Σ’αγαπώ – How I Live Now (2013)

...






 

Γράφει ο Βαρβάρα Κοντονή


Σκηνοθεσία: Kevin Macdonald
Σενάριο: Jeremy Brock, Tony Grisoni, Meg Rosoff, (βασισμένο στο βιβλίο της) Penelope Skinner
Πρωταγωνιστούν: Saoirse Ronan, Tom Holland, George Mackay
Διάρκεια: 101’
Χώρα: Ην. Βασίλειο
Διανομή: Videorama, Odeon

 

1450339_507736472667815_625124455_nH Elizabeth ή κατά κόσμον, Daisy (Saoirse Ronan), είναι μια δεκαπεντάχρονη πιτσιρίκα που αναγκάζεαι να ταξιδέψει από την Αμερική στην εξοχική πλευρά της Βρετανίας, προκειμένου να περάσει το καλοκαίρι παρέα με τα κοκκινομάλλικα ξαδέρφια της.  Οι λόγοι μοιάζουν ασαφείς στην αρχή, καθώς το μόνο που φαίνεται να γνωρίζουν οι ήρωες (και μαζί με αυτούς και εμείς), είναι πως έτσι κι αλλιώς ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται προ των πυλών ενός νέου, τρίτου παγκόσμιου πολέμου.  Ορδές από τεθωρακισμένα, στρατιώτες που τρέχουν αλλόφρονες δίνοντας διαταγές και μαχητικά αεροσκάφη που σκίζουν τον αέρα σαν υπερμεγέθεις σαϊτες, αποτελούν την καθημερινότητα των Βρετανών.  Εκτός βέβαια από αυτήν της πρωταγωνιστικής οικογένειας η οποία αναλώνεται ολημερίς σε δροσερά, ποταμίστικα μπάνια, ψάρεμα και άπειρο τρεχαλητό πάνω στο πράσινο γρασίδι.  Η ανεμελιά όμως δεν θα κρατήσει για πολύ, καθώς οι καμπάνες του πολέμου μοιάζουν να ηχούν πολύ κοντά.  Και τι θα γίνει όταν αυτές τελικά χτυπήσουν;

Το “Ηοw I Live Now”, βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα της συγγραφέως Meg Rosoff, αποτελεί το ιδανικότερο μάθημα στο πως μπορεί ένα φαινομενικά ενδιαφέρον story, να μετατραπεί σε μια πρώτης τάξεως χαμένη ευκαιρία, με την κατά τα άλλα ονειρεμένη του σκηνοθεσία να θυσιάζεται στον βωμό ενός αλλόκοτου love story το οποίο δεν έχει ούτε τον χρόνο, ούτε όμως και την απαραίτητη χημεία προκειμένου να αναπτυχθεί και να δέσει τις, έτσι κι αλλιώς, μπόλικες σεναριακές τρύπες.

Ο βραβευμένος με Oscar, για το ντοκιμαντέρ του “One Day in September”, Kevin Mcdonald (“The Last King of Scotland”, “The Eagle”), έχει κάθε καλή πρόθεση να πλάσει την δυστοπική πραγματικότητα του νεο-εγκαθιδρυμένου απολυταρχικού καθεστώτος, με μια σκηνοθετική ματιά που αμφιταλαντεύεται αρκούντως λειτουργικά ανάμεσα στις καθάριες σκηνές της εφηβικής παραζάλης και την φρίκη ενός μαινόμενου, άγνωστου εχθρού.

Μπορεί επί της ουσίας η σκηνοθεσία να μαζεύει έξτρα πόντους στην δημιουργία μιας κινηματογραφικής ατμόσφαιρας, παρόλα αυτά η αδύναμη ανάπτυξη του σεναρίου και οι βεβιασμένες συμπεριφορές των χαρακτήρων μειώνουν την όποια δυναμική θα μπορούσε να έχει η ταινία, καθιστώντας την μάλλον μια μέτρια μεταφορά του βιβλίου της.

Η αποστασιοποίηση της κάμερας από τα της πόλης, βοηθάει σε μεγάλο βαθμό την δημιουργία ενός προσωπικού μικρόκοσμου, μέσα στον προβληματικό μακρόκοσμο της ενήλικης τρομοκρατίας, με τα καταπράσινα ουαλικά τοπία και την οργιώδη βλάστηση να εντείνουν ακόμη περισσότερο την αντίφαση πόλης-εξοχής, πολέμου-ελευθερίας, θανάτου-ζωής.

Παρά τις σεριακές αντιξοότητες η Ronan καταφέρνει και πάλι να ξεχωρίσει χάρη στην ξωτική της ομορφιά και τον δυναμισμό των στιγμών της, που σίγουρα θα σου φέρει στον νου την καλοκουρδισμένη της ερμηνεία ως άλλη φονική μηχανή στο underrated “Hanna”, με το υπόλοιπο cast να κάνει με την σειρά του καλή δουλειά στο πλευρό της.

Αν δεν μιλούσαμε για ένα ανολοκλήρωτο υποθεσιακά αποτέλεσμα, με ολίγον από βεβιασμένη twilight-ική ταυτότητα, το “Ηow I Live Now”, θα μπορούσε να αποτελεί την νεανική έκπληξη της χρονιάς, μιας που η ιδέα είναι εκεί, απλώς σκοντάφτει στην υλοποίηση.  Κρίμα.  Τουλάχιστον εκτός της σκηνοθεσίας, μπορείς να απολαύσεις και το όμορφο soundtrack.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ