Senso (1954)

Η αιθέρια Alida Valli, στον ρόλο της κόμησσας Serpieri μαγεύει με την παρουσία της, αλλά είναι η σκηνοθετική μαεστρία του Luchino Visconti που μας παραδίδει αυτό το κλασσικό έργο παράνομου έρωτα, μια πραγματική υπερπαραγωγή της Χρυσής Εποχής του Σινεμά.






 


Σκηνοθεσία: Luchino Visconti
Σενάριο: Luchino Visconti, Suso Cecchi D’Amico, Camillo Boito, Carlo Alianello, Giorgio Bassani, Giorgio Prosperi, Tennessee Williams, Paul Bowles
Πρωταγωνιστούν: Farley Granger, Alida Valli, Heinz Moog
Διάρκεια: 118’
Χώρα: Ιταλία, Γερμανία
Διανομή:Ama Films

 

SENSO_14_35X50Η αιθέρια Alida Valli, στον ρόλο της κόμησσας Serpieri μαγεύει με την παρουσία της, αλλά είναι η σκηνοθετική μαεστρία του Luchino Visconti που μας παραδίδει αυτό το κλασσικό έργο παράνομου έρωτα, μια πραγματική υπερπαραγωγή της Χρυσής Εποχής του Σινεμά.

Η κόμισσα Livia Serpieri βρίσκεται παντρεμένη με έναν άντρα που δεν αγαπά, τον λαό της Ιταλίας που αγωνίζεται για την ανεξαρτησία του ενάντια στην κατοχή της Αυστρίας και έναν νεαρό αυστριακό λοχαγό, που μπορεί να της δώσει τον έρωτα που λείπει από την ζωή της. Ενώ η Ιταλία πλησιάζει στην ελευθερία της, η Livia θα πρέπει να επιλέξει μεταξύ προσωπικού έρωτα και πατρίδας. Ποτέ μια τέτοια απόφαση δεν θα ήταν απλή.

Η Ηθική, το καθήκον, ο έρωτας και η πίστη είναι έννοιες που διατρέχουν το έργο και κάθε μια από αυτές περιβάλλεται από τον Visconti με το αντίστοιχο κινηματογραφικό πλαίσιο. Η απιστία είναι κάτι κρυφό, απαγορευμένο που το βλέπουμε μέσα από παράθυρα, ή από ψηλά, είτε μέσα σε σκοτεινά σοκάκια, σα να έπεσε κλεφτά στην αντίληψη μας κάτι παράνομο. Η αυτοθυσία και ο πατριωτισμός των Ιταλών συνοδεύεται από την Όπερα του Βέρντι, ενώ ο πόλεμος μεγαλοπρεπής και τρομακτικός κατασπαράσσει την οθόνη. Κάθε συναίσθημα δένει απόλυτα με κάθε σκηνή, η οποία προσεγμένη μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, αποτελεί υπόδειγμα εικόνας.

Μέσα σε όλα αυτά, η ερωτευμένη γυναίκα που θα σπάσει κανόνες και υποσχέσεις για να ζήσει τον έρωτα της παρουσιάζεται σχεδόν πάντα πίσω από ένα βέλο, κρύβοντας μας τα μάτια της. Εκτός από τις στιγμές που βρίσκεται με τον εραστή της, απογυμνωμένη από αναστολές και ντροπή, αφήνεται στην μέθη του παράνομου έρωτα. Σε αυτές τις στιγμές, η εικόνα της Alida Valli είναι πραγματικά ερωτική.

Όμως, το κεντρικό θέμα της ταινίας δύσκολα θα κρατήσει το ενδιαφέρον μέχρι το όντως αξιομνημόνευτο φινάλε. Μισόν αιώνα μετά, το ζήτημα της απιστίας, του καθήκοντος κτλ έχει χιλιοειπωθεί και είναι λίγο δύσκολο να δεις με ενδιαφέρον δυο ώρες γυναικείας υστερίας για να γευθείς το ακόμα και σήμερα απρόσμενο, τέλος.

Σήμερα, θα πρέπει να έχεις την διάθεση να ξεχωρίσεις την τεχνική αρτιότητα της ταινίας, την κινηματογραφική δεξιοτεχνία του Visconti και το ταλέντο του πρωταγωνιστικού ζευγαριού για να δεις την ταινία. Και όντως η ταινία απευθύνεται κυρίως σε ένα τέτοιο κοινό. Δηλαδή σε ένα κοινό που είτε θέλει να θυμηθεί την ταινία, είτε θέλει να γνωρίσει το έργο του Visconti. Και αυτό σημαίνει ότι αυτός που ξέρει τι θα πάει να δει, δε θα βγει χαμένος.

Στο Senso, η αίσθηση και πιο συγκεκριμένα, η αίσθηση της ντροπής που συνοδεύει μια γυναίκα που βάζει την ερωτική, προσωπική της επιθυμία, υπεράνω γάμου, κοινωνίας, αλλά και πατρίδας, αποτελεί την αφορμή για μια υπερπαραγωγή που ακόμη και σήμερα εντυπωσιάζει με την κινηματογράφηση της, αλλά πλέον δεν μπορεί να εκπλήξει ή να σοκάρει όπως πριν 50 χρόνια.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Συντακτική ομάδα του Reel.gr

Αγαπάμε τον κινηματογράφο και όλα του τα είδη χωρίς διακρίσεις και κουλτουριάρικες αγκυλώσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ

SAE Digital Film Making