στην ταινία υποψηφιότητα για Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου.

Λίλυα για πάντα (Lilja 4 Ever) – 2002

Η 16χρονη Λίλυα, ζει στην Εσθονία. Η μητέρα της φεύγει για την Αμερική με κάποιον που γνώρισε, και την αφήνει μόνη της, με μοναδική παρέα το φίλο της, ένα μικρό αγόρι με το όνομα Βολότζα. Ζώντας σε κατάσταση μεγάλης φτώχειας, σνιφάροντας κόλλα, έχει όνειρα για μεγάλη ζωή όπως τα περισσότερα κορίτσια της ηλικία της. Μία μέρα θα γνωρίσει τον Αντρέι και θα τον ερωτευτεί. Αυτός θέλει να πάει στη Σουηδία και την προσκαλεί μαζί του, υποσχόμενος μία νέα αρχή και παρουσιάζοντας τη ζωή που τους περιμένει ως παραμυθένια. Φυσικά, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Παράνομη μετανάστευση  και human trafficking  σε αυτή τη σπουδαία ταινία του Λούκας Μούντισον, με την Οξάνα Ακινσίνα στον πρωταγωνιστικό ρόλο να μας δείχνει ένα θλιβερό αλλά πολύ συχνό φαινόμενο σε χώρες του πρώην σοβιετικού μπλοκ.

Χορεύοντας στο σκοτάδι (Dancer in the Dark) – 2000

Είναι 1964 και η Σέλμα μεταναστεύει μαζί με το γιο της από την Κεντρική Ευρώπη στην Αμερική. Περιμένει πως η ζωή εκεί θα μοιάζει με χολιγουντιανή ταινία, αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι. Δουλεύει σε 2 και 3 δουλειές, για να μαζέψει χρήματα απαραίτητα για να σώσει το γιο της από την ίδια ασθένεια που πάσχει κι αυτή και σύντομα θα την καταστήσει τυφλή. Μοναδικός της συνοδοιπόρος στην ακατάπαυστη εργασία της, η αγάπη της για τα μιούζικαλ. Ο Λαρς Φον Τρίερ, σε μία ματιά πάνω στο ανθρώπινο μυαλό, την προδοσία από τους άλλους και τις αθεράπευτα ρομαντικές ελπίδες. Η Μπγιορκ, σε μία αιθέρια εμφάνιση.

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ