Shooting The Hobbit – Part 1

...

[typography size=»17″ size_format=»px»]Γράφει η Βάσω Γκαγκά[/typography]

Ήταν 19 Δεκεμβρίου του 2001 όταν πρωτοεπισκεφτήκαμε το Μπαγκ Εντ, το σμίαλ (χομπιτόσπιτο) του Μπίλμπο και Φρόντο Μπάγκινς, στο Χόμπιτον του Σάιρ. 10 χρόνια μετά οι πόρτες ξανανοίγουν για μια ακόμα απίθανη ιστορία όπως μόνο ο γερο-Τόλκιν ξέρει να διηγείται. Στην πραγματικότητα θα χρειαστεί ένας ακόμα χρόνος μέχρι την επίσημη πρόσκληση. Προς το παρόν αρκούμαστε σε ένα γρήγορο πέρασμα, χρωστώντας μεγάλη χάρη στον Πίτερ (Τζάκσον) που μας επιτρέπει να ρίξουμε μια κρυφή ματιά, όσο το συνεργείο του και το υπόλοιπο πλήρωμα ξεσκονίζουν τα παλιά λημέρια…

Σα να μην πέρασε μια μέρα που μπήκαμε στην ευρύχωρη (όχι για τον Γκάνταλφ) κουζίνα του Μπίλμπο. Και ενώ τον γνωρίσαμε ως βετεράνο τυχοδιώκτη, αυτή τη φορά θα τον γνωρίσουμε καλύτερα, ταξιδεύοντας ακόμα πιο πίσω, πολύ πριν γεννηθεί ο αγαπημένος του ανιψιός Φρόντο, πολύ πριν ανακαλύψει τη μεγάλη του δίψα για περιπέτεια.

Και σου υποσχόμαστε ότι δε θα ξενερώσεις όταν μπεις στην αποθήκη με τα ολοκαίνουργια σπαθιά, τα τέλεια σμιλεμένα τόξα, τις κρεμασμένες για να στεγνώσουν χομπιτοπατούσες. Γιατί σε πρώτη φάση αυτά θα δεις. Και θα πεις και ευχαριστώ που γίνεσαι μέρος αυτού του ταξιδιού. Άπειρες μέρες γυρισμάτων, δεκάδες εργαστήρια, εκατοντάδες άνθρωποι, άλλος για το παντελόνι του Κίλι, άλλος για τη ζώνη του Φίλι, και η λίστα δεν έχει τέλος.

Και κάνεις μόνος σου, άθελά σου, αλλεπάλληλα τεστ μνήμης. Ρίξε μια ματιά τριγύρω καθώς ο Τζάκσον περιπλανιέται στο γνώριμο σκηνικό του Ρίβεντελ. Είναι όλα εκεί, με κάθε λεπτομέρεια. Η μεγαλοπρεπής βεράντα που έγινε το πρώτο συμβούλιο της συντροφιάς του δαχτυλιδιού, το άγαλμα που βαστάζει το Νάρσιλ, το σπασμένο σπαθί του Ισίλντουρ. Απλώς κλείσε τα μάτια και θα τα δεις όλα εκεί. Όλα αυτά με τη βοήθεια ενός αναμαλλιασμένου Νεοζηλανδού που είχε την τόλμη και την τρέλα να μπει μες στο μυαλό του συγγραφέα και μες στη φαντασία τη δική σου. Ο Τόλκιν, δε λέω, ξέρει πολύ καλά να φτιάχνει εικόνες και να τις εμφυτεύει με κάθε λεπτομέρεια. Αλλά θέλει πολύ θράσος και περισσό ταλέντο στο να καταφέρει ένας άνθρωπος να ζωντανέψει τις φανταστικές μέχρι πρότινος εικόνες εκατομμυρίων ανθρώπων, με τέτοια επιτυχία που τελικά στο μόνο που φαίνεται να επεμβαίνει είναι στη λεπτομέρεια που εσύ αδυνατείς να δώσεις.

Η δουλειά γίνεται πολύ μεθοδικά, πολύ προσεγμένα, με το παραδοσιακό ασπρόμαυρο σκίτσο να αποτελεί το βασικό προσχέδιο στο στήσιμο του σκηνικού αλλά και του χαρακτήρα. Το να παρακολουθείς την πορεία μιας ταινίας τέτοιων προδιαγραφών σε τόσο πρώιμο στάδιο, είναι το λιγότερο επιβλητικό και αγχωτικό. Οι δημιουργοί έχουν ανοίξει ένα τεράστιο project με χαοτικές διαδικασίες και τρομερή προεργασία μέχρις ότου φτάσει εκείνη η πολυπόθητη μέρα που μπορούν πλέον να μιλάνε για επίσημη έναρξη των γυρισμάτων. Και αυτό είναι μόνο η αρχή… Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ούτε ένα επίσημο λεπτό του Χόμπιτ, έστω και σε επεξεργασία.

Ξεκινάμε λοιπόν, πρώτη μέρα συγκίνησης με τις ευλογίες των γηγενών και τον αντιδιαμετρικά συμπαθέστατο Άντι Σέρκις (ΓΚΟλουμ ΓΚΟλουμ) να ‘χει πάρει θέση τόσο στην καρέκλα του μακιγιάζ όσο και σ’ αυτή του βοηθού σκηνοθέτη. Και κάπου εδώ η τρίχα αρχίζει να σηκώνεται βλέποντας την πρώτη σκηνή γυρισμάτων (δε θα σας το χαλάσουμε, θα τη δείτε στο βίντεο). Ακουστικά ανά χείρας και βουτιά στα βαθιά.

Δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει πως τόση ώρα μιλάμε για δουλειά εσωτερικών γυρισμάτων. Βρισκόμαστε στην αληθινή Μέση Γη, στη Νέα Ζηλανδία. Μπαίνουμε λοιπόν όλοι μαζί σε ένα από τα ελικόπτερα ψάχνοντας το «Δάσος του μεγάλου Φόβου» και το «Μοναχικό Βουνό». Ζηλεύουμε λίγο, είναι αλήθεια, αλλά έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη στον άνθρωπο που οραματίστηκε το Ρόαν και το Ρίβεντελ.

Η παραγωγή έχει δώσει μέχρι στιγμής στη δημοσιότητα τέσσερα δεκάλεπτα βιντεάκια που ακολουθούν την πρόοδο των γυρισμάτων. Ξεκινάμε με τα δύο πρώτα και έπεται συνέχεια. Ο επίσημος μέχρι τώρα απολογισμός μετράει διακόσιες πενήντα τέσσερις μέρες γυρισμάτων, ενώ απομένουν άλλες διακόσιες (!) Έχουν βαρεθεί να μετράνε, ΔΕΝ έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε. Το μόνο που μπορούμε να υποσχεθούμε είναι μια ακόμα πιο συναρπαστική και αποκαλυπτική συνέχεια.

To be continued…

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ