Σύμμαχοι – Allied (2016)

Μια ενδιαφέρουσα ταινία με ανατροπές και κάποια δράση

 ★★★☆☆ 

Σκηνοθεσία: Robert Zemeckis
Σενάριο: Steven Knight
Πρωταγωνιστούν: Brad Pitt, Marion Cotillard, Jared Harris, Lizzy Caplan
Διάρκεια: 124′
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: UIP

%cf%83%cf%85%ce%bc%ce%bc%ce%b1%cf%87%ce%bf%ce%b9O Max Vatan (Brad Pitt) και η Marianne Beauséjour (Marion Cotillard) είναι κατάσκοποι που υποδύονται το ζευγάρι, στην Casablanca του 1942. Οι υπηρεσίες τους (Βρετανοί και Γάλλοι), τους έβαλαν σε αυτήν τη θέση για να δολοφονήσουν έναν Γερμανό αξιωματούχο κι έτσι να βάλουν κι αυτοί το λιθαράκι τους στην πτώση του Hitler…

Μετά το πέρας της αποστολής τους, η σχέση τους θα συνεχιστεί στο Λονδίνο, όπου θα ζουν μια φαινομενικά ήσυχη ζωή. Η Marianne έχει αφοσιωθεί στον ρόλο της μητέρας και ο Max έχει αναλάβει χρέη σε γραφείο. Το παρελθόν τους όμως δεν μπορεί να τους εγκαταλείψει και επιστρέφει γεμάτο αποκαλύψεις!

Στα γυρίσματα του «Mr & Mrs Smith», οι κακές γλώσσες θέλουν τη Jolie να σαγήνευσε τον Pitt και να τον «πήρε» από την συμπάτριώτισσά μας, Jennifer Aniston. Στα γυρίσματα του «Allied», οι (πιθανόν ίδιες) κακές γλώσσες θέλουν τη Cotillard να σαγήνευσε τον Pitt και να τον «πήρε» από την allegedly homewrecker, Jolie. Βλέπετε pattern; Εμείς όχι. Θα έπρεπε να είμαστε χαζοί για να πιστέψουμε πως το publicity stunt της σχέσης του Pitt – Cotillard έχει αληθινή βάση, μιας και η χημεία τους στην οθόνη είναι τουλάχιστον μηδαμινή, αν όχι υπό το μηδέν. Οι πιο φυσικές σκηνές τους μαζί είναι όταν παραθέτουν ψυχρά, επαγγελματικά τις λεπτομέρειες της αποστολής στην Casablanca για να μην τους πιάσουν αδιάβαστους.

Το πρώτο μέρος της ταινίας είναι σαφώς περισσότερο ενδιαφέρον και δυστυχώς ως να φτάσουμε στο δεύτερο, υπάρχει ένα σημείο που το έργο κάνει κοιλιά, με αποτέλεσμα τα δύο μέρη να είναι σχετικά ασύνδετα και να έχουμε την αίσθηση ότι βλέπουμε δύο ταινίες, τη μία μετά την άλλη. Από συνοχή δηλαδή, δεν μας τα λέει καλά ο Zemeckis.

Η φωτογραφία είναι πολύ καλή, με χρώματα και αρώματα που σε μεταφέρουν ακριβώς στο κέντρο του κόσμου των ηρώων (ιδίως στο κομμάτι της Αφρικής) και με τα πλάνα στην ταράτσα να σε κάνουν να θέλεις να ανέβεις στη δική σου για να κοιμηθείς με θέα τα αστέρια.

Η αναπαράσταση της εποχής έχει γίνει με τρόπο πειστικό, δεν σε «πετάει» κάτι εκτός κλίματος και τα πλάνα του Λονδίνου είναι γεμάτα από το πράσινο της αγγλικής εξοχής. Οι ερμηνείες γενικά είναι καλές, δεν ξέρω αν είναι για Oscar όπως αναφέρουν κάποιοι, καθώς η έλλειψη χημείας ανάμεσα τους είναι πολύ εμφανής.

Γενικά, για να μην μακρηγορούμε, είναι μια ενδιαφέρουσα ταινία με ανατροπές και κάποια δράση (κυρίως στο πρώτο μέρος) που θα σύστηνα για θερινό cinema ή προβολή στο σπίτι.

Χρήστος Σφιάτκος

Παιδί του lifestyle και του κινηματογράφου, ο Χρήστος περνάει τις μέρες και τις νύχτες του στην πόλη διαβάζοντας άπειρα ξένα περιοδικά (καθώς τα ελληνικά έχουν κλείσει), βλέποντας ταινίες, τουιτάροντας και κάνοντας (συνήθως) μεταμεσονύχτιους περιπάτους με τον σκύλο του στα σοκάκια και τα πάρκα των βορείων προαστίων.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ