Εντυπώσεις από το 7ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας & Φανταστικού της Αθήνας

...

Γράφει η Βαρβάρα Κοντoνή

Την Τετάρτη 14 Μαρτίου το 70 SFF Rated of Athens (International Science Fiction & Fantasy Film Festival of Athens) έριξε αυλαία σε μια αρκετά γεμάτη αίθουσα, στον κινηματογράφο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ.  Η αλήθεια είναι πως από την γενικότερη προσέλευση των προηγούμενων ημερών ίσως και να περιμέναμε μια μεγαλύτερη παρουσία στην τελευταία νύχτα του φεστιβάλ.  Παρόλα αυτά η ειδική Μυστική Προβολή Λήξης (Mystery Screening) μάλλον λειτούργησε αποτρεπτικά για τους περισσότερους, οι οποίοι δεν αποδείχθηκαν ιδιαίτερα τολμηροί από τη στιγμή μάλιστα που η ταινία προβολής ήταν σε όλους μας άγνωστη.

Λίγο πριν ξεκινήσει η κρυφή ταινία, ο διευθυντής του φεστιβάλ, Αλέκος Παπαδόπουλος μας προκάλεσε να μαντέψουμε ποια θα μπορούσε να ήταν.  Οι προβλέψεις κυμαίνονταν από το πολυαναμενόμενο «The Dark Knight Rises» το οποίο μάλλον αποτέλεσε μια υπερφιλόδοξη ιδέα, μέχρι παλαιότερα φιλμάκια επιστημονικής φαντασίας, ανάλογα με τα γούστα του καθενός.  Όπως στη συνέχεια φρόντισε να μας ενημερώσει ο υπεύθυνος, η ταινία που θα ακολουθούσε ήταν ένα εις γνώση της διοργάνωσης, ρίσκο.  Σε άλλους θα άρεσε, σε άλλους οχι.  Η περιέργειά μας είχε χτυπήσει κόκκινο, καθώς μέχρι τελευταία στιγμή όλοι προσπαθούσαμε να μαντέψουμε την ταινία.  Όταν τα φώτα έσβησαν και η προβολή ξεκίνησε, όλοι βρεθήκαμε προ εκπλήξεως όταν στην οθόνη εμφανίστηκε ο αξέχαστος Θανάσης Βέγγος, και ο Σταύρος Ξενίδης και λίγο αργότερα ο τίτλος: «Οι Αστροναύτες».  Το αρχικό αναπόφευκτο μούδιασμα, διαδέχτηκε πολύ γρήγορα το άφθονο και διαρκές γέλιο μέσα στην αίθουσα, καθώς είτε για εμάς τους νεότερους, είτε για τους παλαιότερους ο Θανάσης Βέγγος και ο τρομερός Κώστας Βουτσάς (σε έναν εκπληκτικό ρόλο βοηθού) αποτελούν διαχρονική αξία για εγγυημένα γέλια.

Στη ταινία του Σωκράτα Καψάσκη, ένας εκκεντρικός επιστήμονας αποφασίζει να στείλει στο φεγγάρι τον πρώτο επανδρωμένο πύραυλο με Έλληνες αστροναύτες.  Όμως η κατασκευή θα αποδειχθεί πιο δύσκολη απ’οτι περίμενε (η αλήθεια είναι πως με αλευρόκολλα, δε μπορείς να φτιάξεις και πολλά πράγματα!), ενώ οι φανταστιώσεις περί κατασκόπων και πρακτόρων του FBI και της CIA οργιάζουνουν στα μυαλά των συμμετεχόντων.  Μπόλικο γέλιο και καταστάσεις α λα Μπάστερ Κίτον, συνθέτουν αυτό το δυσκολόβρετο ταινιάκι.

Εκτός όμως από τον παλιό, ελληνικό κινηματογράφο, απολαύσαμε και άλλες πολύ ενδιαφέρουσες ταινίες, όπως για παράδειγμα το κροάτικο «The Show Must Go On» το οποίο πραγματεύεται με τρόπο προτώτυπο μια δυνητικά και καθόλα πιθανή περίπτωση, πυρηνικού ολοκαυτώματος.  Μια ομάδα παικτών ριάλιτι βρίσκονται εγκλωβισμένοι στο σπίτι του ‘big brother’ χωρίς να έχουν την παραμικρή ιδέα για τον πολεμικό ορυμαγδό που επικρατεί απ’έξω.  Την ίδια στιγμή ο δημιουργός του ριάλιτι, προσπαθεί να τους κρατήσει μέσα στην άγνοια, δίνοντάς τους έτσι μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.  Ενδιαφέρουσα low budget ταινία, που αποδεικνύει οτι η καλή ιδέα, είναι πολλές φορές αρκετή.

Εξίσου ενδιαφέρουσα ήταν και η γερμανική παραγωγή «Transfer» η οποία παρουσιάζει ένα απάνθρωπο μέλλον στο οποίο όσοι έχουν ανάγκη να ξεφύγουν από ένα φιλάσθενο σώμα, μπορούν να το κάνουν με έναν απλό τρόπο: ‘μεταφέροντας’ το πνεύμα τους σε ένα άλλο υγιές και σφριγηλό σώμα.  Βέβαια αυτό έρχεται και με έναν αντίκτυπο, καθώς ο κάτοχος του σώματος έχει τη δυνατότητα να ανακτά τον έλεγχο, για τέσσερις ώρες κάθε βράδυ, με απρόσμενα κάποιες φορές αποτελέσματα.  Το «Transfer» είναι μια ταινία για την καταπάτηση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την μισσαλοδοξία του ανθρώπου και την ανάγκη του να ζει αιώνια.  Με έξυπνο τρόπο θέτει επίσης επί τάπητος και το θέμα του ρατσισμού μιας που οι επιθουμούντες μεταφοράς είναι ευκατάστατοι Γερμανοί, ενώ τα ‘δοχεία’ έγχρωμοι νεαροί.  Χμμμ…

Η τελευταία ταινία που κατάφερα να δω ήταν το «Pig» μια πολυσύνθετη και πολυεπίπεδη αμερικάνικη παραγωγή, η οποία μου θύμισε έντονα το «Memento» του Νόλαν, καθώς και το εκπληκτικό «The Machinist» αλλά με extra δόσεις επιστημονικής φαντασίας.  Ένας νεαρός άνδρας ξυπνάει στο μέσω μιας ερήμου με δεμένα τα μάτια και τα χέρια, μόνο για να σωθεί λίγο αργότερα από μια μυστηριώδη γυναίκα.  Η μνήμη του τον έχει εγκαταλήψει και το μόνο το οποίο διατηρεί είναι κάποιες κομματιαστές αναμνήσεις που δεν βγάζουν κανένα νόημα.  Όταν αποφασίσει να διαλευκάνει τον προσωπικό του λαβύρινθο θα βρεθεί μπροστά σε μια τεράστια έκπληξη…

Η φετινή διοργάνωση μας άφησε με τις καλύτερες εντυπώσεις.  Πολύ καλή οργάνωση, ωραίες ταινιακές επιλογές και ατμόσφαιρα.  Αν έπρεπε να κρατήσω στο μυαλό μου ένα αρνητικό και ένα θετικό, το αρνητικό θα ήταν μάλλον η αποπνικτική ατμόσφαιρα που επικρατούσε μέσα στην αίθουσα του ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΥ, ακόμα και όταν δεν ήταν γεμάτη, γεγονός που δυσκόλευε την άνετη παρακολούθηση της ταινίας, ενώ στα θετικά θα βάλω την υπέροχη κινηματογραφική αίθουσα του ΝΙΧΟΝ με τους διπλούς και τριπλούς καναπέδες, του κόκκινους τοίχους και τις παλιακές, φωτιστικές απλίκες.  Plus είναι βέβαια και το γεγονός οτι το ΝΙΧΟΝ αποτελεί στην ουσία έναν πολυχώρο, στο οποίο μετά την ταινία μπορείς να απολαύσεις και το ποτάκι στο ιδανικά ατμοσφαιρικό του μπαράκι.

Εμείς να πούμε κλείνοντας οτι περιμένουμε με ανυπομονησία και το επόμενο φεστιβάλ, ανανεώνοντας το ραντεβού μας για του χρόνου την άνοιξη.  Till then…stay scienced!

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ