Ποιηση Χωρις Τελος – Poesía Sin Fin (2016)

Κινηματογράφος που γιατρεύει την ψυχή

 ★★★★☆ 

Σκηνοθεσία: Alejandro Jodorowsky
Σενάριο: Alejandro Jodorowsky
Πρωταγωνιστούν: Adan Jodorowsky, Brontis Jodorowsky, Leandro Taub
Διάρκεια: 128′
Χώρα: Χιλή
Διανομή: Weird Wave

Κινηματογράφος που γιατρεύει την ψυχή. Αυτός είναι που φτιάχνει ο Alejandro Jodorowsky. Ένας σκηνοθέτης που δε διαχώρισε ποτέ το νου του απ’ τις εικόνες που έπλαθε.

Ογδόντα επτά ετών πλέον, μάχεται ακόμα για το σινεμά που αντιστέκεται, δίχως να προσαρμόζει το στυλ του στις προσταγές των αιθουσαρχών. Το τίμημα είναι βαρύ, κανένας παραγωγός δε βρέθηκε να του δώσει χρήματα για το » Poesía Sin Fin» κι έτσι αποκρίθηκε απευθείας στο κοινό, μέσω μιας crowd-fund καμπάνιας που συμπεριέλαβε ένα από τα πιο συγκινητικά βίντεο του 2015. Κι εκείνος ανταπόδωσε με ένα πραγματικό ποίημα.

Συνεχίζοντας αφηγηματικά απ’ το «La Danza De Realidad», ο Jodorowsky κινηματογραφεί τη ζωή του μέσω της υπερρεαλιστικής θέασής της που είχε από παιδί. Η πραγματικότητα παγιδευμένη στη μαγεία και το αναπάντεχο της στιγμής, οδηγεί το σκηνοθέτη προς την ενηλικίωση απαρνούμενος τους κανόνες που τη συνοδεύουν. Η καθημερινότητά του είναι ένα αίνιγμα που ψάχνει τη λύση του στους ανθρώπους κάθε είδους.

Ξεδιπλώνονται έτσι όλα τα βιώματα που μετέπειτα επηρέασαν το έργο του και αποτυπώθηκαν σε αυτό. Οι εργάτες, οι εκκεντρικοί αστοί, οι ακρωτηριασμένοι, οι νάνοι, οι θρήσκοι, όλοι αθροίζονται σε μια σουρεαλιστική πανδαισία ως μόνη διέξοδος από τους περιορισμούς της οικογένειας, της κοινωνίας, της εξουσίας. Η τέχνη απελευθερώνει και το σώμα εκτός απ’ το πνεύμα.

Παρακολουθώντας αυτήν τη ζωή που ουδέποτε εγκατέλειψε ο Jodorowsky, αναπαρίστανται αξέχαστες στιγμές της φιλμογραφίας του, όπως το «The Holy Mountain» και το «Santa Sangre», υπενθυμίζοντας πόσο λείπει αυτός ο κινηματογράφος σήμερα, αλλά και πόσο φτωχός από ρηξικέλευθες εικόνες είναι η σύγχρονη παραγωγή που σκέφτεται προτού αισθανθεί. Κινηματογραφώντας τη ζωή του, δε θα μπορούσαν να λείπουν οι συγγενείς του για να ενσαρκώσουν τον ίδιο σε νεαρότερη ηλικία. Κανείς δε ζει σε μια πραγματικότητα δίχως φαντασία.

Σε έναν κόσμο «στον οποίο δεν υπάρχει πια η ποίηση» ένας ογδοντάχρονος σκηνοθέτης πραγματοποίησε μια ταινία με φαντασία και αποφασιστικότητα εφάμιλλη ενός πρωτοεμφανιζόμενου, αποδεικνύοντας πως ζωή και σινεμά είναι έννοιες ταυτόσημες.

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Δυσκολεύεται πολύ να γράψει το βιογραφικό του, κι ελπίζει τα κείμενά του να είναι καλύτερα από αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ