Τα δάκρυα για το Studio Ghibli

Η είδηση για το επερχόμενο κλείσιμο του ιστορικού Studio Ghibli σηματοδοτούν το τέλος μιας εποχής.

Πρωί Δευτέρας και το σύνολο του διαδικτυακού, έντυπου και τηλεοπτικού τύπου κατακλύζεται από θρηνητικά σχόλια και μελοδραματικές «νεκρολογίες» εμποτισμένες με έντονα νοσταλγικά στοιχεία. Ο λόγος δεν είναι άλλος από το διαφαινόμενο κλείσιμο ενός κινηματογραφικού στούντιο-κολοσσού, αλλά όχι τόσο με την έννοια του μεγέθους· το Ghibli πάντα σήμαινε πολλά περισσότερα από ένα απλό household name. Ήταν το όχημα του οράματος ενός σπουδαίου καλλιτέχνη με όλη τη σημασία του όρου: του Hayao Miyazaki. Ήταν, όπως έγραφε και ο Shakespeare στην Τρικυμία, «Stuff that dreams are made of». Λίγες ώρες αργότερα, είδαμε μία διόρθωση στις παραπάνω θεωρητικά βέβαιες -και θλιβερές- πληροφορίες. Το επιμύθιο: Το Ghibli τελικά μπαίνει σε μία βραχύβια, ελπίζουμε, περίοδο αποχής από τα animation. Υπάρχει λόγος, όμως, να επιδεικνύουμε την ακραιφνή μας θλίψη κάθε φορά που ένα «end of an era» νέο έρχεται στο προσκήνιο;

Ο άνθρωπος ψάχνει πάντα αφορμή για αναγόρευση σπουδαίων προσώπων σε ήρωες. Το ίδιο γίνεται και με οργανισμούς/εταιρείες/you name it, που εμπερικλείουν μεγάλες προσωπικότητες. Τι μας προσφέρει αυτή η άκρατη θεοποίηση των εκάστοτε ηρώων μας και η δυστυχία που βιώνουμε όταν αυτό που αγαπήσαμε φτάνει στο αναπόφευκτο τέλος του; Στο τέλος της μέρας, καταλαβαίνουμε πως η ονοματολογία δε σημαίνει απολύτως τίποτα και το μόνο που μένει είναι η φαντασία κάποιων προικισμένων ανθρώπων που σχεδόν πάντα θα βρει το καταφύγιο της στους ομοϊδεάτες της. Το είπε ο ίδιος ο Miyazaki: «Ποιο το νόημα του να στεναχωριόμαστε για αυτό; Το Ghibli  είναι απλά ένα τυχαίο όνομα που βρήκα από ένα αεροπλάνο. Είναι απλά ένα όνομα.»

tumblr_n8opqzRuep1qz7jybo5_1280

tumblr_n8opqzRuep1qz7jybo6_1280

tumblr_n8opqzRuep1qz7jybo7_1280

tumblr_n8opqzRuep1qz7jybo9_1280

Το Studio Ghibli δημιουργήθηκε από τον Hayao Miyazaki, τον Ishao Takahata και τον Toshio Suzuki το 1985. H αφορμή ήταν η επιτυχία του «Nausicaa of the Valley of the Wind». Ένα φιλμ-καλλιτεχνικό αριστούργημα που έγινε προ-Ghibli και αυτό είναι μία από τις σπουδαιότερες αποδείξεις των παραπάνω σκέψεων. Για κάθε «Grave of the Fireflies», για κάθε «Howl’s Moving Castle», για κάθε «Ponyo» θα υπάρξει μία γενιά κινηματογραφιστών που θα εμπνευστούν, θα αγαπήσουν, θα μετεξελίξουν τα πνευματικά «παιδιά» αυτής της σπουδαίας γενιάς οραματιστών και εμείς θα βρούμε τους νέους ήρωες που θα «ντύσουν» φαντασιακά τις ζωές μας. Για αυτό πρέπει να είμαστε περήφανοι και ευγνώμονες: που ζήσαμε το πέρασμα ενός Studio Ghibli από τις ζωές μας κι όχι αν έκλεισε, συνέχισε, έκανε διάλειμμα ή διαλύθηκε στα εξ ων συνετέθη.

Γιατί όσα είδωλα κι αν περάσουν από τη ζωή μας, ένα πράγμα θα μείνει αναλλοίωτο και θα συνεχίσει να υπάρχει εις το διηνεκές. Το ταλέντο, η φαντασία, το όραμα, όλα μαζί υπό τη μορφή της ανθρώπινης προσωπικότητας. Τέρμα πια τα δάκρυα λοιπόν.

Δείτε εδώ το αφιέρωμα μας στα γενέθλια του Studio Ghibli

Διαβάστε όλα τα προηγούμενα Deforming Lens

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ