Αγριότητα – Savages (2012)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος


Σκηνοθεσία: Oliver Stone
Σενάριο: Shane Salerno, Don Winslow, Oliver Stone βασισμένο στο βιβλίο του Don Winslow
Πρωταγωνιστούν: Aaron Taylor-Johnson, Taylor Kitsch, Blake Lively, Benicio Del Toro, John Travolta, Salma Hayek, Emile Hirsch
Διάρκεια: 131’
Χώρα: Η.Π.Α.

 

Ας το παραδεχτούμε. Ο Oliver Stone έχει χάσει την φόρμα του με τις τελευταίες του ταινίες. Είχε γίνει πιο συγκαταβατικός με το status quo του Hollywood και είχε αφήσει πίσω του τις παλιές καλές εποχές. Αδημονούσαμε για μια του ταινία που, αν όχι θα μας ταξίδευε σε εκείνες τις “Natural Born Killers” εποχές, σίγουρα να μας τις θύμιζε. Με το “Savages” ο Stone προσπάθησε να επανασυνδεθεί με τον σκοτεινό εαυτό που είχε κλειδωμένο εδώ και καιρό, και ως ένα σημείο το καταφέρνει.

Ο Ben κι o Chon είναι αχώριστοι φίλοι από παιδιά, οι οποίοι έχουν στήσει μια αρκετά καλή επιχείρηση με ναρκωτικά και μοιράζονται, και αγαπούν, την ίδια κοπέλα, την Ο. Όμως η επιχείρησή τους πέφτει στο μάτι μιας αδίσταχτής Βασίλισσας των μεξικάνικων καρτέλ, η οποία προσπαθεί, μάταια, να πουλήσει το προϊόν της στην Καλιφόρνια κυρίως λόγω της μεγάλης ζήτησης αυτού που πουλούν οι δυο φίλοι. Όταν τους κάνει μια πρόταση συνεργασίας και αυτοί την απορρίπτουν, τότε οι Μεξικάνοι απαγάγουν την Ο. Φυσικά οι δυο φίλοι δεν θα το αφήσουν να περάσει έτσι.

Για αρχή ας ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα. Ο Oliver Stone ήταν από πάντα ένας κινηματογραφικός ιεροκήρυκας και με το “Savages” παίρνει για άλλη μια φορά το βήμα για να νουθετήσει για την βία, τα ναρκωτικά και το σεξ. Όπως και στις παλιές κλασσικές του ταινίες, “Platoon”και “Natural Born Killers”, έτσι κι εδώ, δείχνει τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης συμπεριφοράς και ματαιοδοξίας που πολλές φορές γίνεται λυρική. Ακολουθεί ένα πιο exploitation μονοπάτι, το οποίο ταιριάζει απόλυτα σε αυτόν τον κόσμο τον οποίο έχει στήσει ο Stone, έναν κόσμο γεμάτο χόρτο, διεφθαρμένη αστυνομία, δολοπλοκίες, προδοσίες και μεξικάνικα καρτέλ.

Δεν μπορεί όμως να ξεφύγει τόσο εύκολα από την συμβατικότητα. Η ταινία παραμένει, σχεδόν, politically correct, καθώς η σκηνοθεσία σε πολλά σημεία μοιάζει αρκετά βιντεοκλιπίστικη και το σουρεάλ, σχεδόν υπνωτικό, στοιχείο της, αν και υπάρχει, παραμένει στο περιθώριο. Υιοθετεί κάποια camp στοιχεία και τα ενσωματώνει όχι πάντα με το καλύτερο αποτέλεσμα ενώ το γρήγορο μοντάζ θυμίζει αρκετά κάποιες από ταινίες του Tony Scott. Μέσα στην συμβατικότητά του όμως, υπάρχει και το φινάλε. Ένα φινάλε αρκετά αντισυμβατικό, που σίγουρα όχι και τόσο crowd pleaser. Ένα φινάλε που το μόνο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί είναι ως “κλασσικός Oliver Stone”.

Το “Savages” είναι αναδιαμφισβήτητα αρκετά σέξι. Οι τρεις νεαροί πρωταγωνιστές σίγουρα καταφέρνουν να ανεβάσουν το θερμόμετρο στα ύψη με τον Oliver Stone να κάνει τα μαγικά του με την κάμερα στις ερωτικές σκηνές. H Blake Lively είναι η Ο (σύντομο του Ophelia) και εδώ μας αποδεικνύει περίτρανα ότι δεν είναι πια το καλό κοριτσάκι του “Gossip Girl”. Είναι μια ανίδεη, πλούσια και τεμπέλα “επαναστάτρια” που το μόνο που αγαπά είναι το χόρτο, και ότι αυτό προσφέρει. Στην ουσία η Ο είναι το κατηγορητήριο του Stone της νέας γενιάς. Μέσω αυτής αφηγείται την ιστορία του που, αν και μερικές φορές είναι αρκετά μπερδεμένη, καταφέρνει με έναν έξυπνο τρόπο να δείξει το πόσο “μεταδοτική” είναι η εκδίκηση.

Ο Taylor Kitch και ο Aaron Taylor-Johnson έχουν τρομερή χημεία μεταξύ τους. Είναι οι δύο φίλοι που, αν και έχουν μεγαλώσει μαζί, είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Το Γιν και το Γιανγκ. Αλλά μαζί είναι μια τρομερή συμμαχία στην βιομηχανία των ναρκωτικών με την Ο να αποτελεί την μόνη αχίλλειο πτέρνα τους.

Η Salma Hayek είναι η bitch queen του μεξικάνικου καρτέλ που προσπαθεί να μείνει στον θρόνο της σε μια ανδροκρατούμενη βιομηχανία των ναρκωτικών και από την άλλη προσπαθεί να γίνει και η καλή μητέρα σε μια κόρη που δεν την έχει ανάγκη και την μισεί. Ο Benicio Del Toro είναι απολαυστικός ως ο σαδιστής δολοφόνος και δεξί χέρι της Hayek, οποίος δεν διστάζει να προκαλέσει πόνο στα θύματά του αλλά δεν είναι και τόσο ρηχός όσο θέλει να μας δείξει, με μια προφορά που θυμίζει κάτι από Marlon Brando. Τέλος και ο John Travolta ως ο διεφθαρμένος μπάτσος της δίωξης ναρκωτικών είναι το ίδιο καλός με τους υπόλοιπους.

Το “Savages” δεν είναι τόσο άγριο όσο το περιμένεις, αλλά σίγουρα δαγκώνει σε κάποιες απρόσμενες στιγμές. Θα μπορούσε να ήταν η ταινία που θα σηματοδοτούσε την επιστροφή του Stone στο σκοτεινά μονοπάτια της ανθρώπινης ψυχής. Αντ’ αυτού παραμένει μια απλά καλή περιπέτεια που, στην τελική, ναι μεν θα “φτιαχτείς” κατά την διάρκειά της, αλλά γρήγορα θα σε “ξενερώσει” με το που βγεις από την αίθουσα.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ