Τα Δύο Πρόσωπα του Ιανουαρίου – The Two Faces of January (2014)

...






 

Γράφει ο Γιάννης Μόσχος


Σκηνοθεσία: Hossein Amini
Σενάριο: Hossein Amini, Patricia Highsmith(βασισμένο στο βιβλίο της)
Πρωταγωνιστούν: Viggo Mortensen, Kirsten Dunst, Oscar Isaac
Διάρκεια: 96’
Χώρα: Ην. Βασίλειο/ΗΠΑ/Γαλλία
Διανομή: Spentzos, Seven

 

ImageGenimageΕίναι κάποιες ταινίες που θαρρείς έχουν φτιαχτεί για να παίζουν σε θερινά σινεμά. Είναι σαν ένα άλλο είδος σινεμά που μοιάζει διαφορετικό από το υπόλοιπο, σαν να μην έχει φτιαχτεί με τα ίδια υλικά και να μην μπορείς να το κρίνεις στη σκοτεινή αίθουσα. Μια τέτοια ταινία είναι και το «Two Faces of January» του Hosein Amini, σεναριογράφου του «Drive», βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Patricia Highsmith.

Η υπόθεση είναι απλή, τόσο που το σενάριο μένει μόνο στα πάρα πολύ βασικά. Ένας απατεώνας (Viggo Mortensen) που βρίσκεται για διακοπές με τη γυναίκα του (Kirsten Dunst) στην Αθήνα του 1962 θα αναγκαστεί να αποδράσει όταν εμπλακεί στο θάνατο ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ. Σε αυτή την αποστολή θα εμπλακεί ένας νεαρός Αμερικανός (Oscar Isaac) που μιλά ελληνικά και εξαπατά τους τουρίστες ότι είναι ξεναγός, και σύντομα θα δημιουργηθεί ένα ερωτικό τρίγωνο με απρόβλεπτα αποτελέσματα.

Η σκηνοθεσία του Amini αντλεί πολλά από τα ελληνικά τοπία και προσπαθει να χρησιμοποιήσει το φολκλόρ με τέτοιον τρόπο ώστε το φιλμ να αποτίει φόρο τιμής στα κλασικά χιτσκοκικά θρίλερ των 60s. Αυτό όμως είναι δίκοπο μαχαίρι και μπορεί εύκολα να γυρίσει ως μπούμερανγκ. Γιατί εφόσον δεν μπορείς να κάνεις φανερές αυτές τις προθέσεις σου, τότε το αποτέλεσμα θα φανεί παλιομοδίτικο, με ξεπερασμένη αισθητική και χωρίς κινηματογραφική αξία. Αν υπάρχει όμως μια σκηνή μέσα σε όλο αυτό το δημιούργημα που να μαρτυρά την τίμια απόπειρα για homage, είναι αυτή στην Κρήτη που ο Mortensen ξυπνά και δε βρίσκει δίπλα τη γυναίκα του και βγαίνει για να την αναζητήσει στα σοκάκια μέσα στο μισοσκόταδο του δειλινού και στον ήχο από τις καμπάνες. Είναι μια στιγμή που η πραγματικότητα μπλέκεται με το όνειρο και θυμίζει μέχρι και Antonioni. Από εκεί και πέρα όμως η ταινία μοιάζει με προ δεκαετίας παραγωγή της ΕΡΤ με τη φωτογραφία να θεωρείται εντελώς ασήμαντη.

Η δύναμη της ταινίας είναι το δίπολο Mortensen-Isaac. Ο πρώτος διατηρεί διαρκώς το μυστήριο και είναι απροσδιόριστα επικίνδυνος χωρίς ποτέ να μπορείς να προβλέψεις τις κινήσεις του, και ο Isaac αποδεικνύει ότι αν και δε διαθέτει κάποια ιδιαίτερη χολιγουντιανή λάμψη είναι πολύ καλός ηθοποιός και άξιζε το ρόλο που πήρε στο Star Wars. Η Dunst μοιάζει εκτός κλίματος στο ελληνικό καλοκαίρι, και αν και αυτό είναι κάπως χαριτωμένο δε βοηθά στο να μνημονεύεται η ερμηνεία της.

Σαν ταινία το «Two Faces of January» είναι ακριβώς σαν τα αστυνομικά μυθιστορήματα που πωλούνται στα περίπτερα το καλοκαίρι. Θα σου κρατήσουν ένα υποτυπώδες ενδιαφέρον στην παραλία αλλά μόλις έρθει το φθινόπωρο θα έχεις ξεχάσει την ύπαρξή τους. Βλέπεται ευχάριστα σε θερινό λόγω και του ελληνικού στοιχείου αλλά εν τέλει είναι ένα άχρωμο πρότζεκτ.

Δείτε όλες τις ταινίες της εβδομάδας

 

 

 

Παναγιώτης Μήτσικας

Ο Παναγιώτης Μήτσικας είναι το νόθο παιδί του Woody Allen και του Fox Mulder. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει ξεκινήσει ένα indie coming-of-age road trip, ώστε να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ