Σε Ακολουθεί – It Follows (2014)

Απρόσμενα εμπνευσμένο και εξαιρετικά όμορφο

 ★★★★☆ 

Σκηνοθεσία: David Robert Mitchell
Σενάριο: David Robert Mitchell
Πρωταγωνιστούν: Maika Monroe, Keir Gilchrist, Olivia Luccardi
Διάρκεια: 100
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Weird Wave

trailer-for-a-terrifying-horror-film-called-it-followsΔαιμονοποιημένο, μιασματικό, προκλητικό και εντέλει θανατηφόρο, δεν είναι λίγες οι φορές που το σεξ έχει έρθει σε απόλυτη συνδιαλλαγή με το φιλμικό μέσο, εναρμονιζόμενο συχνά με την φυσιολογία του είδους του τρόμου, έχοντας ως στόχο την ενθάρρυνση της διαχρονικής παρουσίας ενός κινηματογραφικού, εν προκειμένω, μοντέλου που δεν χαρίζει κάστανα σε σεξουαλικά αφυπνισμένα-και άρα αναλώσιμα νεαρά κοράσια-ούτε όμως και σε last standing παρθένες φιλενάδες.

Από την τρομολαγνική παρουσία του εμπορικού Freddy Krueger και τον μασκοφορεμένο Mike Myers του αριστουργηματικού “Halloween” του Carpenter, μέχρι το σεξουαλικά φορτισμένο “Shivers” του Cronenberg, το εφιαλτικό “Possession” του Andrzej Zulawski, ακόμα και το πρόσφατο “Cabin in the Woods” με την ξεκάθαρα καυστική διάθεση, το σεξ και ο θάνατος είναι δυο ιδέες τόσο ετερόκλητες, όσο και ταυτόσημες.

Είτε πρόκειται για το «μεταφορικό» τέλος των ηρώων, είτε για την αιματοβαμμένη νέμεση της σεξουαλικής ύβρεως, ο θάνατος λειτουργεί τις περισσότερες φορές ως επακόλουθο της ερωτικής διέγερσης, δίνοντας συχνά την εντύπωση της εκ των άνω επιβεβλημένης τιμωρίας για το σαρκικό αμάρτημα.

Ευτυχώς, μέσα στην αδιάκοπη επανάληψη και την παντιέρα των σύγχρονων horror-ικών κλισέ, συνεχίζουν να υπάρχουν και μερικές εμπνευσμένες στιγμές-μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού-εκεί όπου η ανάγνωση της υπόθεσης μπορεί να είναι πολύ διαφορετική. Το “It Follows” του David Robert Mitchell είναι μια από αυτές τις σπάνιες εμπνευσμένες στιγμές.
Ένα κορίτσι βγαίνει πανικόβλητο στο δρόμο, φορώντας ένα ζευγάρι κόκκινες γόβες και κοιτώντας γύρω του τρομοκρατημένο. Η κάμερα κάνει ένα αργό πανοραμικό και ο θεατής περιμένει από στιγμή σε στιγμή την αποκάλυψη του διώκτη της. Κανείς δεν φαίνεται να υπάρχει εκεί. Την ίδια στιγμή η κοπέλα συνεχίζει να τρέχει προκειμένου να γλυτώσει από «κάτι».

Το concept της αόρατης ή απροσδιόριστης απειλής, αποτελούσε πάντα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα του καλού σινεμά του τρόμου. Το “The Thing”, το “It”-τηλεοπτικό μεν, αποτελεσματικό δε-τα ακατανόητα τεράστια μυρμήγκια του “Them!” και ο φρικιαστικός απόγονος του Εωσφόρου στο “Rosemary’s Baby”, τον οποίο δε βλέπουμε ποτέ, αντλούν δύναμη από τον αρχέγονο τρόμο του αγνώστου, του μυστηριακού και του τερατώδους.

Την ίδια τακτική χρησιμοποιεί και ο Mitchell στο “It Follows”, όπου το “αυτό” του-ένα ship shifting κακό που σε ακολουθεί ασταμάτητα-μεταδίδεται ανάμεσα στους νεαρούς πρωταγωνιστές σαν μολυσματικός ιός και διόλου τυχαία, σαν αφροδίσιο νόσημα, λίγο μετά την ερωτική επαφή.

Θα ήταν πολύ άδικο να ερμηνεύσουμε το περιεχόμενο της ταινίας, ως μια κινηματογραφική μομφή κατά του έρωτα δίχως προστασία, εξάλλου και ο ίδιος ο σκηνοθέτης έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του, πως η ιδέα του επίμονου “κακού” που σε ακολουθεί, προέκυψε από έναν επαναλαμβανόμενο εφιάλτη που είχε όταν ήταν παιδί. Αν όμως δεν πρόκειται για μια φαντασιακή απεικόνιση των STDs, τότε περί τίνος ακριβώς πρόκειται;

Έχοντας μπολιάσει τη ραχοκοκαλιά της ιστορίας του με τα διδάγματα του προαστιακού τρόμου των δεκαετιών του ’70 και του ’80, o Mitchell υπογράφει το σενάριο και σκηνοθετεί ένα απροσδιόριστο χρονικά φιλμ, που αποτελεί το καλύτερο homage στους μεγάλους του τρόμου, παραμένοντας την ίδια στιγμή διαχρονικό και εξαιρετικά ευφυές.

Η μετάδοση του «κακού» που μπορεί να δει μόνο ο «μολυσμένος», συχνά υπό την μορφή αγαπημένων προσώπων, το σιωπηλό stalking και τελικά ο θάνατος του θύματος, αντιπροσωπεύουν εν μέρει την ταραχώδη καθημερινότητα της εφηβικής ηλικίας, τις ανησυχίες και το φόβο για το άγνωστο, άμεσα συνυφασμένο ακόμα και με την απαρχή της σεξουαλικής ζωής ενός εφήβου.

Αυτό που εντούτοις κάνει το “It Follows” να ξεχωρίζει, είναι η αποφυγή της μονοδιάστατης απεικόνισης του σεξ. Αντιθέτως, ο μόνος τρόπος να επιβιώσεις μετά την «μόλυνση» είναι να κάνεις σεξ με όσους περισσότερους μπορείς, προκειμένου η αλυσίδα των «προσβεβλημένων» να μεγαλώσει και έτσι το αόρατο κακό να αργήσει να σε φτάσει.

Σαφέστατα η δυναμική της ταινίας δεν εξαντλείται στο πανέξυπνο σενάριο, αλλά ενισχύεται διαρκώς μέσα από την αποχρωματισμένη εικόνα της vintage φωτογραφίας του Mike Gioulakis, το μοντάζ κομψοτέχνημα του Julio Perez IV και το εμμονικό synth OST του Rich Vreeland/Disasterpeace, γνωστού για το μουσικό score του indie παιχνιδιού FEZ.

Απρόσμενα εμπνευσμένο και εξαιρετικά όμορφο-τα πλάνα του είναι ένα κι ένα-το “It Follows” συγκαταλέγεται ήδη στα instant classic του είδους, καμωμένο από τη στόφα των πραγματικά σπουδαίων ταινιών τρόμου. Τόλμησέ το και να είσαι σίγουρος πως θα σε ακολουθεί για καιρό.

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*