Ένα REEL φθινόπωρο

...

Γράφει η συντακτική ομάδα του Reel.gr

Η Βαρβάρα Κοντονή περιμένει να δει κάτι…

Κινηματογραφικό

Για εμένα που αγαπώ τον αμερικάνικο, ανεξάρτητο κινηματογράφο, δεν υπάρχει άλλη ταινία που να περιμένω σαν τρελή να δω, από το «Beasts of the Southern Wild». Και εντυπωσιακό ντεμπουτάρισμα του σκηνοθέτη, και μια 5χρονη πρωταγωνίστρια, ‘υποκριτικός οδοστρωτήρας’, και φαντασία και δράμα και όμορφη σκηνοθεσία και μουσική και όλα. Και φυσικά, θα τη δω στη λήξη στις Νύχτες Πρεμιέρας. Yeah!

Τηλεοπτικό

Η τηλεοπτική σειρά που περιμένω με μεγαλύτερη ανυπομονησία δεν είναι κάποια καινούρια έμπνευση, αλλά η συνέχεια του ζομπιακού, «The Walking Dead». Μπορεί οι διαφορές του με το comic να είναι αχανείς, δε παύει όμως να αποτελεί έναν από τους καλύτερα δομημένους, μετ-apocalyptic κόσμους. Αφήστε που τα ζόμπι είναι από τα καλύτερα εκεί έξω.

Φεστιβαλικό

Δε χρειάζεται και πολύ σκέψη. Νύχτες Πρεμιέρας και τα μυαλά στα κάγκελα. Ήδη από τις πρώτες ταινίες που ανακοινώθηκαν, το πράγμα προβλέπεται καυτό και για τη συνέχεια, για το φθινοπωρινό αυτό φεστιβάλ που έγινε λατρεία!

Άλλο

Τι περιμένω ε; Μα φυσικά τις επόμενες δουλειές του Ryan Gosling. «The Place Beyond the Pines», «Gangster Squad» και «Only God Forgives» (επική συνεργασία και πάλι με Nichols Winding Refn) έχουν ήδη περαστεί στη συνείδησή μου ως μερικές από τις καλές ακόμα δουλειές που μπορώ να περιμένω από τον υπερταλαντούχο Ryan. A, να μη ξεχάσουμε και το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, «How to Catch a Monster» για το οποίο έχουμε καιρό ακόμα.

Ο Χρήστος Μπακατσέλος περιμένει να δει κάτι…

Κινηματογραφικό

Το βιβλίο του Jack Kerouac “On the Road” με σημάδεψε διαβάζοντάς το στο Λύκειο. Και όταν έμαθα ότι ο Walter Salles ετοιμάζει ταινία βασισμένη στο διήγημα του Kerouac, σίγουρα με προβλημάτισε γιατί δεν είναι και το πιο εύκολο βιβλίο να μεταφέρει κάποιος στην μεγάλη οθόνη. Παρόλα αυτά έχω πολύ μεγάλη περιέργεια να δω τι έχει καταφέρει. Το καστ είναι πολύ καλό αλλά και ακόμα και οι μέτριες κριτικές που έλαβε η ταινία δεν έχουν καταφέρει να με κάνουν να την περιμένω λιγότερο.

 

Τηλεοπτικό

Το δίλημμα ήταν μεγάλο. “The Walking Dead” ή “American Horror Story”; Αγαπώ και τις δυο εξίσου και είναι μόνες σειρές που περιμένω πως και πως να αρχίσουν ξανά. Αλλά αν έπρεπε να διαλέξω μια τότε θα διάλεγα το “American Horror Story”. Η πρώτη ιστορία/σεζόν εξελίχτηκε σε ένα σπίτι όπου το στοίχειωναν όσοι είχαν δολοφονηθεί στα δωμάτιά του. Όμως η δεύτερη σεζόν μας πετάει στο επίκεντρο της τρέλας: στο σανατόριο. Η αλήθεια είναι πως με ιντριγκάρει πολύ κάτι τέτοιο αλλά και με ονόματα όπως Adam Levine, James Cromwell, Joseph Fiennes, Chloe Sevigny, Zachary Quinto και την επιστροφή της Jessica Lange ε, πως να μην «τρελαθείς» κι εσύ από χαρά;

Φεστιβαλικό

Αν και οι Νύχτες Πρεμιέρας είναι το φεστιβάλ που ανυπομονώ να ζήσω και φέτος, το 53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης είναι αυτό που θα ψηφίσω ως εκείνο που περιμένω και θα πραγματοποιηθεί από τις 2-11 Νοεμβρίου. Ίσως επειδή μέχρι και σήμερα καλύπτει ένα πέπλο μυστηρίου για το ποιες ταινίες θα προβληθούν φέτος; Πάντως το μόνο σίγουρο είναι ότι όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το ΦΚΘ θα φέρει κάποιες από τις καλύτερες ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου αλλά και καταφέρνει να τραβήξει τα φώτα της παγκόσμιας δημοσιότητας. Ίσως πάλι επειδή θα είναι και η πρώτη φορά που θα καταφέρω να πάω…

Άλλο

 Nymphomaniac. Νομίζω όλοι ξέρουν πλέον για την νέα ταινία, hardcore τσόντα, του Lars Von Trier. Ελπίζω να βγει trailer και μάλιστα σύντομα. Λες να το παίζουν στα προσεχώς τους μόνο τα ΧΧΧ σινεμά; Δεν έχουμε παρά να περιμένουμε.

 

 

Ο Δημήτρης Ασπρολούπος περιμένει να δει κάτι…

Κινηματογραφικό

The Perks of Being a Wallflower. Το έχει όλα, είναι βασισμένο σε βιβλίο που έχει ήδη πάρει πολύ καλές κριτικές, είναι ανεξάρτητη indie παραγωγή, έχει την Ερμιόνη χωρίς ραβδί και είναι ιστορία ενηλικίωσης. Βάλε ότι έχει και τους παραγωγούς του Juno και για σκηνοθέτη τον ίδιο το συγγραφέα του βιβλίου και έχεις το φθινοπωρινό indie hit που θα ξεχωρίσει.

Τηλεοπτικό

Partners: Νέα σειρά στο CBS από τους δημιουργούς μια από μακροβιότερες και πιο αστείες σειρές που έχουν παιχτεί στην αμερικανική τηλεόραση το Will and Grace. Οι δημιουργοί βάσισαν το σενάριο της νέας σειράς στη ζωή τους, δηλαδή στη σχέση επαγγελματική και φιλική ενός gay και ενός straight. Και φυσικά επειδή οι πρωταγωνιστές σε μια κωμωδία έχουν ίδια σημασία με ένα καλογραμμένο σενάριο διάλεξαν τον David Krumholtz από το Numb3rs και τον Michael Urie γνωστό από το Ugly Betty.

Φεστιβαλικό

Περιμένω τα αποτελέσματα του διεθνούς φεστιβάλ του Τορόντο που θα βγούν στις 16 Σεπτέμβρη, γιατί έκτος ότι φέτος έχει ιδιαίτερο και ελληνικό ενδιαφέρον με τις δύο ταινίες που θα συμμετάσχουν στο διαγωνιστικό είναι και το φεστιβάλ που προβάλλει αρκετές ταινίες που μετά παίρνουν το δρόμο για πιο glamourous βραβεία και επίσης το βραβείο κοινού που δεν πέφτει σχεδόν πότε έξω. Μάλλον εκεί στον Καναδά ξέρουν τι βλέπουν.

Άλλο

Περιμένω το ελληνικό σινεμά, να συνεχίσει τη ήδη πολύ καλή πορεία του, να συνεχίσει να έχει παρουσία σε φεστιβάλ του εξωτερικού, να απασχολήσει και συζητηθεί όπως του αρμόζει. Ελπίζω και το κοινό να γίνει πιο δεκτικό στο ιδιαίτερο κινηματογραφικό σύμπαν και αφήγηση των νέων σκηνοθετών για να έχουμε να λέμε ότι απ’ αυτή την κρίση του σινεμά βγαίνει όχι μόνο αλώβητο αλλά και ενισχυμένο.

Η Bάσω Γκαγκά περιμένει να δει κάτι…

Κινηματογραφικό

Ελπίζουμε σε μία ακόμα ταινιάρα, με τον Μπραντ Πιτ να αποτελεί εγγύηση και ως προς τις επιλογές, αλλά και φυσικά ως ενεργό μέλος του καστ. “Killing them Softly” ο περί ου ο λόγος, με μία μεγάλη λίστα κάτω απ’ την ερώτηση γιατί την περιμένουμε εναγωνίως. Το τρέιλερ δίνει μια πάρα πολύ καλή εικόνα μιας ταινίας που πιθανότατα αναβιώνει κάποια άλλη εποχή, με πρωταγωνιστές μυστήριους τύπους, γκανγκστερική διάθεση και τόνους τσιγάρων που …χαλαρώνουν την ατμόσφαιρα. Ποντάρουμε στις κοφτερές ατάκες, στο ήδη αποδεικτέο ταλέντο και στην έμπνευση του σκηνοθέτη Άντριου Ντόμινικ και μακάρι να δούμε και πάλι ένα Μπραντ για Όσκαρ.

Τηλεοπτικό

Έχετε φανταστεί ποτέ τι θα γινόταν αν κοβόταν (για πάντα) το ρεύμα στον πλανήτη; Το σκέφτηκαν οι δημιουργοί του “Revolution” και θα μας το παρουσιάσουν από τις 17 του μηνός στο αμερικάνικο κανάλι NBC. Μια αδιαμφισβήτητα πολύ καλή ιδέα, με το όνομα του δημιουργού του “Lost” J.J. Abrams, να φιγουράρει κάπου εκεί στο βάθος, ως executive αυτή τη φορά. Όχι ότι μας είχαν λείψει οι scifi περιπέτειες, αλλά τα postapocalyptic θέματα είναι πάντα μεγάλο δέλεαρ. Ας ελπίσουμε να φανεί αντάξια των προσδοκιών μας (και δε μιλάει και η Νο 1 φαν των “Αγνοουμένων”).

Φεστιβαλικό

Το αυτονόητο πιστεύω, κάτοικος Αθηνών ούσα και λίγες μέρες πριν την επίσημη έναρξη του Φεστιβάλ “Νύχτες Πρεμιέρας, είναι να περιμένω τις 19 του μηνός. Στη λίστα των ταινιών φιγουράρει ο φετινός Χρυσός Φοίνικας, ο νικητής του Sundance, Κρόνεμπεργκ, Βάλτερ Σάλες, αλλά και το πιο καυτό θέμα, αυτό της Ευρωπαϊκής και εγχώριας κρίσης. Εμένα τουλάχιστον με έχει ήδη πείσει…

Άλλο

Ως νεο-μυημένο μέλος της οικογένειας του “Firefly” (ναι 10 χρόνια μετά το ανακάλυψα), ανακάλυψα επίσης πολύ πρόσφατα ότι σβήνοντας τα κεράκια του, θα έχει δωράκι για όλους εμάς σπέσιαλ ντοκουμενταρίστικο υλικό! Εντάξει το όνομα του Γουίντον μπορεί πια να υπάρχει παντού, αλλά ο άνθρωπος δεν είναι ο νέος Μίδας, το ‘χε από παλιά το touch. Για όσους δε γνωρίζουν το “Firefly” θεωρείται από πολλούς η καλύτερη scifi σειρά που προβλήθηκε ποτέ στην τηλεόραση (να φανταστείς στην κανονική της σεζόν τη σταμάτησαν άρον άρον κι ας είχε ο Τζος υλικό για τα επόμενα 7 χρόνια). Μέχρι τις 11 Νοεμβρίου λοιπόν που θα ξαναμπούμε στο Serenity για το “Browncoats Unite” προλαβαίνετε άνετα να δείτε 14 επεισοδιάκια + μια ταινία. 

Ο Δημήτρης Μπουτουρέλης – Γραμματικόπουλος περιμένει να δει κάτι…

Κινηματογραφικό

Argo – Ο Μπεν Άφλεκ πλησιάζει ξανά, ταινία την ταινία, όλο και περισσότερο τα Όσκαρ. Δες που τελικά ένας πολύ μέτριος ηθοποιός μπορεί να σου βγει πολύ καλός σκηνοθέτης. Περήφανος κάτοχος δύο Χρυσών Βατόμουρων, ο Άφλεκ, αφού ασχολήθηκε στις προηγούμενες του ταινίες με την απώλεια και το έγκλημα, καταπιάνεται φέτος με την αποστολή διάσωσης των 6 Αμερικανών διπλωματών που βρέθηκαν αιχμάλωτοι Ιρανών τρομοκρατών στην Τεχεράνη, το Νοέμβριο του 1979. Οι πρώτες κριτικές μιλάνε για μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς και σε λιγότερο από δύο μήνες θα μπορούμε να την κρίνουμε κι εμείς.

Τηλεοπτικό

Parks and Recreations – Έιμι Πόλερ είσαι η πριγκίπισσα της σύγχρονης κωμωδίας! Με τον φόβο ότι αυτή μπορεί να είναι και η τελευταία του σεζόν, οι προσδοκίες ανεβαίνουν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Η πέμπτη σεζόν του Parks and Recreations βρίσκει την Λέσλι Νόουπ Δημοτική Σύμβουλο, τον Μπεν στην Ουάσιγκτον, τον Άντι σε αναζήτηση νέας εργασίας και την Αν στην πιο αντισυμβατική σχέση τη ζωής της. Τα Emmys μπορεί να της στέρησαν την υποψηφιότητα Καλύτερης Κωμικής Σειράς, αλλά το Parks and Recs παραμένει η πιο ξεκαρδιστική σειρά που προβάλλεται αυτή τη στιγμή στην αμερικανική τηλεόραση.

 

Φεστιβαλικό

53o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης – Χωρίς πρόγραμμα, χωρίς καμία ουσιαστική ανακοίνωση, απλά με μια αφίσα και μια ημερομηνία. 2 με 11 Νοεμβρίου, η Θεσσαλονίκη μπαίνει σε ρυθμούς φεστιβαλικούς. Και εμένα το Λιμάνι γίνεται το δεύτερο σπίτι μου.

Άλλο

Η έναρξη του οσκαρικού παιχνιδιού. Μπορεί να είναι αρκετά νωρίς ακόμα για να κάνει κανείς καθαρές προβλέψεις για το ποιες ταινίες θα μεσουρανήσουν στη φετινή κούρσα των βραβείων, αλλά προς το τέλος του Νοέμβρη το τοπίο ξεκαθαρίζει καθώς ξεκινάνε οι πρώτες βραβεύσεις από κριτικές ενώσεις. Επίσης, οι περισσότερες από τις πολυαναμενόμενες ταινίες της χρονιάς θα έχουν ξεκινήσει την προβολή τους στις κινηματογραφικές αίθουσες (του εξωτερικού) με αποτέλεσμα οι υποθέσεις και τα στοιχήματα να έχουν μια πιο χειροπιαστή βάση. Ναι, είμαι θύμα του Χόλιγουντ και των συστημάτων του και είμαι καλά!

Ο Γιώργος Κόκουβας περιμένει να δει κάτι…

Κινηματογραφικό

Cloud Atlas

Δεν είναι μόνο το ότι πρόκειται για έξι ιστορίες σε ένα. Δεν είναι το ότι στην ίδια ταινία θα συνυπάρχουν πολλά κινηματογραφικά είδη. Δεν είναι ότι σπάνια βλέπουμε τρεις σκηνοθέτες (και τι σκηνοθέτες) να συνεργάζονται στο ίδιο project. Αυτό που με τραβάει περισσότερο στο Cloud Atlas, περιμένοντας από τώρα τη στιγμή που θα μπω στην αίθουσα με ένα δίλιτρο ποτήρι Pepsi, είναι ότι πρόκειται για ταινία που αντιπαθούν τα μεγάλα στούντιο, κι αυτό λέει από μόνο του πολλά για τις καλλιτεχνικές της αξιώσεις. Και ότι, πάνω απ’ όλα, αυτό είναι σινεμά. Αυτό που παρά τα γαβγίσματα των παραγωγών, τολμά να βγάλει στον αέρα ένα υπέροχο εξάλεπτο trailer, που μας προετοιμάζει για κάτι larger than life. Ή στην τελική, έστω για μερικές ώρες υπερθεάματος – είναι πάντα καλοδεχούμενο.

Τηλεοπτικό

Elementary

Λιγότερο εφετζίδικη από τα πολυαναμενόμενα Revolution και Last Resort, και περισσότερο πνευματώδης και σπιρτόζικη (ελπίζω), η νεοϋορκέζικη, σύγχρονη εκδοχή του Sherlock Holmes «απειλεί» να φέρει λίγο αγγλικό στιλ στην αμερικανική σκηνή. Μένει να δούμε αν θα δέσει το γλυκό ανάμεσα στον «Sherlock» Johnny Lee Miller και την θηλυκή εκδοχή του Watson, Lucy Liu, που τους ενώνει η εξάρτηση από ουσίες και από το «σκανάρισμα» των crime scenes.

Φεστιβαλικό

53ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Σιγή ιχθύος όπως πάντα, μέχρι την τελευταία στιγμή από τα κεντρικά του TIFF σχετικά με ταινίες, αφιερώματα και καλεσμένους, αλλά λίγη σημασία έχει. Όσοι το έχουμε ζήσει καλά, ξέρουμε γιατί το περιμένουμε: Ο εξώστης του Ολύμπιον, οι εναλλακτικές προβολές στην Παύλος Ζάννας, η «τετραλογία» αιθουσών στο λιμάνι, η αγαπημένη αποθήκη Γ’ με τα ολονύχτια πάρτι, τα masterclasses, και ο Δημήτρης Εϊπίδης, έτοιμος να βάλει το Φεστιβάλ στη σωστή κατεύθυνση με καλές ταινίες και ανεξάρτητο προσανατολισμό, θα είναι όλα εκεί και φέτος. Ραντεβού τον Νοέμβριο στη Θεσσαλονίκη.

Άλλο

  • (Οι κινηματογραφικές εξελίξεις που περιμένω):
  • Να πέσουν (κι άλλο) οι τιμές στις κινηματογραφικές αίθουσες. Δώστε σινεμά στον κόσμο ρε!
  • Να μην καούν άλλα σινεμά από διαδηλωτές.
  • Να αρχίσουν οι ελληνικές ταινίες να επενδύουν σε αυτό που τους λείπει: Σενάριο.
  • Να ακούσω τι score θα σκαρφιστεί πάλι ο Clint Mansell για να ντύσει τον αρονοφσκικό Νώε.

 

 

Ο Παύλος Σηφάκης περιμένει να δει κάτι…

Κινηματογραφικό

Skyfall

Δεν ήμουν ποτέ φαν του Μποντ. Μάλλον το αντίθετο θα έλεγα. Με την προσθήκη του Ντάνιλ Κρεγκ όμως, και το περίφημο Casino Royale (2006) σαν κάτι να άλλαξε. Σαν ο χαρακτήρας να έγινε πιο αληθινός, λιγότερο χάρτινος, λιγότερο γκατζετάκιας, λιγότερο… φαλλοκράτης! Σύμφωνοι, το Quantum of Solace ήταν πατάτα (φαινόταν κι από τον τίτλο εδώ που τα λέμε), αλλά το Skyfall το σκηνοθετεί ο μάστορας Σαμ Μέντες, το γράφει ο «πολύς» Τζον Λόγκαν (Μονομάχος, Hugo, Aviator) και δίπλα στους Ντάνιελ Κρεκγ και Τζουντι Ντενς παίζουν επίσης οι Ρειφ Φάινς, Μπεν Γουίσο και φυσικά ο Χαβιέ Μπαρδέμ στο ρόλο του κακού με πλατινέ μαλλί και βγαλμένο φρύδι! Άσε που τα τρέηλερ δείχνουν σούπερ στυλάτα. Επιτέλους, ένα Τζέημς Μποντ που μπορώ να πω πως το περιμένω με ανυπομονησία!

Τηλεοπτικό

Dexter/ Season 7

Spoiler Alert!!!

Ο αγαπημένος μας σίριαλ κίλερ επιστρέφει για να θέσει τα μοραλιστικά του ερωτήματα περί αυτοδικίας. Ομολγώ πως είχε αρχίσει να το κουράζει ελαφρώς, αλλά η έκτη σεζόν τελείωσε με το cliff hunger που περιμέναμε τόσο καιρό: Η Ντέμπορα ανακαλύπτει ότι ο αδερφός της είναι δολοφόνος πιάνοντας τον «στα πράσσα». Ta da! Όλα τα τρέηλερ της 7ης σεζόν επικεντρώνονται φυσικά στα δύο αδέρφια και στο πώς η Ντέμπορα θα αντιδράσει στη σοκαριστική αποκάλυψη για την αληθινή ταυτότητα του Ντέξτερ. Μασάω ήδη τα νύχια μου κι ελπίζω η αυτή η σεζόν να είναι και η τελευταία.

Φεστιβαλικό

56th BFI London Film Festival (11-21 Οκτωβρίου)

Παρά τα 56 του χρόνια, το φεστιβάλ του Λονδίνου δεν έχει καταφερει ακόμα να μπει πλάι στα «μεγάλα» (Κάννες, Βερολίνο, Βενετία), κάτι που μπορεί να οφείλεται και στο ότι δίνει βάρος σε σχετικά νεότερους δημιουργούς. Το φετινό διαγωνιστικό πρόγραμμα περιλαμβάνει πάντως μεταξύ άλλων, τις νέες ταινίες των Μάικλ Γουίντερμπότομ (Everyday), Φρανσουά Οζόν (In The house), Ζακ Οντιάρ (Rust and Bone, με τη Μαριόν Κοτιγιάρ) Σάλι Πότερ (Ginger and Rosa) και Μάρτιν ΜακΝτόναχ (Seven Psychopaths- η προηγούμενη ταινία του ΜακΝτόναχ ήταν το εξαιρετικό In Bruges). Ταινία έναρξης θα είναι το πολυαναμενόμενο Frankeweenie του Τιμ Μπάρτον, ενώ την αυλαία θα ρίξουν οι Μεγάλες Προσδοκίες του Μάικ Νιούελ με τον Ρέιφ Φάινς και την Έλενα Μπόναμ Κάρτερ. Τρέχω για εισιτήρια!

Άλλο

Να αποκαλυφθεί επιτέλους ο μυστηριώδης ρόλος της περίφημης σαιεντολογίας στο χολιγουντιανό στερέωμα, να βγουν θριλερικά σκάνδαλα στην επιφάνεια, να διαλυθεί η «οργάνωση», να βγει κι ο Τομ Κρουζ να παραδεχθεί την αγρίως φημολογούμενη ομοφυλοφιλία του να πάρουν φωτιά τα σόσιαλ μίντια! Ώχου, αφήστε με κι εμένα να έχω ένα κουτσομπολιστικό απωθημένο.

 

 

 

ΟΓιώργος Αγγελόπουλος περιμένει να δει κάτι…

Κινηματογραφικό

Breaking Dawn: Part 2

Δι έπικ κονκλούσιον του δε γουορλντγουάιντ φενομενουμ έφτασε. Τα κοριτσάκια θα σκίσουν τα σουτιέν τους απ’ τη ταραχή και τα αγοράκια θα περιμένουν να βγει σε τορεντ για να το κατεβάσουν και να το δουν κρυφά απ’ τους φίλους τους. Η ντεκαντανς νεανική λογοτεχνία ζωντανεύει ακριβώς όπως της αξίζει, χαρίζοντας μας ένα οπτικοακουστικό «γουατδεφακ» με ερμηνείες καθυσηχαστικά κακές και σκηνοθεσία διαφημιστικού απορρυπαντικού πλυντηρίου. Ναι, επιτέλους τελειώνει.

Τηλεοπτικό

Partners

Ποσά σιτκομ μπορεί αντέξει πια κι αυτή η αμερικανικη τηλεόραση; Τα πολλά δεν είναι ποτέ αρκετά όταν μιλάμε για φθηνές παραγωγές με εύκολο κέρδος κι από το πλήθος των νέων προσθηκών ξεχωρίζει το “Partners”. Ναι, προφανώς έχει να κάνει με φιλίες και ζευγάρια, αλλά αυτό που το διαφοροποιεί είναι ότι το πρωταγωνιστικό δίδυμο δεν είναι οι κλασσικοί buddies που μας έχει συνηθίσει η τηλεόραση, καθώς ο ένας είναι στρέιτ κι ο άλλος γκέι. Ω, τι σοκ, κι όμως υπάρχει κι αυτό το είδος σχέσης και οι δημιουργοί του “Will & Grace” είναι οι ιδανικοί για να το αποτυπώσουν. Το πρώτο τρέιλερ δίνει δείγμα κλασσικης σιτκομικης πρόζας που μπορεί να είναι χιλιοειπωμένη, αλλά τη δουλειά της τη κάνει ακόμα καλά.

Φεστιβαλικό

BFI London Film Festival

Η αλήθεια είναι ότι είναι το μόνο φεστιβάλ στο οποίο μπορώ να παρευρεθώ κι επομένως γίνεται αυτόματα και το πιο ενδιαφέρον για τη φθινοπωρινή περίοδο. Δύο από τους πιο αγαπημένους μου σκηνοθέτες διαγωνίζονται για το μεγάλο βραβείο, ο Michael Winterbottom με το “Everyday” και ο Francois Ozon με το “In the House”. Πρόσθεσε στο πρόγραμμα λίγο Haneke, λίγο Burton, λίγο Newell και λίγο Affleck και ζήλεψε λίγο να δω κάτι.

Άλλο

  • Να δω τις ‘Άλπεις του Λάνθιμου στον κινηματογράφο. Όχι, δεν έχω μείνει ένα χρόνο πίσω, απλά η ταινία κυκλοφορεί σε μερικές βδομάδες στις αγγλικές αίθουσες. Τρία μπράβο κι ένα “γιέι” για την διεθνή αναγνώριση.
  • Τη πρεμιέρα υπερπαραγωγή του τρέιλερ της ταινίας “Lincoln” που θα προβληθεί στην Times Square. H ταινία υπόσχεται να μας θυμίσει τη σκηνοθετική μαεστρία του Spielberg και να στριμώξει ένα ακόμα όσκαρ στο ράφι του Daniel Day-Lewis.
  • Τη πρώτη κοινή εμφάνιση μετά το χωρισμό Ρόμπερτ-Κρίστεν στο κόκκινο χαλί της πρεμιέρας του τελευταίου Twilight. Ο Ρόμπερτ θα φτύσει την άπιστη Κρίστεν και θα σκίσει τη τουαλέτα της καθώς τη προσπερνά. Η Κρίστεν θα ταραχτεί πολύ, αλλά κανείς δε θα το καταλάβει γιατί έχει πάντα την ίδια έκφραση.
Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ