Skyfall (2012)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος


Σκηνοθεσία: Sam Mendes
Σενάριο: Neal Purvis, Robert Wade, John Logan βασισμένο στους χαρακτήρες του Ian Fleming
Πρωταγωνιστούν: Daniel Craig, Judi Dench, Javier Bardem, Ralph Fiennes, Naomie Harris, Bérénice Marlohe, Albert Finney, Ben Whishaw, Helen McCrory
Διάρκεια: 143’
Χώρα: Η.Π.Α., Ηνωμένο Βασίλειο

 

Ο κατάσκοπος που έχει αγαπηθεί όσο λίγοι επιστρέφει. Και με την 23η του ταινία θα μπορούσε να μοιάζει σαν ένα κουρασμένο γεροντοπαλίκαρο, με πολλές εκρήξεις και καμία ουσία. Αλλά ένας 007 πάντα έχει κάποιους άσσους στο μανίκι του και με την τελευταία του περιπέτεια, η οποία σηματοδοτεί και τον μισό αιώνα ζωής στην μεγάλη οθόνη, μας δείχνει γιατί ο πολυαγαπημένος χαρακτήρας του Ian Fleming είναι ο καλύτερος που έχεις δει μέχρι σήμερα.

Η τελευταία αποστολή του Bond στην Τουρκία δεν έχει καθόλου καλή κατάληξη και μερικοί από τους πιο σημαντικούς μυστικούς πράκτορες του κόσμου εκτίθενται ανεπανόρθωτα. Τα γραφεία της MI6 δέχονται βομβιστική επίθεση και η M (Judi Dench), υπό καθεστώς πίεσης και αμφισβήτησης από τον νέο πρόεδρο της Επιτροπής Μυστικών Υπηρεσιών και Ασφάλειας, Mallory(Ralph Fiennes), αναγκάζεται να λάβει δραστικά μέτρα. Η MI6 απειλείται από μέσα και απ’ έξω και η M δεν μπορεί να εμπιστευτεί κανέναν άλλο, εκτός από τον Bond. O 007 βυθίζεται στο σκοτεινό παρελθόν, με μόνη βοηθό την πράκτορα Eve, (Naomie Harris) για να ακολουθήσει τα ίχνη του μυστηριώδους Silva (Javier Bardem), τα κίνητρα του οποίου πρέπει να ανακαλύψει.

Ο Sam Mendes δεν είναι από αυτούς τους σκηνοθέτες που μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιου είδους ταινίες μιας και όλα του τα φιλμ είναι πιο ανθρωποκεντρικά και δραματουργικά, με μια ένταση να υποβόσκει σε όλη την διάρκειά τους. Μπορεί το “Skyfall” να είναι η πρώτη του περιπέτεια, αλλά καταφέρνει με έναν μοναδικό τρόπο να συνδυάσει τα δύο είδη και παρόλα αυτά να μην χάνει την ταυτότητά της. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αποφασίζει να κάνει ένα μεγάλο βήμα, μια στροφή αν θες καλύτερα 180 μοιρών, και να σκηνοθετήσει ένα back to basics Bond αποδομώντας και ανασυγκροτώντας τον ίδιο χαρακτήρα σε όλα τα επίπεδά του, προσφέροντας παράλληλα μια αρκετά διασκεδαστική ταινία. Λιγότερα gadgets, ακόμα πιο λίγο σεξ και γρήγορα αυτοκίνητα (μέχρι και η Aston Martin κάνει την εμφάνισή της). Ναι, το “Skyfall” αποτελεί στην ουσία το reboot του ίδιου του ήρωα, με τις δυο προηγούμενες ταινίες (“Casino Royale”, “Quantum of Solace”) να αποτελούν ένα πρελούδιο της τροφοδοτώντας το έδαφος για τα ό,τι συμβαίνει σε αυτή την ταινία.

Ο Mendes επιτυγχάνει έτσι να δείξει το τι αναγκάστηκε ο James Bond, και κατά συνέπεια όλοι οι κατάσκοποι που δουλεύουν στην MI6, να αφήσουν πίσω δουλεύοντας για αυτήν και το τι χάνουν κατά την διάρκειά της θητείας τους, κάτι που ελάχιστοι σκηνοθέτες κατασκοπευτικών ταινιών έχουν καταφέρει να παρουσιάσουν. O Mendes ξέρει πως το παιχνίδι της κατασκοπίας παίζεται στις σκιές, κι αυτό αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό στο οποίο χτίζει όλη του ταινία και καθ’ όλη την διάρκειά της δεν παύει να στο υπενθυμίζει είτε με σκοτεινές αναμετρήσεις στο ρετιρέ ενός ουρανοξύστη στην Σαγκάη είτε με κυνηγητά στο μετρό του Λονδίνου. Σε αυτό βέβαια έχει βοηθήσει και η εκπληκτική φωτογραφία του Roger Deakins όπου με μοναδική μαεστρία ντύνει το φιλμ με σκοτεινούς τόνους, δημιουργώντας έτσι την πιο εντυπωσιακή οπτικά ταινία James Bond που έχει γυριστεί ποτέ.

Το τρίο των σεναριογράφων χτυπάνε τις κατάλληλες νότες σε μια ιστορία εκδίκησης με αρκετά κομπιουτερίστικα αστεία και πολιτικά σχόλια. Μπορεί η ιστορία να μην είναι κάτι που θα σου εξιτάρει το μυαλό, δεν παύει όμως να προχωρά ομαλά μαθαίνοντας πολλά για την παρελθόν της Μ, στην οποία επικεντρώνεται η ιστορία, αλλά και του Bond. Πέρα από όλα αυτά όμως, οι τίτλοι αρχής μιας ταινίας James Bond πάντα καταλήγουν να είναι ένα από τα πράγματα, που πια είναι το απόλυτο φετίχ, που συζητάς βγαίνοντας από την αίθουσα και οι τίτλοι του “Skyfall” δεν αποτελούν εξαίρεση. Σουρεαλιστικοί και άκρως μακάβριοι, ντυμένοι εξαίσια με το υπέροχο τραγούδι της Adele, είναι οι πιο σκοτεινοί, και καλύτεροι, τίτλοι αρχής που έχεις δει ποτέ σε ταινία Bond οι οποίοι ταιριάζουν απόλυτα με το όλο κλίμα της ταινίας.

Και μέσα σε όλα αυτά έχουμε τον Daniel Craig ως James Bond, όπου για άλλη μια φορά μας δείχνει πόσο σωστή ήταν η επιλογή του για τον ρόλο του 007 6 χρόνια πριν. Μας παρουσιάζει έναν Bond όπου, για άλλη μια φορά, δεν φοβάται να πληγωθεί και να το δείξει. Γίνεται ράκος, δεν μπορεί να ρίξει μια σωστή βολή, με ψυχολογικά κατάλοιπα από τον τραυματισμό του και, ναι, τον βλέπουμε να κλαίει. Παύει να είναι ένας ατσαλάκωτος υπερήρωας και γίνεται πιο ανθρώπινος και σέξι όσο πρέπει. Φεύγει από την σκιά του Sean Connery και μεταμορφώνεται σε έναν Bond όπου θα μείνει στην ιστορία της σειράς ως ο καλύτερος 007.

O κακός της υπόθεσης, ο Silva, με τον Javier Bardem με ξανθιά καούκα, δεν είναι ο κακός που έχεις συνηθίσει να βλέπεις σε ταινία Bond. Λίγο πιο flamboyant, με πολλά mommy issues και με ένα μεγάλο πάθος για εκδίκηση, κάνει σαν παιδί που η μητέρα του δεν του έχει δείξει την κατάλληλη προσοχή και δεν έχει λάβει ποτέ αγάπη από αυτήν. Ο Bardem είναι απολαυστικός στον ρόλο του χωρίς να ξεφεύγει σε υπερβολές.

Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των δυο αυτών χαρακτήρων είναι η Μ (με μια κλασσικά υπέροχη Judy Dench) όπου σαν «μητέρα» τους, με την σκληράδα αλλά και την τρυφερότητά της, έχει την δική της ευθύνη για το πως κατάληξαν τα δυο της παιδία ενώ μεταξύ τους δημιουργείται ένα περίεργο οιδιπόδειο σύμπλεγμα. Φυσικά Bond χωρίς τα κορίτσια του δεν υφίσταται και εδώ η Naomie Harris και η Berenice Marlohe είναι απίστευτα σέξι. Όσο αφορά για την δική μας Τόνια Σωτηροπούλου, εμφανίζεται για 3 δευτερόλεπτα στην ταινία όπου αν κάτι σου αποσπάσει την προσοχή, την έχασες.

Με το “Skyfall” σηματοδοτείται η αρχή μιας άλλης εποχής για τον James Bond. Και αυτό είναι καλό. Πρόκειται για την καλύτερη ταινία του 007 που έχει βγει μέχρι σήμερα και προσφέρει όλα όσα θα ήθελες να δεις σε μια ταινία του Bond. Και όσο αφόρα για τον Bond τον ίδιο; Για 50 χρονών κρατιέται θαυμάσια και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα επιστρέψει. Καλύτερος, σίγουρα, από πότε.

 

 

 

Σχόλιο

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

  • KilliK
    9 Νοεμβρίου 2012 at 2:02 πμ - Reply

    Ολοι οι κριτικοι που εχουν εκθειασει το Skyfall ως την καλυτερη Bond ταινια της σειρας, ειναι τελειως ασχετοι απο κινηματογραφο. τελειως. ΓΕΓΟΝΟΣ.

  • ΣΧΕΤΙΚΑ