Σάμυ 2 – Sammy 2: The Great Escape (2012)

...






 

Γράφει η Bάσω Γκαγκά


Σκηνοθεσία: Ben Stassen
Σενάριο: Domonic Paris
Με τις φωνές των: Pat Carroll, Carlos McCullers II, Cinda Adams, Dino Andrade, Wesley Johnny
Διάρκεια: 92’
Χώρα: Βέλγιο
Διανομή: Village

 

Ο θαλάσσιος κόσμος των κινουμένων σχεδίων είχε την τύχη να απολαύσει μερικά από τα καλύτερα και αρτιότερα animation που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ. Από τον Nemo και τον Ponyo, μέχρι τη Μικρή Γοργόνα, οι μικροί και μεγάλοι φίλοι του aquatic style έχουν δει τον πήχη να ανεβαίνει πολύ ψηλά και είναι δύσκολο να τους συμβιβάσεις πλέον με κάτι λιγότερο. Εισερχόμενοι ξανά στον γαλάζιο κόσμο, με τη ματιά της εξίσου γλυκιάς θαλάσσιας χελώνας, βλέπουμε μια πιο παιδική διάθεση, με μικρές παραλλαγές μιας ιστορίας που κακά τα ψέματα, κάπου έχουμε ξαναδεί. Η μόνη διαφορά είναι ότι το όριο ηλικίας έχει κατέβει πολύ χαμηλά και καλώς ή κακώς έμεινε εκεί.

Πριν δυο χρόνια γνωρίσαμε τον Sammy και τον φίλο του Ray, δύο θαλάσσιες χελώνες που περιπλανήθηκαν για πάρα πολλά χρόνια στις θάλασσες του κόσμου. Τώρα, οι δυο εξερευνητές έχουν πια εγγόνια και απολαμβάνουν την οικογενειακή ζωή σε ένα τροπικό νησάκι στη μέση του πουθενά. Οι ανέμελες μέρες όμως, δεν έμελε να κρατήσουν για πολύ. Οι δυο χελώνες αιχμαλωτίζονται και βρίσκονται μαζί με τα εγγονάκια τους Ricky και Ella, στο δρόμο για το Ντουμπάι και το μεγαλύτερο υποθαλάσσιο ενυδρείο του κόσμου. Την τελευταία στιγμή τα δύο νεογνά καταφέρνουν από τύχη να ξαναποκτήσουν την ελευθερία τους, σε αντίθεση με τους παππούδες τους που μοιραία παγιδεύονται στη νέα τους πολυτελή φυλακή. Εκεί θα γνωρίσουν πολλά καινούργια πρόσωπα, ανάμεσα στα οποία και τον φοβερό και τρομερό αρχηγό του ενυδρείου, έναν μικροσκοπικό ιππόκαμπο, με σωματοφύλακες δύο αντιπαθητικά, όχι και τόσο έξυπνα χέλια. Μοναδικό μέλημα του Sammy και του Ray; Να σχεδιάσουν το δικό τους prison break!

Η συγκεκριμένη ταινία έρχεται απ’ το κοντινό μας Βέλγιο και τον Ben Stassen (“Fly Me to the Moon”), έναν φιλόδοξο δημιουργό που δεν έχει καταφέρει όμως ποτέ να κάνει την υπέρβαση. Τι θα δούμε; Μια εύπεπτη ιστορία, με τις αναμενόμενες περιπέτειες που μπορεί να έχει ένα θαλάσσιο πλάσμα και φυσικά όχι και την πιο ευφάνταστη κατάληξη. Να πω την αλήθεια το πράγμα μυρίζει Nemo από μακριά… Με λίγο ανακάτωμα σε πρόσωπα και γεγονότα, μοιάζει μια καλοστημένη επέμβαση σε μια κλεμμένη έμπνευση. Της λείπει η φρεσκάδα, της λείπει το στυλ, της λείπει γενικώς ο χαρακτήρας.
Ο κεντρικός ήρωας είναι σχεδόν αδιάφορος και την παρτίδα σώζουν τα εγγονάκια παρέα με ένα αξιαγάπητο μικρό ροζ χταπόδι, έναν αστακό με διχασμό προσωπικότητας και ένα περίεργο, κακομούτσουνο ψάρι. Ο ιππόκαμπος-γκάνγκστα δίνει κι αυτός τη δική του παράσταση, με στόχο μια πιο σκοτεινή και ίσως διδακτική νότα στην περιπέτεια, αλλά λίγα απ’ όλα αυτά καταφέρνει κι αυτός. Είναι σαν ένα αχανές, πολύχρωμο σύμπαν, γεμάτο από άχρωμους χαρακτήρες.

Αν λάβουμε ως δεδομένο βέβαια, ότι ο δημιουργός της απευθύνεται αποκλειστικά σε πιο μικρές ηλικίες, ο στόχος της ταινίας ουσιαστικά επιτυγχάνεται, διότι πιστεύω ότι τα παιδιά τουλάχιστον θα τη χαρούν. Το animation και το 3d είναι αρκετά εντυπωσιακά, ειδικά σε τέτοιες ηλικίες, το στόρι έχει κάποιες διάσπαρτες γρήγορες εναλλαγές, υπάρχουν και 2-3 ενδιαφέροντες χαρακτήρες, αλλά μέχρι εκεί. Ο συνοδός και προφανώς ενήλιξ, κάποια στιγμή θα αρχίσει επίμονα να κοιτάει το ρολόι του.
Το ευχάριστο της υπόθεσης είναι ότι μας αρέσει να βλέπουμε καλλιτέχνες, καρτουνίστες, έξω από την αποκλειστικότητα των γνωστών χολυγουντιανών γιγάντων του είδους, πέραν φυσικά της Ιαπωνικής, όχι και τόσο προβαλλόμενης, απόλυτης υπεροχής, στον τομέα της έμπνευσης και της καινοτομίας. Με λίγα λόγια, συγκρίνοντας αναπόφευκτα τον Sammy με μια πληθώρα animation, ακόμα και κατώτερων του από πλευράς εφέ, η ταινία μας θα καταλήξει με βεβαιότητα στην κατηγορία των αναρίθμητων παιδικών παραμυθιών, για να χαθεί στο σωρό λίγο καιρό αργότερα.

Μέχρι λοιπόν και αυτή η προσπάθεια πάρει το δρόμο για τα ράφια των βίντεοκλαμπ, ευτυχώς έχουμε αρκετές άλλες επιλογές για να καλύψουν το “κενό” της. Άσε που όταν μια καθαρόαιμη καλοκαιρινή ιστορία κάνει πρεμιέρα στην καρδιά του χειμώνα, δε σου πάει γενικώς να την προτιμήσεις και δη να τη επιλέξεις ανάμεσα σε πάρα πολλές πρόσφατες αξιόλογες προτάσεις. Γενικώς, μιλάμε για ένα μέτριο animation σε μια άκυρη συγκυρία. Προτείνεται μόνο για την περίπτωση μικρών παιδιών και αυτό με κάποια επιφύλαξη.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ