Στο Μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς – Being John Malkovich (1999)






 

Γράφει ο Δημήτρης Ασπρολούπος



Σκηνοθεσία: Spike Jonze
Σενάριο: Charlie Kaufman
Πρωταγωνιστούν: John Cusack, Cameron Diaz, Catherine Keener, John Malkovich


Διάρκεια: 112’
Χώρα: Η.Π.Α.

 

005bbm_heath_ledger_009Ένας χαρισματικός αλλά άνεργος μαριονετίστας πιάνει δουλειά ως αρχειοθέτης σε μια παράξενη εταιρεία που εδρεύει στον εξαιρετικά χαμηλοτάβανο όροφο 7.1/2 ενός παλιού κτιρίου της Νέας Υόρκης. Μια μέρα, τυχαία, θα ανακαλύψει μια μικρή πόρτα, η οποία μέσω στενής σήραγγας οδηγεί κατευθείαν στον… εγκέφαλο του Τζον Μάλκοβιτς.

Η παρθενική κινηματογραφική απόπειρα τόσο του βιντεοκλιπά (μέχρι τότε) σκηνοθέτη Spike Jonze, όσο και του σεναριογράφου που έμελλε να αποτελέσει το σύμβολο του σουρεαλισμού, τον Charlie Kaufman είναι μια ταινία τόσο αστεία όσο και παρανοϊκή. Ξεκινώντας από την αρχική ιδέα που καταστρατηγεί κάθε λογική παραδοχή και με τη σκηνοθεσία που αποφεύγει εύστοχα την όποια ταύτιση με την εναλλασσόμενη pop αισθητική ιστορία του σκηνοθέτη της, το Being John Malkovich τρυπώνει στο μυαλό ένος μεγάλου ηθοποιού και μας παρουσιάζει την αλλοιωμένη του πραγματικότητα. Οι χαρακτήρες έρχονται αντιμέτωποι με τις εξουσιαστικές τους τάσεις, τα αδιέξοδα της ζωής τους και ένα σωρό άλλα απωθημένα που κρύβουν οι κανονικές ζωές τους. Παράλληλα η ταινία μας κλείνει το μάτι, όσο μας βυθίζει στα όρια του ψυχισμού του John Malkovich (για 15 μόνο λεπτά κάθε φορά) και μας θυμίζει τη φράση του Andy Warhol περί δημοσιότητας.

Τελικά όμως το να μπεις στο μυαλό κάποιου άλλου, υποδουλώνει ή απελευθερώνει; Η απόφαση είναι δική σας.

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ

SAE Digital Film Making