Σ’ αγαπώ Ισπανικά – Kiki, El Amor se Hace (2016)

Όχι η χειρότερη ισπανική ταινία της χρονιάς και αυτό από μόνο του αποτελεί κατόρθωμα

 ★★☆☆☆ 

Σκηνοθεσία: Paco Leon
Σενάριο: Paco Leon, Josh Lawson (based on his film The Little Death)
Πρωταγωνιστούν: Natalia de Molina, Alex Garcia, Paco Leon, Belen Cuesta
Διάρκεια: 102′
Χώρα: Ισπανία
Διανομή: Spentzos Film

s_agapo_ispanika_2016Με τα ισπανικά φιλμ να ανταγωνίζονται “ισάξια”, τούτο το καλοκαίρι, την καθιερωμένη γαλλική επέλαση, το Kiki, el amor se hace – ελληνιστί “Σ’αγαπώ Ισπανικά”, γιατί δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, αλλά η λέξη “ισπανικά” πρέπει να υπάρχει σε όλες τις ελληνικές αποδόσεις των τίτλων προκειμένου να γίνει αντιληπτό, πως ναι, πρόκειται για μια ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ – αποτελεί υποθετικά μια από τις τελευταίες ταινίες του επικίνδυνου – και καθόλου αστείου πια, αν υπήρξε και ποτέ -εποχικού είδους “πρέπει να ξεσκαρτάρω πράγμα μάνα μου, δεν βγαίνω αλλιώς”. Και του χρόνου.

Στοχεύοντας προτίστως στην ηδονοβλεπτική μας φύση, αυτή δηλαδή που όλοι έχουμε ως θεατές, μη τα ξαναλέμε, η ταινία θέλει λίγο κρασί, λίγο φετίχ – και ποδολαγνία φουλ, συστήνοντας στο κοινό πέντε διαφορετικές ιστορίες ζευγαριών οι οποίες περιστρέφονται γύρω από έναν κοινό γνώμονα: το σεξ .

Με την ταινία του Josh Lawson, The Little Death, να λειτουργεί ως βασική έμπνευση για τον σκηνοθέτη, σεναριογράφο και ηθοποιό Paco Leon (αποτελώντας επί της ουσίας πιστή σεναριακή μεταφορά προσαρμοσμένη στο kinky, «λέγε με πρώιμο αλμοδοβαρικό σινεμά», σύμπαν του Ισπανού δημιουργού), το Kiki, el amor se hace δεν φείδεται εικόνων που φωνάζουν από μακριά «σεξουαλική απελευθέρωση», γεμίζοντας τα 102 λεπτά του με αγκομαχητά απόλαυσης (ή και όχι), πλούσιο αντιπουριτανικό λεξιλόγιο και ποικίλες καμασουτρικές στάσεις που εκδείκνυνται για πάσης φύσεως φετιχιστές και μη.

Πέρα από την λιγότερο ή περισσότερο λάγνα κινηματογράφηση ένεκα του σεναρίου(;), η ταινία έχει και ένα σαφές touch κοινωνικού σχολιασμού, προασπίζοντας το δικαιώμα του καθενός στην διαφορετικότητα, μπλέκοντας το καυστικό χιούμορ με το ακραιφνές πάθος των πρωταγωνιστών, πλασάροντας έτσι τις διαφορετικές «κανονιστικές» πραγματικότητες των ανθρώπων της διπλανής πόρτας.

Εδώ η λογική του «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» συντηρείται αρκετά επιτυχημένα, με το φιλμ να αστειεύται αφενός, με τις περιπέτειες των ηρώων του, τονίζοντας αφετέρου, λιγάκι περισσότερο κάθε φορά την ανάγκη για ουσιαστική απελευθέρωση από τα «φυσιολογικά» κανονιστικά καλούπια, μιας αποστειρωμένης κοινωνίας που εξορίζει το διαφορετικό επειδή απλά δεν μπορεί ή δεν θέλει να καταλάβει.

Χωρίς σοβαροφάνιες και καθωσπρεπιλίκια η ταινία του Leon είναι μια συγκρατημένη κινηματογραφική φαντασίωση, με κάπως ραφιναρισμένο περιτύλιγμα, γεγονός που σίγουρα της στερεί μια ξεδιάντροπη σεξουαλιζέ πραγμάτωση, ιδιαίτερα από την στιγμή που η εξέλιξη ορισμένων εκ των ιστοριών, μοιάζει να ξεμακραίνει έτσι κι αλλιώς, από οτιδήποτε θεωρείται σχεσιακά νορμάλ – αν μπορεί να ορίσει κανείς τι θεωρείται και τι όχι νορμάλ – συνιστώντας ιδανική βάση για μια τέρμα τα γκάζια φιλμική ονείρωξη.

Ακόμα και έτσι το Kiki, el amor se hace δεν αποτελεί την χειρότερη ισπανική ταινία για φέτος και αυτό είναι από μόνο του κατόρθωμα, χωρίς βέβαια να θέτει υποψηφιότητα και για πολλά περισσότερα, με εξαίρεση ίσως μερικές πραγματικά εμπνευσμένες στιγμές, που δεν είναι απίθανο να πυροδοτήσουν αντιδράσεις (μη τα παίρνετε όλα τόσο σοβαρά), καθώς και τις ερμηνευτικές εκλάμψεις του πρωταγωνιστικού cast.

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*