Ρατσισμός και Ποίηση

...

Γράφει ο Δημήτρης Ασπρολούπος

Σήμερα όπως ίσως θα ξέρετε είναι παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού. Το σινεμά ανέκαθεν καταπιανόταν με κοινωνικά θέματα όπως ο ρατσισμός. Από τα ολίγον συγκαλυμμένα μηνύματα των παλιών μιούζικαλ μέχρι τους στρατευμένους αριστερούς σκηνοθέτες και την εμμονή με τους Εβραίους, το σινεμά έπαιξε το ρόλο του στην αφύπνιση αρκετών ανθρώπων. Βέβαια ένα τέτοιο μεγάλο και πολυσύνθετο θέμα δεν θα μπορούσε να το λύσει το σινεμά αφού η μυθοπλασία του δεν μετατρέπεται εύκολα σε βίωμα. Παρόλα αυτά η προβληματική που παρουσιάζει είναι σχεδόν πάντα καλοδεχούμενη γιατί ο ρατσισμός είναι πρόβλημα διαχρονικό και οι καλλιτέχνες λόγω της φήμης και της διασημότητας τους μας επηρεάζουν λίγο, θέλοντας και μη.

Μερικές ταινίες για το ρατσισμό που μας επηρέασαν είναι οι παρακάτω:

American History Χ (1998)

Για πολλούς η καλύτερη ταινία για το ρατσισμό. Για (σχεδόν) όλους η καλύτερη ερμηνεία του Edward Norton. Η ιστορία του νεοναζί Derek και του αδερφού του παρουσιάζεται με ασπρόμαυρό φορμάτ για να τονίσει την άσπρο-μαύρο λογική του πρωταγωνιστή της. Με ανατριχιαστικές σκηνές και ένα σπαρακτικό φινάλε το American History Χ σοκάρει και αποστομώνει ακόμα και ψηφοφόρο της Χρυσής Αυγής (λέμε τώρα).

Gran Torino (2008)

Ο μεγάλος πλέον Clint Eastwood και φανατικός ρεπουμπλικάνος εκπλήσσει με μια συγκλονιστική, με την ειλικρίνεια της, ταινία για έναν ηλικιωμένο που παλεύει με την αποξένωση λόγω της ξενοφοβίας του όταν δίπλα του μετακομίζει μια οικογένεια Κορεάτων. Η αμιγώς προσωπική προσέγγιση του προβλήματός του ήρωα κάνει το φιλμ ξεχωριστό και επίκαιρο.

 

Hairspray (2007)

Μέσω μουσικής και Broadway τραγουδιών ο John Travolta και το υπόλοιπο cast αντιτίθενται στο ρατσισμό εναντίων των μαύρων στην Βαλτιμόρη του 1962. Πρόκειται για μια εύχαρη και διασκεδαστική προσέγγιση σε ένα θέμα που δεν λύνεται μόνο με μουσική.

 

 

 

Schindler’s List (1993)

Κέρδισε 7 Oscar, έσπασε ταμεία και συγκίνησε σχεδόν όλους τους θεατές της, η Λίστα του Σιντλερ είναι η σημαντικότερη (ίσως και η καλύτερη) ταινία για το ολοκαύτωμα και για το ρατσισμό κατά των Εβραίων την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου πολέμου.

 

 

 

 

και φυσικά το περσινό  The Help

Προφανώς οι ταινίες που παρουσιάστηκαν παραπάνω δεν είναι ούτε οι μοναδικές ούτε οι καλύτερες απλά είναι αυτές που μας άρεσαν και που θεωρούμε ότι είναι και επίκαιρες όχι μόνο σήμερα αλλά κάθε μέρα με τις παρούσες κοινωνικές συνθήκες.

Επειδή όμως ο ρατσισμός δεν είναι μόνο κάτι που βλέπουμε σε κινηματογραφικές ταινίες αλλά πραγματικό πρόβλημα, έχει σημασία να μην επαναπαυόμαστε στη θέαση ταινιών αλλά με την καθημερινή μας να στάση και συμπεριφορά να αμβλύνουμε το πρόβλημα, ειδικά σήμερα που είναι εντονότερο. Αν θέλετε ρίξτε μια ματιά και στο site της Διεθνούς Αμνηστίας που ασχολείται με το θέμα.

Εκτός από παγκόσμια μέρα ρατσισμού σήμερα είναι και παγκόσμια ημέρα ποίησης. Η ποίηση έχει λίγες μεταφορές στο σινεμά. Ο λόγος είναι απλός, το σινεμά βασίζεται (περισσότερο) στην εικόνα, ενώ η ποίηση αποκλειστικά στο λόγο. Παρόλα αυτά, οι τρικυμιώδεις ζωές κάποιων διάσημων ποιητών έχουν μεταφερθεί στο κινηματογραφικό πανί με επιτυχία ως βιογραφίες. Μερικές απ’ αυτές παρουσιάζονται παρακάτω.

Shakespeare in Love (1998)

Μια ταινία που έχει συγκεντρώσει το μένος των κριτικών που ασχολούνται με την δικαιοσύνη των βραβείων Oscar, ο ερωτευμένος Shakespeare δεν είναι η μετριότατη ταινία που ακούγεται από πολλούς. Με έξυπνες αναφορές σε αρκετά έργα του πιο αναγνωρίσιμου θεατρικού συγγραφέα και ποιητή, συμπαθητικές ερμηνείες και εμβόλιμο χιούμορ, ο ερωτευμένος Shakespeare κερδίζει μια θέση στην καρδία μας παρά την ανάλαφρη μεταφορά της ζωής αυτού του μεγάλου καλλιτέχνη.

Howl (2010)

Ο πρωτοπόρος (μαζί με τον Jack Kerouac) του κινήματος των beatniks Allen Ginsberg και το γνωστότερο του ποίημα Howl αποτελούν την υπόθεση της κυρίως φεστιβαλικής ταινίας των ντοκιμαντεράδων Rob Epstein και Jeffrey Friedman. Με τον ταλαντούχο James Franco στον πρωταγωνιστικό ρόλο η ταινία εικονογραφεί την περίοδο της δίκης του Ginsberg για το ποίημα του και με animation το ίδιο το ποίημα.

Dead Poets Society

Με μια από τις καλύτερες ερμηνείες του Robin Williams, το Dead Poets Society κατατάσσεται πλέον στις διαχρονικές ταινίες. Η αγάπη ενός καθηγητή πανεπιστημίου για την ποίηση και η έμπνευση που δίνει στους μαθητές του συγκίνησαν τόσο την ακαδημία όσο και τους θεατές ανεξαρτήτως ηλικίας και είναι ενδεχομένως οι καλύτερη ταινία για την ποίηση χωρίς να έχει κανένα διάσημο ποιητή.

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ