Αναλύοντας τις Χρυσές Σφαίρες

...

[typography size=»17″ size_format=»px»]Γράφει ο Παύλος Σηφάκης[/typography]

Πάει κι αυτό. Ανακοινώθηκαν κι οι υποψηφιότητες των Χρυσών Σφαιρών. Τι κρατάμε λοιπόν απ’  όλο το πανηγύρι; Κατ’ αρχάς ότι εκεί στην Ένωση Ξένων Ανταποκριτών του Χόλιγουντ Αγαπάνε (ναι, με το «Α» κεφαλαίο) τον Τζορτζ Κλούνει. Ο άνθρωπος είναι παντού – μόνο στην Α’ Γυναικεία Ερμηνεία δεν τον έβαλαν. Κατά τ’ άλλα υπήρχαν εκπλήξεις, ανατροπές, σνομπισμοί και αναμενόμενες υποψηφιότητες. Απ’ όλα είχε ο μπαξές κοινώς, αλλά μεταξύ μας ποιός νοιάζεται για τις Χρυσές Σφαίρες έτσι κι αλλιώς, ε;

Παραβλέπω το γεγονός ότι μόλις ακύρωσα το άρθρο μου και συνεχίζω:

ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

Είναι του "καλλιτεχνικού" στις Χρυσές Σφαίρες

Νικητής στις Υποψηφιότητες το The Artist με 6, από κοντά Οι Απόγονοι με 5 και ακολουθούν Οι Υπηρέτριες, Μεσάνυχτα Στο Παρίσι και Ειδοί του Μαρτίου. Αρχίζω που λες να καταλαβαίνω τον όλο χαμό με το γαλλικό, ασπρόμαυρο, βουβό The Artist. Στην αρχή το θεωρούσα πολύ ανατρεπτικό που το Χολιγουντ προωθει μια τέτοια ταινία ως φαβορί αλλά μετά συνειδητοποίησα τις αρετές του: ανάλαφρο, διασκεδαστικό κι ένα love letter στη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ. Υποθέτω δηλαδή, γιατί μεταξύ μας δεν την έχω δει ακόμη την ταινία.

ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙ ΤΟ ΦΩΣ

Πρέπει να μιλήσουμε γι' αυτό το όσκαρ

Γιατί φοβούνται τόσο πολύ το σκοτάδι εκεί στο Χόλιγουντ; Κοίτα και τις υπόλοιπες ταινίες με τις πολλές υποψηφιότητες: Μία προς μία στο στυλ της γλυκόπικρης δραμεντί (πλην του Ειδοί του Μαρτίου που μεταξύ μας δε το βλέπω να βραβεύεται κιόλας). Δεν υπάρχει τίποτα κακό με το ανάλαφρο και το Μεσάνυχτα Στο Παρίσι ήταν υπέροχο αλλά πού ακριβώς είναι το  Καταφύγιο; Γιατί δεν είναι τουλάχιστον υποψήφιος ο Μάικλ Σάνον; Πού είναι επίσης οι Πρωτάρηδες (πέρα από τον Κρίστοφερ Πλάμερ); Γιατί δεν είναι υποψήφιοι για καλύτερο σενάριο; Πού είναι η Μελαγχολία του πεσιμιστή κυρίου Τρίερ; Πού χάθηκε τέλος το Πρέπει Να Μιλήσουμε Για Τον Κέβιν; Γιατί από τις υποψηφιότητες των Σφαιρών (αλλά και από τις ενώσεις κριτικών) απουσιάζει η καλύτερη σκηνοθέτις της χρονιάς, η Λιν Ράμσει; Να μυριστώ λανθάνοντα σεξισμό εδώ πέρα; Α, πα, πα! Συμβαίνουν αυτά στο Χόλιγουντ; Αφού να, βραβεύσανε προπερσι στα Όσκαρ την Κάθριν Μπίγκελοου, τι άλλη απόδειξη θες; Βραβείο σε γυναίκα σκηνοθέτη σε καμιά 50ετία πάλι.  

 ΟΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΟΓΟ

Το Άλογο που πάει; Α' Ανδρικό ή Γυναικείο;

Τι περίπτωση κι αυτή, ε; Το War Horse μπαίνει στην εξάδα καλύτερου δράματος. Για ψάξε να το βρεις στις υπόλοιπες κατηγορίες. Τι είπες; Δε το βρίσκεις; Μα πού να το βρεις- αφού δεν έχει άλλες υποψηφιότητες πέραν του Τζον Γουίλιαμς για καλύτερη μουσική! Πώς γίνεται μία ταινία να συγκαταλέγεται στις καλύτερες της χρονιάς χωρίς να παίρνουν αντίστοιχη διάκριση το σενάριο, η σκηνοθεσία ή οι ερμηνείες της μόνο ο Θεός το ξέρει- και η Ένωση Ξένων Ανταποκριτών του Χόλιγουντ.

 Ο ΧΑΡΙ ΠΟΤΕΡ ΚΑΙ ΤΟ ΟΣΚΑΡ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΦΤΑΣΕ ΠΟΤΕ

Βλέπει κανείς σας κανένα Όσκαρ εκεί πάνω;

 Ο Χάρι έβαλε τον αόρατο μανδύα του κι εξαφανίστηκε από τις Χρυσές Σφαίρες. Καλά, εγώ το ‘χα πει από την αρχή: οι παραγωγοί του Χαρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου χάσανε την ευκαιρία για Όσκαρ και λοιπά βραβεία όταν αποφασίσαν να σπάσουν την τελευταια ταινία σε δύο μέρη.  Οι Χρυσές Σφαίρες  δεν έχουν βραβεία στις τεχνικές κατηγορίες άρα δεν αποτελούν ιδιαίτερη ένδειξη, αλλά αν η Warner Bros ήλπιζε σε καμιά υποψηφιότητα στον Άλαν Ρικμαν (που την άξιζε) ή στον Ντέιβιντ Γιέιτς (που την κάρα-αξιζε!) ή ακόμη και για Καλύτερη Ταινία (πάμε μωρή αρρώστια!), μάλλον θα πρέπει να το πάρει απόφαση: η μόνη της ελπίδα πλέον είναι το Accio Oscar.

 Ο ΚΛΗΡΟΣ ΔΕΝ ΕΠΕΣΕ ΣΤΟΝ ΣΜΑΙΛΙ

More Sirius than Smiley

 Γκάρι Όλντμαν μ’ ακούς; Πάλι δε θα στο δώσουν το Όσκαρ οι άτιμοι. Ποιό Όσκαρ δηλαδή, ευχαριστημένος να είναι αν πάρει την υποψηφιότητα, γιατί υποψηφιότητα για Σφαίρα δεν πήρε. Κάπου χάθηκε ο πράκτορας Σμάιλι στην κούρσα των βραβείων κι απο ‘κει που θεωρούταν φαβορί ξαφνικά θάφτηκε κάτω από Καλλιτέχνες, Απογόνους και Υπηρέτριες. Να την επιβραβεύσουμε τη βρετανική ταινία ρε παιδί μου, αλλά μόνο αν είναι ανάλαφρη, φολκλόρ και διασκεδαστική (Slumdog Millionaire, The King’s Speech). Πολύ καφετίλα και μουντάδα έχει αυτός ο Σμάιλι και δεν τον βλέπω καλά στα αμερικάνικα βραβεία φέτος.

 ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΙΩΠΗΛΑ ΚΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΜΑΚΡΙΑ…

Ούτε ο Τομ Χανκς; Ούτε η Σάντρα Μπούλοκ; Ούτε η 11η Σεπτεμβρίου;

 …είναι πλέον τα Όσκαρ για τον Στιβεν Ντάλντρι. Καλά, πολύ μ’ αρέσει παρεμπιπτώντως ο τίτλος αυτής της ταινίας – κάνει τα καλύτερα λογοπαίγνια. Αλλά οι οι Σφαίρες δε φαίνεται να το εκτιμούν αυτό ιδιαίτερα, οπότε το Εξαιρετικά Δυνατά κι Απίστευτα Κοντά έμεινε στην απ’ έξω. Οπότε όσο οσκαρικό και να ήταν το τρέιλερ, σκούρα τα βλέπω τα πράγματα. Από την άλλη κράτα και ένα καλάθι μαζί σου, μικρό ή μεγάλο. Δε μπορεί, Τομ Χανκς, Σάντρα Μπούλοκ, νεαρός πρωταγωνιστής, συγκινητικό αλλά ανεβαστικό mood και 11η Σεπτεμβρίου στην ίδια ταινία; Όλο και κάποιο βραβείο θα πέσει μέσα!

 ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ;

 ΟΚ- τελείωσε η βαρετή αμπελοφιλοσοφία μου, πάμε τώρα στις βαρετές και καθόλου (εε…ήθελα να πω καθ’ όλα) αξιόπιστες προβλέψεις μου:

Το The Artist θα πάρει Καλύτερη Κωμωδία ή Μιουζικαλ  και Σκηνοθεσία, το Οι Απόγονοι θα τσεπώσει καλύτερη Δραματική Ταινία και δραματική ερμηνεία για τον Τζορτζ Κλούνει και έτσι θα είναι όλοι ευχαριστημένοι- εκτός από τον Μπραντ Πιτ φυσικά.

Στις Γυναικείες Ερμηνείες προβλέπω Μισέλ Γουίλιαμς για Κωμωδία και Βάιολα Ντέιβις για Δράμα ενώ για α’ ανδρικό σε κωμωδία θα πω Ράιαν Γκόσλινγκ (Crazy Stupid love)  μιας και όλος ο κόσμος είναι φέτος ερωτευεμένος μαζί του (του χρόνου θα τον πετάξετε σα στυμμένη λεμονόκουπα και θα γελάω).

Στο β’ γυναικείο προβλέπω Τζέσικα Τσαστέιν και για β’ άνδρικο θα κάνω την έκπληξη και θα πω Κένεθ Μπράνα. Για Κινούμενο Σχέδιο λέω Τεν-Τεν γιατί ειναι χαζοί εκεί στις Σφαίρες, ενώ για καλύτερη ξενόγλωσση ταινία δεν έχω ιδέα καθώς έχω δει μόνο τον Αλμοδόβαρ (ντροπή και όνειδος, το ξέρω).

Τέλος Καλύτερη Μουσική θα πάρει ο Λούντοβικ Μπουρς για το Artist (όχι καλέ, δεν το ‘χω ακούσει, τυχαία το λέω) ενώ καλύτερο τραγούδι θα πάρει η Μαντόνα (W.E.) ώστε να ανεβεί να το τραγουδήσει και να το χορέψει στη σκηνή με τον Ρίκυ Ζερβές να της χτυπάει παλαμάκια.

Τουλάχιστον κάποιος το διασκεδάζει...

Α, και μιας και είπα Ρίκυ Ζερβές– πόσο ενθουσιασμένοι είστε που θα ξαναπαρουσιάσει τις Χρυσές Σφαίρες; Είναι μακράν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της εκδήλωσης.  Ελπίζω να μην κωλώσει φέτος και να είναι το ίδιο κάφρος και αστείος όπως και πέρυσι να ξεπλυθεί λίγη δηθενιά και σοβαροφάνεια από την αίθουσα γιατί – μεταξύ μας τώρα – ποιός νοιάζεται έτσι κι αλλιώς για τις Χρυσές Σφαίρες;

 Υ.Γ. Το μόνο για το οποίο βγάζω το καπέλο στις Χρυσές Σφαίρες είναι οι υποψηφιότητες για το υπέροχο και κατασκότεινο Αι ειδοί του Μαρτίου. Αλλά κάτι μου λέει ότι πιο πολύ τους προσέλκυσε η λάψμη των Κλούνει και Γκόσλινγκ παρά η σκοτεινή θεματική και φιλοσοφία της ταινίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ