Ψάχνοντας την Ντόρι – Finding Dory (2016)

Mια περιπέτεια που θα μπορούσε να είναι και επεισόδιο τηλεοπτικής σειράς με τον Nemo πρωταγωνιστή

 ★★½☆☆ 

Σκηνοθεσία: Andrew Stanton, Angus MacLane
Σενάριο: Andrew Stanton, Angus MacLane, Bob Peterson, Victoria Strouse
Πρωταγωνιστούν: Ellen DeGeneres, Ed O’Neill, Albert Brooks
Διάρκεια: 97′
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Feelgood

Poster.jpgΠολλά χρόνια μετά την πρώτη ταινία, στην οποία φάγαμε τον τόπο (ή πιο σωστά ήπιαμε τον ωκεανό) για να βρούμε τον Nemo, ήρθε η σειρά να ασχοληθούμε με τον άτυπο πρωταγωνιστή του «Finding Nemo», την Dory. Το αγαθοβιόλικο (και ενίοτε εκνευριστικό αλλά πάντα χαριτωμένο) μπλε ψάρι στην πρώτη ταινία δεν μας αποκάλυψε και πάρα πολλά για τον εαυτό του, γιατί πολύ απλά δεν θυμόταν και τίποτα. Αρχίζει όμως και τα θυμάται σιγά σιγά στην δεύτερη και το (οικογενειακό/κινηματογραφικό) δράμα ξετυλίγεται μπροστά μας …

Δεν θα πω τίποτε για την υπόθεση, γιατί αν προδώσω και τα δύο-τρία plot twists (όχι ότι έχει και κάνα σοβαρό να αφήσει τον θεατή «παγωτό») δεν θα έχει και τι να δείτε. Το story πάνω-κάτω είναι το αναμενόμενο: είναι όλα τα ψαράκια μαζί αγαπημένα, κάποια στιγμή το ένα απομακρύνεται (η Dory, όπως μαρτυρά και ο τίτλος) ενώ έχουν αρχίσει να ψάχνουν όλοι μαζί επειδή θέλουν να τη βοηθήσουν κι έτσι ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ χάνονται μεταξύ τους, κάποιος μεγάλος κίνδυνος εμφανίζεται, νέοι φίλοι κι εχθροί κι ένας φανταστικός σύμμαχος: ο Hank το χταπόδι.

O Hank για το «Finding Dory» είναι ότι ήταν η Dory για το «Finding Nemo»: To outsider που γίνεται ο αληθινός star. Στην ελληνική έκδοση ο Hank έχει τη φωνή του Ακίνδυνου Γκίκα και ταιριάζει τόσο πολύ. Είναι σπιρτόζος, αλλάζει χρώματα και καμουφλάρεται στα πιο απίθανα σημεία και τελικά βοηθά όσο κανείς τη μικρή Dory να βρει τους γονείς της, το οποίο είναι και το ζητούμενο του film.

Για τα τεχνικά δεν έχω να πω κάτι, είναι Pixar κι ακολουθούν τη γνωστή συνταγή που πριν από 13 χρόνια είχε δώσει το υπερεπιτυχημένο «Finding Nemo». Εκεί ακριβώς βρίσκεται και το δικό μου πρόβλημα: Θυμίζει πάρα πολύ τον Nemo. Δεν θεωρώ δηλαδή πως έχει να προσφέρει κάτι στη σειρά (εκτός από την προσθήκη του Hank).

Υπάρχει χιούμορ, ατάκες και gags αλλά δεν κατάφεραν να μου αλλάξουν την άποψη πως αυτήν η ταινία είναι μια μετριότητα. Δεν με συγκίνησε στιγμή, δεν γέλασα πολύ και απλά είδα μια περιπέτεια που θα μπορούσε να είναι και επεισόδιο τηλεοπτικής σειράς με τον Nemo πρωταγωνιστή.

Χρήστος Σφιάτκος

Παιδί του lifestyle και του κινηματογράφου, ο Χρήστος περνάει τις μέρες και τις νύχτες του στην πόλη διαβάζοντας άπειρα ξένα περιοδικά (καθώς τα ελληνικά έχουν κλείσει), βλέποντας ταινίες, τουιτάροντας και κάνοντας (συνήθως) μεταμεσονύχτιους περιπάτους με τον σκύλο του στα σοκάκια και τα πάρκα των βορείων προαστίων.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ