Suntan (2016)

Ευτυχώς η ταινία προβάλλεται πριν το καλοκαίρι, ώστε όλοι να βάλουν σαφείς στόχους για το μέλλον: των διακοπών τους και της ζωής τους

 ★★★½☆ 

Σκηνοθεσία: Αργύρης Παπαδημητρόπουλος
Σενάριο: Αργύρης Παπαδημητρόπουλος, Σύλλας Τζουμέρκας
Πρωταγωνιστούν: Μάκης Παπαδημητρίου, Έλλη Τρίγκου
Διάρκεια: 104’
Χώρα: Ελλάδα
Διανομή: Odeon

cjilljkqja56ebd12a026a2Η αλήθεια είναι πως ο χρόνος δε μετρά αντίστροφα. Ούτε, δυστυχώς, μπορούμε να επιστρέφουμε σε προηγούμενα κεφάλαια της ζωής. Είτε για να τα επαναλάβουμε (απαράλλαχτα) είτε απλά για να τα επισκεφτούμε ξανά. Αυτή η πραγματικότητα συχνά αγνοείται όταν υπερτερούν ανούσιες δικαιολογίες (βλ. «πρωινό ξύπνημα», «βαρεμάρα», «πρέπει» κ.λπ.), ή κυριεύει σωρευτικά τη συνείδηση με μια υπαρξιακή έκρηξη. Τέτοια είναι και η νέα ταινία του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου.

Όσο επιτρέπεται στις επιβεβλημένες συμβάσεις να επικρατούν στην καθημερινότητα, τόσο τα όρια του καθένα θα βγάζουν ισχυρότερες ρίζες. Ο ήρωας του «Suntan», δε φαίνεται να νοιάστηκε ποτέ για ό,τι βρίσκεται έξω από την υποκειμενικότητά του. Η πραγματικότητα ορίστηκε από τον περιορισμό που της θέτει, κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα να στρέφεται μονίμως στον εαυτό του ως σημείο αναφοράς. Φυσικά και δεν είναι κάτι εγγενώς αρνητικό αυτό. Αρχίζει να είναι όμως, όταν παγιώνεται και παγιδεύει το χαρακτήρα σε μια αδιέξοδη ρουτίνα. Ο μόνος τρόπος για να πάψει, είναι με την αναζήτηση του Άλλου, το προσώπου που θα νοηματοδοτήσει την ύπαρξή του.

Ο σκηνοθέτης δίνει αυτήν την ευκαιρία στον ήρωά του, τοποθετώντας τον στο ιδανικότερο περιβάλλον: την Αντίπαρο. Γιατί εκεί; Μα γιατί είναι ένα από τα πολλά μέρη στην Ελλάδα που έχουν συνυφαστεί με την ελευθερία που προσφέρει ο ήλιος κι η θάλασσα. Παραπάνω από καπιταλιστικό προϊόν για τουρίστες, η καλοκαιρινή Αντίπαρος δεν υπακούει στους κανόνες. Κι επειδή το καλοκαίρι διαρκεί μια σπιθαμή, η ευφορία του αυξάνεται κατακόρυφα. Η κάμερα απεικονίζει κάθε κλασσική στιγμή του νησιού, που όσοι έχουν ζήσει έστω μια φορά δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσουν, και σίγουρα μετά την προβολή του φιλμ θα θέλουν να ξαναδούν από κοντά.
Σ’ αυτήν τη ψευδαισθησιακή ουτοπία θα βρει τον εαυτό του ο ήρωας, σχεδόν τυχαία. Η ζωή θ’ αποκτήσει νέο σημείο έναρξης, κι ο ίδιος θα θελήσει να τη νιώσει με κάθε μέσο που διαθέτει. ¬Δίχως να έχει μάθει όμως στο εφήμερο, η απώλεια της χαράς του ισοδυναμεί με παροξυσμό, και λόγω της συναισθηματικής ανωριμότητάς του, που με τη σειρά της οφείλεται στην έλλειψη εμπειριών. Τότε η ταινία μετατρέπεται σε καλοκαιρινό εφιάλτη. Η ματαιότητα της επανάληψης φέρνει ένα νέο αδιέξοδο, κι ο πρωταγωνιστής δε θα μείνει άπραγος μπροστά σε μια νέα πτώση.

Ευτυχώς η ταινία προβάλλεται πριν το καλοκαίρι, ώστε όλοι να βάλουν σαφείς στόχους για το μέλλον: των διακοπών τους και της ζωής τους.

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Δυσκολεύεται πολύ να γράψει το βιογραφικό του, κι ελπίζει τα κείμενά του να είναι καλύτερα από αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ