Στα Βαθιά – The Deep/Djupid (2012)






 

Γράφει ο Πέτρος Θεοδωρίδης


Σκηνοθεσία: Baltasar Kormákur
Σενάριο: Jón Atli Jónasson, Baltasar Kormákur
Πρωταγωνιστούν: Ólafur Darri Ólafsson, Stefán Hallur Stefánsson, Jóhann G. Jóhannsson
Διάρκεια: 95’
Χώρα: Ισλανδία
Διανομή: Odeon

 

473c5182587189c03eb1c40c73fc8e38

Στο Ρέυκιαβικ 101 μας σόκαρε. Σόκαρε εμάς, μιας και για τα δεδομένα της Ισλανδίας η ομοφυλοφιλία δεν είναι φαινόμενο σαν το διαστημόπλοιο από το Σείριο που σύμφωνα με κάποιους έφερε τη δοξασμένη φυλή μας στην Ελ-λάδα. Στις υπόλοιπες δουλειές του, όπως το Little Trip to Heaven ή το Inhale, μας άφησε ελαφρώς αδιάφορους. Ο Baltasar Kormákur επιστρέφει το 2012 και μας προσφέρει το Deep ή Στα Βαθιά όπως τιτλοφορείται η ταινία του στην ελληνική της διανομή.

Δεν μας εκπλήσσει, δε μας συναρπάσει. Η ιστορία, μπορεί να βασίζεται περίπου σε πραγματικά γεγονότα τα οποία έρχονται να εξάρουν την ανδρεία και την ηρωική στάση των Αρίων (βλ. Kon-tiki) απέναντι στη ζωή, αλλά ανάλογες ιστορίες έχουν ειπωθεί με πολλούς άλλους – εξίσου ή περισσότερο κλειστοφοβικούς – τρόπους. Κάτι ψαράδες λοιπόν πήγαν για ψάρεμα. Κάτι πήγε λάθος και το πλοιάριό τους γύρισε ανάποδα με αποτέλεσμα να έρθουν αντιμέτωποι με τα κρύα νερά της Αρκτικής. Ανάμεσά τους, ο Γκούλι. Αν και πρόκειται για μια όχι ιδιαίτερα δημοφιλή και εξωστρεφή μορφή, ο ευτραφής ψαράς καταφέρνει και υψώνει ανάστημα απέναντι στο κρύο, τον ωκεανό, τη λάβα και την αδιάφορη κοινωνία.

Συναρπαστικό; Όχι. Πρωτότυπο; Όχι. Καινοτόμο; Όχι.

Η δράση απουσιάζει, το ίδιο και η σεναριακή και σκηνοθετική ευρηματικότητα. Το πρώτο μπορεί να μην είναι πάντοτε το ζητούμενο αλλά τα υπόλοιπα δύο είναι απαραίτητα. Ενοχλητική παρουσίαση χαρακτήρων που σε καμία περίπτωση δεν απασχολεί το θεατή, εγκιβωτισμοί και flash back που έρχονται να επιβεβαιώσουν πως ένα σώμα ή μια προσωπικότητα που αποδοκιμάζεται από την κοινωνία, μπορεί να εκπλήξει και να κάνει τη διαφορά. Ανόητες πανηγυρτζίδικες ιστορίες που αντί να επιβεβαιώνουν τον θλιβερό κανόνα προτάσσουν την κουλτούρα του «Έχεις Ταλέντο». Παρόλα αυτά, τα εν λόγω 90 λεπτά του χρόνου σας αποτέλεσαν την πρόταση της Ισλανδίας για τα Βραβεία Όσκαρ.

Ρέυκιαβικ 101 και ξανά Ρέυκιαβικ 101, μιας και το 2012 και το Deep τα ακολούθησαν το 2013 και αηδίες όπως το 2 Guns.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ

SAE Digital Film Making