Η Βασίλισσα Tης Ερήμου – Queen Of The Desert (2015)

Άμμος, καμήλες και ψεύτικες βρετανικές προφορές στην πρόσφατη ταινία του Werner Herzog

 ★½☆☆☆ 

Σκηνοθεσία: Werner Herzog
Σενάριο: Werner Herzog
Πρωταγωνιστούν: Nicole Kidman, Robert Pattinson, James Franco, Damien Lewis
Διάρκεια: 128′
Χώρα: ΗΠΑ/Μαρόκο
Διανομή: Seven Films/Σπέντζος

1Το Queen Of The Desert είναι ένα χρονικό της ζωής της Gertrude Bell, μιας πολύ σημαντικής γυναίκας η οποία υπήρξε συγγραφέας, ποιήτρια, αρχαιολόγος, κατάσκοπος και πολλά ακόμη. Μια βιογραφία, δοσμένη μέσα από μια διαφορετική (όχι απαραίτητα επιτυχημένη) ματιά, που εξυμνεί τα έργα που κατόρθωσε αυτή η γυναίκα, μέσα από αρκετές δυσχέρειες.

Αυτό το βιογραφικό φιλμ, που γνωρίσαμε για πρώτη φορά στο φεστιβάλ του Βερολίνου (όπου και διαγωνίστηκε για τη Χρυσή Αρκούδα), έρχεται προσπαθώντας να κάνει κάτι αλλιώτικο, στηριζόμενο ίσως στο γεγονός ότι έχει γυναίκα πρωταγωνίστρια, όμως αποτυγχάνει σε πολλά επίπεδα.

Ο υποψήφιος για Όσκαρ Werner Herzog (Encounters at the End of the World, Grizzly Man), γράφει και σκηνοθετεί μια ταινία η οποία δεν πείθει καθόλου. Από την αρχή, κιόλας, μπορεί κανείς να διακρίνει μια υπερπροσπάθεια σε όλα: στις ερμηνείες, τα κοστούμια, τα σκηνικά. Όσο εξελίσσεται το φιλμ, διακατέχεται, όλο και περισσότερο, από κλισέ, συνηθισμένες εικόνες που δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στον θεατή. Ναι, όλοι έχουμε ξαναδεί τη σκηνή «τρέχουμε και κυνηγιόμαστε ανέμελοι στη μέση του πουθενά» ή «διαβάζω την επιστολή και παθαίνω σοκ από τα νέα».

Οι ερμηνείες, σε γενικές γραμμές, συνάδουν με την μετριότητα της ταινίας, κάνοντας την διαφορά με κάποιες καλές στιγμές. Η κάπως σφυγμένη Kidman, ενώ βγάζει όμορφες πλευρές του ρόλου, είναι στιγμές που το χάνει, και οπού μπορεί κανείς να δει, ξεκάθαρα, την Kidman και όχι την Gertrude Bell. Η αντρική πλευρά του φιλμ (Franco, Lewis) τα πήγε σαφώς καλύτερα, ανεβάζοντας, κατά μία έννοια, το επίπεδο.

Το βασικότερο πρόβλημα που είχε η «Βασίλισσα», κατά την γνώμη μου ήταν το γεγονός ότι, παρόλα τα σημαντικότατα επιτεύγματα αυτού του προσώπου στην ροή της ιστορίας, το σενάριο επιλέγει να εστιάσει στις ερωτικές της σχέσεις και ειδύλλια, μετατρέποντας την όποια προσπάθεια για μια αξιόλογη βιογραφία, σε σκόνη. Έτσι, μετά τις (υπερβολικά μακριές) 2 ώρες και 8 λεπτά του φιλμ, ο θεατής αποχωρεί από την αίθουσα μην έχοντας καταλάβει αν πρόκειται για αληθινή ιστορία ή ένα ακόμη τυπικό «ρομάντζο της σειράς».

Στον αντίποδα, η μουσική του Klaus Badelt δένει πανέμορφα με το θολό φόντο της ερήμου ενώ το cinematography του Peter Zeitlinger (συνηθισμένος συνεργάτης του Herzog, με συμμετοχές σε πάνω από 10 ταινίες) χαρακτηρίζεται από συνέπεια και ομορφιά.

Συνοψίζοντας, αν και η ιστορία της Gertrude Bell είναι, αν μη τι άλλο, έντονη και μεγάλης σημασίας, το φιλμ είναι ακριβώς το αντίθετο. Η βιογραφία παραμένει, ένα από τα δυσκολότερα κομμάτια-είδη της 7ης Τέχνης, ως προς την επιτυχημένη δημιουργία και ουσιώδη πραγμάτωση της. Και το Queen Of The Desert, επιβεβαιώνει, περίτρανα, αυτήν την θεωρία.

Αντώνης Τσις

Τον Αντώνη θα τον βρείτε να περιπλανιέται στα σκοτεινά στενά της Αθήνας, αν και στην πραγματικότητα, θα ήθελε να χάνεται στα στενά ενός φιλμ νουάρ. Τα μάτια του μετατρέπουν τα πάντα, αυτόματα, σε κινηματογραφικά πλάνα, ενώ η δυνατότερη ευχή του θα ήταν να μπορούσε να τα καταγράψει, δημιουργώντας ταινίες δίχως ιδιαίτερο νόημα.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ