Σώμα με Σώμα – Rust And Bone/De Rouille Et D’os (2012)

...






 

Γράφει ο Δημήτρης Ασπρολούπος


Σκηνοθεσία: Jacques Audiard
Σενάριο:Jacques Audiard, Thomas Bidegain βασισμένο στο βιβλίο του Craig Davidson/strong>
Πρωταγωνιστούν: Marion Cotillard, Matthias Schoenaerts, Armand Verdure, Céline Sallette, Corinne Masiero, Bouli Lanners
Διάρκεια: 120’
Χώρα: Γαλλία, Βέλγιο

 

Ο Αλί με τον πεντάχρονο γιο του Σαμ, χρεοκοπημένος και χωρίς φίλους, αναζητά καταφύγιο στο σπίτι της αδερφής του στην Αντίμπ. Εκεί ο Αλί πιάνει δουλειά ως πορτιέρης σε ένα τοπικό nightclub. Εκεί, μετά από έναν καβγά, γνωρίζει την Στεφανί, μια γοητευτική εκπαιδεύτρια φαλαινών και της δίνει το τηλέφωνό του. Μια μέρα, ο Αλί δέχεται ένα τηλεφώνημα από τη Στεφανί, όταν όμως τη συναντά ξανά τη βρίσκει καθηλωμένη σε αναπηρικό καρότσι. Έχει χάσει και τα δυο της πόδια σε ένα τρομερό δυστύχημα, μαζί έχουν χαθεί και τα όνειρά της. Ο Αλί θα την βοηθήσει να τα ξανακερδίσει…

Τρία χρόνια μετά τον εξαιρετικό “Προφήτη” και τα πολλά βραβεία που κατέκτησε, ο Jacques Audiard επιστρέφει με το “Σώμα με Σώμα”, μια ταινία αρκετά διαφορετικής θεματολογίας από την προηγούμενη. Έχοντας κάνει περισσότερες ταινίες ως σεναριογράφος παρά ως σκηνοθέτης ο Audiard διάλεξε αυτή τη φορά να μας διηγηθεί μια σχεδόν μελοδραματική ιστορία φυσικά με την απαραίτητη ευρωπαϊκή πινελιά που προσδίδει στην ταινία τον χαρακτηρισμό της κουλτουριάρικης ρομαντικής κομεντί.

Οι χαρακτήρες του αν και ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες είναι φθαρμένοι από τη ζωή, άτομα που έχουν χάσει την πίστη τους στο εαυτό τους και στις δυνατότητες τους. Μιλάνε λίγο και όταν πρέπει για να πουν περισσότερο με τις πράξεις (ή την απραξία) τους τα συναισθήματα που δυσκολεύονται να εκφράσουν. Περιφέρονται στα ασταθή πλάνα του σκηνοθέτη ως σώματα χωρίς ενέργεια ή ελπίδα για το παρόν και το μέλλον. Η σώμα με σώμα συνάντηση τους και η ,απρόσμενη σύνδεση τους, τους βοηθάει να βγουν από την πεσιμιστική ατμόσφαιρα που τους περιβάλλει, να υπερβούν το εγώ τους και το επικριτικό περιβάλλον τους, ο καθένας με το δικό του τρόπο.

Ο παραλληλισμός των ακρωτηριασμένων άκρων της Marion Cotillard ή οποία είναι μαγευτικά υπέροχη όπως πάντα, με την περιθωριακή ζωή του επίσης εξαιρετικού Matthias Schoenaerts είναι έξυπνος αλλά ακόμα κι έτσι η ταινία επικεντρώνεται περισσότερο στις ουσιαστικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο άνδρας πρωταγωνιστής της. Έτσι η ψυχολογική μετάβαση των δύο χαρακτήρων φαίνεται κάπως ασύγχρονη για μια ταινία που θέλει να ονομάζεται Σώμα με σώμα…

Η σκηνοθεσία του Audiard είναι ζωηρή και βίαια σε στιγμές, αποδίδοντας σωστά την συναισθηματικές μεταβάσεις των ηρώων του και ταυτόχρονα χαρακτηρίζει την ιδιαίτερη τους σχέση. Ο νατουραλισμός κυριαρχεί ιδιαίτερα στα εξωτερικά πλάνα του σκηνοθέτη και σε συνδυασμό με την εξαιρετική φωτογραφία του την άκρως ταιριαστή μουσική υπόκρουση που περιλαμβάνει από Bon Iver μέχρι Bruce Springsteen δημιουργεί μια όσο-πρέπει λυρική ατμόσφαιρα που εντυπωσιάζει και μαγεύει τον θεατή. Βέβαια αυτό είναι χαρακτηριστικό του σκηνοθέτη, ο οποίος παρουσίαζε σε μικρότερο βαθμό και στο “Προφήτη” πολύ έντονα την αντιδιαστολή της πεζότητας με την ευτυχία.

Αν έχουμε κάτι να προσάψουμε στο δράμα του Audiard, είναι η φόρμα στην οποία βάζει ο ίδιος τον εαυτό του. Και ενδεχομένως να ήταν και αναμενόμενο μετά την τεράστια επιτυχία του προφήτη αλλά το voice over της λύτρωσης θα μπορούμε να ειπωθεί καλύτερα με εικόνες, όπως ξέρει τόσο καλά να κάνει μέχρι τώρα.

Συγκινητικό και ενίοτε σπαρακτικό το Σώμα με Σώμα είναι σίγουρα μια ταινία που δεν αφήνει κανένα αδιάφορο παρά το φαινομενικά απλοϊκό σενάριο της. Αν όμως δεν σε πείσει αυτό, μπορείς να βασιστείς στην αφοπλιστική ερμηνεία της Cotillard και στη δυναμική σκηνοθεσία του Audiard που ξέρει να κάνει σινεμά ακόμα κι όταν επιλέγει να είναι μελοδραματικός.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ