Παρενέργειες – Side Effects (2013)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος


Σκηνοθεσία:Steven Soderbergh
Σενάριο: Scott Z. Burns
Πρωταγωνιστούν: Rooney Mara, Channing Tatum, Jude Law, Catherine Zeta-Jones
Διάρκεια: 106’
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Spentzos, Seven

 

O Steven Soderbergh το λιγότερο που μπορεί να χαρακτηριστεί είναι ως ένας πολυάσχολος σκηνοθέτης. Τον τελευταίο καιρό κυκλοφορεί την μια ταινία του πίσω από την άλλη, λες και είναι μαζική παραγωγή, με αποτέλεσα όλες σχεδόν οι τελευταίες του ταινίες να μην θυμίζουν ούτε στο ελάχιστο από τις παλιές καλές εποχές του. Και ενώ λίγο πριν την κάθε του ταινία ανακοινώνει πως αυτή θα είναι και η τελευταία του φαίνεται πως ο Soderbergh βλέπει πως δεν πετυχαίνει την επιθυμητή αναγνώριση για την τον ίδιο και το έργο του και έτσι αποφασίζει να συνεχίσει μέχρι να το κάνει σωστά. Έτσι λοιπόν κι εδώ με το “Side Effects” ο Soderbergh πιστεύει πως αυτό θα είναι το κύκνειο άσμα του και η ταινία που θα κάνει να μιλούν για αυτόν με τα καλύτερα λόγια.

Η Έμιλυ (Rooney Mara) και ο Μάρτιν (Channing Tatum) είναι ένα νέο, όμορφο κι ευκατάστατο ζευγάρι που ζει την ονειρεμένη ζωή, μέχρι που ο Μάρτιν φυλακίζεται για αθέμιτη χρήση εμπιστευτικών πληροφοριών. Επί τέσσερα χρόνια, η Έμιλυ τον περιμένει υπομονετικά, αλλά κατά τη διάρκεια της απουσίας του, έχει πέσει σε κατάθλιψη. Μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας, ένας ψυχίατρος (Jude Law), καλείται να συμβουλεύσει την Έμιλυ. Απεγνωσμένη να μην νοσηλευτεί, συμφωνεί σε θεραπεία κι αντικαταθλιπτικά, μια απόφαση που θα αλλάξει τις ζωές όλων των εμπλεκόμενων. Όταν εκείνη δε θα παρουσιάσει καμία βελτίωση, ο ψυχίατρος θα της παρέχει ένα νέο φάρμακο που θα την ηρεμήσει. Οι παρενέργειες όμως είναι τρομακτικές: γάμοι θα διαλυθούν, η καριέρα του γιατρού θα αποδεκατιστεί, κάποιος θα πεθάνει- ποιος είναι όμως ο υπεύθυνος; Συντετριμμένος ο γιατρός θα αναζητήσει απαντήσεις. Όταν βρει την αλήθεια όμως, όλα όσα του έχουν απομείνει στη ζωή και την καριέρα απειλούνται να καταστραφούν.

Με το “Side Effects” ο Soderbergh καταπιάνεται με ένα σοβαρό θέμα, αυτό της υπερβολικής συνταγολόγισης ψυχοφαρμάκων και το βρώμικο παιχνίδι που παίζουν πολλές μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες στις πλάτες πολλών ασθενών. Βέβαια σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται για ένα νέο “Constant Gardener” μιας και εδώ δεν προσπαθεί να πάρει τον εαυτό της τόσο πολύ στα σοβαρά, αν και τα ερωτήματα που θέτει για την υπερβολική χρήση ψυχωτικών φαρμάκων δεν περνάνε τελείως απαρατήρητα. Η εμμονή και το τι είναι λογικό και τι όχι παίζουν τους πιο σημαντικούς ρόλους στην ταινία όπου ξεκινάει ως ένα ψυχολογικό δράμα μιας νεαρής κοπέλας που προσπαθεί να ξεπεράσει την κατάθλιψή της, και μέσα στην πρώτη μισή ώρα, ο Soderbergh με μαεστρία το γυρίζει σε ένα ψυχο-ερωτικό-παρανοϊκό θρίλερ μυστηρίου όπου η μια ανατροπή διαδέχεται την άλλη κι όλα αυτά με πολλές δόσεις από Ζάναξ, Ζόλοφτ, Πρόζακ και Αμπλίξα σε ένα συνταγολόγιο.

Ο Soderbergh εκτελεί χρέη ψυχιάτρου στήνοντας ένα ψυχολογικό πείραμα που θα ζήλευαν ακόμα και οι μετρ του είδους δημιουργώντας έναν κόσμο, χωρίς να διαφέρει και πολύ από τον δικό μας, όπου όλοι παίρνουν ψυχωτικά φάρματα δημιουργώντας έναν εθισμό γύρω από αυτά τοποθετώντας τους τέσσερις παίχτες/πειραματόζωα σε ένα παρανοϊκό παιχνίδι με πολλά παιχνίδια μυαλού χτίζοντας την ιστορία του με μοναδικό τρόπο σε μια κατάληξη που ελάχιστοι την περιμένουν. Κι όμως, όλα τα στοιχεία βρίσκονται μπροστά σου από την πρώτη στιγμή και ο Soderbergh με την σωστή χρήση και στήσιμο της κάμεράς του σου περνά, έστω υποσυνείδητα, το τι ακριβώς συμβαίνει χωρίς να αφήνει τίποτα εκτός ορίου πραγματικότητας.

Μιας πραγματικότητας όπου γίνεται πιο αληθοφανής με την ηδονοβλεπτική ματιά και μοντάζ όπου ο ίδιος o Soderbergh ως διευθυντής φωτογραφίας και μοντέρ του εαυτού του (χρησιμοποιώντας τα ψευδώνυμα Peter Andrews και Mary Ann Bernard αντίστοιχα) κατάφερε να πετύχει, αλλά και με την βοήθεια των χαρακτήρων του. Η Rooney Mara απέδειξε πως κάτω από το πανκ make up της και τα υπερβολικά τρυπήματα στο πρόσωπό της στο remake του “Girl With the Dragon Tattoo” κρυβόταν ένα υποκριτικό ταλέντο που δεν έπεσε θύμα του hype. Η Έμιλυ είναι ένας πολυεπίπεδος χαρακτήρας, συναισθηματικά ευάλωτος και αλλόφρων όπου η Mara με την ερμηνεία της καταφέρνει να μας κάνει να συμπάσχουμε μαζί της παρά να την συμπονούμε παραδίδοντας μια υπέροχη και φρέσκια ερμηνεία. Φυσικά ο Jude Law δεν χρειάζεται να προσπαθήσει πολύ για να παίξει τον ψυχίατρο που προσπαθεί να βοηθήσει και την Έμιλυ αλλά και οι δυο υπόλοιποι χαρακτήρες, ο Tatum που προσπαθεί να καταλάβει το τι συμβαίνει στην γυναίκα του και η Zeta-Jone ως την πρώην ψυχίατρο της Έμιλυ, είναι εξίσου απολαυστικοί.

Αν το “Side Effects” αποτελεί όντως την τελευταία ταινία του Soderbergh τότε μπορούμε να μιλάμε για τον καλύτερο δυνατό τρόπο για να τελειώσει την καριέρα του ως κινηματογραφικός σκηνοθέτης. Πρόκειται για έναν υπέροχο Πολανσκικό με δόσεις από Χιτσκόκ και Ντε Πάλμα θρίλερ όπου τίποτα δεν μοιάζει να είναι αυτό που φαίνεται. Αν σου αρέσει το “Side Effects” βλέποντας το την πρώτη φορά, θα θες σίγουρα να την ξαναδείς. Και λίγες ταινίες μυστηρίου καταφέρνουν να το πετύχουν αυτό.

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ