Είδαμε το πρώτο επεισόδιο της νέας σεζόν “Shameless”

Η πιο ξεδιάντροπη σειρά επέστρεψε

Το “Shameless”, πλαισιωμένο από ένα μονίμως μουντό Σικάγο, αποτελεί remake της βραβευμένης ομώνυμης βρετανικής σειράς. Μόνο που αυτή η εκδοχή του είναι ακόμα πιο ευρωπαικά σκηνοθετημένη παραδόξως και με πιο επιτυχημένες ερμηνείες – πράγμα δύσκολο να καταφέρει μια αμερικάνικη βερσιόν βρετανικής σειράς – συνήθως όλη τη δόξα κλέβουν οι –κάπως πιο αυθεντικές – ερμηνείες των βρετανών. Μέχρι και τα πρόσωπα του αμερικάνικου καστ έχουν πιο ευρωπαικά χαρακτηριστικά.

Η πλοκή του “Shameless” περιστρέφεται γύρω από τη δυσλειτουργική οικογένεια του Frank Gallagher και των 6 παιδιών του – ενώ αυτός βρίσκεται σε μια διαρκή κατάσταση μέθης και καταχρήσεων, τα παιδιά του προσπαθούν να αυτοσυντηρηθούν όσο καλύτερα μπορούν.

Πρόκειται για μια μαύρη κωμωδία (με τις πιο δραματικές στιγμές της), γεμάτη «αντι-ήρωες», με βαθιά ρεαλιστικό υπόβαθρο, που απομυθοποιεί τους πάντες , κάθε νόρμα και κάθε ομορφιά. Κι ενώ όλα τα επεισόδια βλέπονται ευχάριστα χωρίς να κάθονται σε κανέναν βαριά , όλα σου αφήνουν μια ελαφριά αίσθηση πικρίας. Κάποια ίσως σε βάλουν και σε δεύτερες σκέψεις για φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν στοχεύεται κήρυγμα μέσω του σεναρίου του πάνω σε πολιτικά ή κοινωνικά ζητήματα που συχνά αναφέρονται ή υποθάλπτουν καθ’ όλη τη διάρκεια της σειράς.

shameless-shameless-us-33511586-1280-1024

Η σεζόν στην οποία μας άφησε μέχρι πρόσφατα το “Shameless” ήταν η τέταρτη, και ως τέτοια αποτέλεσε μια πρόκληση για τους σεναριογράφους. Συχνά, οι δύο πρώτοι κύκλοι έχουν στοιχεία της πλοκής που οι δημιουργοί της σειράς είχαν στο νου τους από την αρχή, και ο τρίτος κύκλος προσπαθεί να είτε να «μπαλώσει» ή να επεξηγήσει σημεία των πρώτων δύο. Όταν φτάσουμε στον τέταρτο κύκλο όμως, η αρχική ανεξάντλητη πηγή ιδεών έχει στερέψει, και η σειρά έχει ήδη αποκτήσει πιστούς ακόλουθους και κοινό – επομένως εδώ τεστάρεται η ανεκτικότητά της στο πέρασμα του χρόνου . Και το «Shameless» βγήκε αλώβητο.

Η πέμπτη σεζόν μόλις άρχισε και το πρώτο της επεισόδιο είναι κατά βάση γρήγορο στο ρυθμό του, με την σταθερά μοντέρνα ψυχεδελική ματιά του φακού του “shameless”, αλλά αργό στην εξιστόρηση των γεγονότων που ο θεατής δεν είδε από το σημείο που μας άφησε το τελευταίο επεισόδιο του προηγούμενου κύκλου μέχρι να φτάσει τελικά το καλοκαίρι στο Σικάγο. Η αυτοπεποίθηση που αποπνέει όμως, και οι κάπως πιο ώριμοι και πιο ήρεμοι (σε σχέση με ανοίγματα προηγούμενων σεζόν) χαρακτήρες εύκολα μας κάνουν να ξεχνάμε την υπόθεση της σειράς και να αφοσιωνόμαστε στον έξυπνα παιχνιδιάρικο διάλογο με χιούμορ τόσο καυστικό που σε κάνει να κοκκινίζεις. Οι επιλογές των μουσικών κομματιών που συνοδεύοουν τις σκηνές σε παρασέρνουν και είναι ανεπιτήδευτα προσεγμένες. Αυτά που δεν είναι και τόσο ανεπιτήδευτα όμως, είναι τα στοιχεία που διαρκώς υπενθυμίζουν στο θεατή με κάπως άκομψους σεναριακά τρόπους ότι βρισκόμαστε σε μια κακόφημη και εν γένει επικίνδυνη γειτονιά του Σικάγο – πράγμα που τα προηγούμενα επεισόδια είχαν καταφέρει να μας το περάσουν με υπόγειους τρόπους χωρίς να χρειάζεται να το «φωνάζουν» – από τη στιγμή μάλιστα που πρόκειται για κάτι τόσο εμφανές.

Αλλά τι σημασία έχουν αυτά, αφού τη σειρά αυτή φαίνεται να μην την πολυνοιάζει η γνώμη του κόσμου – είναι σαν τους πρωταγωνιστές της, ατίθαση. Οι Gallaghers μπορεί να είναι σε δεινή κατάσταση, αλλά θα τα καταφέρουν και πάλι, επειδή το “Shameless” ξέρει τι κάνει.

Μαρίνα Βερλέκη

Η Μαρίνα είναι ένας αποτυχημένος κλώνος stormtrooper, επομένως περιορίζεται στο να γράφει και να σχολιάζει συνεχώς. Αλλά κατά βάθος θα ήθελε να είναι το σκισμένο all-star του Mark Renton.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ