Οι ταινίες που πρέπει να δούμε στο Ταινιόραμα 2013

...

Το ταινιόραμα του Κινηματογράφου Άστυ έχει ήδη ξεκινήσει! Και οι ταινίες που περιλαμβάνει είναι από τα καλύτερα δείγματα που έχει να επιδείξει το σινεμά παγκοσμίως. Ταινίες διαλεγμένες με προσοχή, μέρες αφιερωμένες σε μεγάλους σκηνοθέτες όπως ο Kim Ki Duk ή ο Quentin Tarantino, ευρωπαϊκές ταινίες βραβευμένες στα μεγαλύτερα φεστιβάλ και σινεμά που δύσκολα βρίσκεις πλέον στις αίθουσες ή ακόμα και στα dvd clubs.

Το ταινιόραμα είναι και φέτος η καλύτερη αφορμή να δούμε ξανά όσα περισσότερα αριστουργήματα μπορούμε, μια και το εισιτήριο είναι πολύ φτηνό, μόλις 6 Ευρώ για 3 ταινίες. Ή ακόμα και να ανακαλύψουμε ταινίες για τις οποίες έχουμε ακούσει πολλά και δεν έχει τύχει να δούμε μέχρι τώρα. Φυσικά εμείς ως συντάκτες του reel.gr δεν θα μπορούσαμε να λείψουμε από το ταινιόραμα γιατί όπως  συμβαίνει σε όλους μας, υπάρχουν αριστουργήματα που για κάποιο περίεργο λόγο δεν έχουμε δει ακόμη. Έτσι λοιπόν σας παρουσιάζουμε τις ταινίες που δεν θα χάσουμε με τίποτα από το Φετινό ταινιόραμα του Κινηματογράφου Άστυ.

Ο μπαμπάς λείπει σε ταξίδι για δουλειές (1985)

Αυτή την ταινία δεν την έχω δει ποτέ. Μέχρι πριν από λίγα λεπτά, να φανταστείς, δεν ήξερα καν ποιανού σκηνοθέτη είναι. Και όμως, από τότε που με θυμάμαι να παίζω παντομίμα, τη χρησιμοποιούσα τουλάχιστον μια φορά όταν ερχόταν η σειρά μου να περιγράψω. Ο ιδανικός τίτλος με πολλές λέξεις – κλειδιά και καλές πιθανότητες μαντεψιάς. Το ότι είναι δράμα του 1985 και σκηνοθετημένη από τον Εμίρ Κοστουρίτσα είναι λεπτομέρειες που πάνω στο παιχνίδι λίγη σημασία έχουν. Επιτέλους, όμως κάποια στιγμή θα πρέπει να μάθω και ποια ακριβώς ταινία περιγράφω. Ντροπή. Τι θα λέει και ο Εμίρ, δηλαδή!

Άγγελος Ανδρέου

Πότε παίζεται: Δευτέρα 27/5
Ποιες άλλες παίζονται αυτή τη μέρα: Εδώ κι Εκεί του Darko Lungulov και Η Παγίδα του Srdan Golubovic

 

Η Έκλειψη (1962)

Ταινία που δεν έχω δει και σκοπεύω να δω στο ταινιοραμα: Σίγουρα η Έκλειψη του Αντονιόνι. Έχω δει μόνο την τελευταία σεκάνς της ταινίας, κι αυτό στη σχολή, όπου ακόμα θυμάμαι τα σοφά λόγια του καθηγητή για την τριλογία του Μικελαντζελο: βλέπουμε την περιπέτεια των συναισθημάτων (L’aventura), την νύχτα τους (la  notte) και τελικά, την έκλειψη όλων των συναισθημάτων. Και μπορεί να μην περιμένω καμία γραμμικότητα και κανένα συμβατικό κινηματογραφικό κώδικα από τον Αντονιόνι, αλλά εκείνη η τελευταία σεκάνς ακόμα είναι σφηνωμένη στο μυαλό μου. Κάθε κάδρο κι ένα έργο τέχνης. Κάθε πλάνο κι ένα γοητευτικό αστικό πορτρέτο της ιταλικής πόλης. Κι ας λέει ο Παναγιώτης o Μήτσικας ότι δεν υπάρχει καλύτερο τέλος απ’ του Ζαμπρισκι Ποιντ. Θα το διαπιστώσουμε στο Άστυ.

Γιώργος Κόκουβας

Πότε παίζεται: Κυριακή 2/6
Ποιες άλλες παίζονται αυτή τη μέρα: Θεώρημα και 120 Μέρες Στα Σόδομα του Pier Paolo Pasolini.

Χορεύοντας στο Σκοτάδι (2000)

Ο Lars Von Trier σκηνοθετεί μιούζικαλ; Ποιος θα το περίμενε! Ο σκηνοθέτης, που το Φεστιβάλ των Καννών αγαπάει να μισεί, μας έδωσε το 2000 μια από τις πιο σπουδαίες του ταινίες, το “Dancer in the Dark”, και κατάφερε να αποσπάσει και το Χρυσό Φοίνικα την χρονιά εκείνη. Παρόλη την μαυρίλα και το δράμα το all singing all dancing, με κατάλληλες δόσεις αλληγορίας που μόνο ο Trier ξέρει πως να τυλίγει τις ταινίες του, κατάφερε να κερδίσει το κοινό και τους κριτικούς και να αγαπηθεί όσο λίγες. Εντάξει, βοήθησε και η εκπληκτική δακρύβρεχτη ερμηνεία της Bjork εδώ που τα λέμε. Είναι μια από τις ταινίες που πραγματικά μετάνιωσα που δεν είχα δει όταν πρωτοπροβλήθηκε και αρνιόμουν , πεισματικά ίσως, να την δω στην μικρή οθόνη πιστεύοντας πως έτσι θα χάσει κάτι από την μαγεία της. Ορίστε λοιπόν, η δεύτερη μου ευκαιρία!

Χρήστος Μπακατσέλος

Πότε παίζεται: Δευτέρα 10/6
Ποιες άλλες παίζονται αυτή τη μέρα: Η Γεύση Του Κερασιού του Abbas Kiarostami και Ο θείος Μπούνμι Θυμάται Τις Προηγούμενες Ευχές Του του Apichatpong Weerasethakul.

Αντρέι Ρουμπλιοφ (1966)

Σε ένα φεστιβαλ σινεμά, νιώθεις σαν παιδί σε ζαχαροπλαστείο. Τόσα γλυκά που λαχταράς να δοκιμάσεις 1η, ή και 2η και 3η φορά και δε ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Βέβαια, εδώ η περίπτωση να βαρυστομαχιάσεις είναι μικρότερη, αν και δεν μπορείς να την αποκλείσεις. Επειδή όμως οι παράγοντες χρόνος, χρήμα κτλ είναι αμείλικτοι, ο καθείς πρέπει να κάνει τις επιλογές του. Το γλυκό που θα δοκίμαζα εγώ, λοιπόν, είναι από τη Ρωσία.

Για τον Αντρέι Ρουμπλιοφ δε μου έχει μιλήσει κάποιος. Ακόμα και αν τύχει να ανοίξεις συζήτηση για έργα του Ταρκόφσκι δεν είναι το πιο γνωστό του έργο, ανάμεσα στα Παιδικά Χρόνια του Ιβαν, Σολάρις, κα. Και όμως αυτή η ταινία έρχεται και ξαναέρχεται, παίζεται και ξαναπαίζεται μετά από τόσες δεκαετίες, χωρίς να έχει σχέση με την αναγνωρισιμότητα ενός Πολίτη Κειν.

Επιπλέον η ταινία, με αφορμή τη ζωή του αγιογράφου Ρουμπλιοφ, μιλά για μια εποχή που πέρασε-την μεσαιωνική Ορθόδοξη Ρωσία-, μέσα από τα μάτια μιας χώρας που δεν υπάρχει πια-Σοβιετική Ρωσία- για την τέχνη, τον άνθρωπο και την ιστορία. Μια ταινία που μιλά για τον άνθρωπο, τις αγωνίες του, τα διλήμματα του, την τέχνη, την θρησκεία, την ιστορία. Αν όλα αυτά υπάρχουν σε μια ταινία, αλήθεια, γιατί δεν την έχω δει ακόμα;

Νικόλας Θεοδωράκης

Πότε παίζεται: Πέμπτη 13/6
Ποιες άλλες παίζονται αυτή τη μέρα: Πόλοκ, ο Ασυμβίβαστος του Ed Harris και Η ταραγμένη ζωή του Όσκαρ Γουάιλντ του Brian Gilbert

Festen (1998)

Είναι αλήθεια ότι οι σκανδιναβικές χώρες έχουν δώσει στο παγκόσμιο σινεμά μερικά από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα του. Από το Bergman μέχρι τον Trier και από τον Vinterberg μέχρι τη Susanne Bier, το σινεμά αυτό, ξεχωρίζει στο μυαλό μου ως ένα σινεμά οικιακό, ανθρωπιστικό, εσωτερικό και ψυχαναλυτικό. Από το 1996 που είχα πάει ως μικρός σινεφίλ σε ένα θερινό να δω το Δαμάζοντας τα Κύματα του Lars von Trier μαγεύτηκα από την αμεσότητα της ταινίας και του τελευταίου καταγεγραμμένου αισθητικού ρεύματος στο σινεμά, του Δόγματος 95. Σύμφωνα μ’ αυτό τα γυρίσματα γίνονται σε πραγματικούς χώρους (όχι σκηνικά) με φυσικό φωτισμό και την κάμερα στο χέρι.

Μια από τις αντιπροσωπευτικότερες ταινίες του αισθητικού αυτού ρεύματος είναι και το Festen, το οποίο με κάποιο περίεργο τρόπο μου έχει «ξεφύγει» και δεν το έχω δει. Για να εξιλεωθώ από αυτή μου την παράλειψη το είχα παρακολουθήσει σε μια έξοχη θεατρική έκδοση του στη Αθήνα μερικά χρόνια πριν και είχα εντυπωσιαστεί τόσο με το κείμενο όσο και τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών της παράστασης. Παρόλο λοιπόν που γνωρίζω το σενάριο και το όποιο suspence έχει εκμηδενιστεί, το Festen είναι η ταινία που πρέπει (μεταξύ άλλων) να δω οπωσδήποτε στο φετινό ταινιόραμα.

Δημήτρης Ασπρολούπος

Πότε παίζεται: Δευτέρα 17/6
Ποιες άλλες παίζονται αυτή τη μέρα: Το κυνήγι και Όλα Για Την Αγάπη του Thomas Vinterberg

Μπλε Βελούδο (1986)

Αναμφίβολα η φετινή χρονιά του Ταινιοράματος, του κινηματογραφικού φεστιβάλ το οποίο ταυτίστηκε με τις καλοκαιρινές μας νύχτες αποτελεί μια από τις καλύτερες χάρη στο καινούριο, αλλά και το παραδοσιακά διαχρονικό του περιεχόμενο.

Ένας από τους λόγους που θα το επισκεφτώ αυτή τη χρονιά είναι για να δω το αριστούργημα του David Lynch, «Blue Velvet», μια ταινία η οποία αποτελεί ορόσημο στην καριέρα του bizarre σκηνοθέτη και την οποία με ντροπή ομολογώ πως δεν έχω απολαύσει ακόμη.. Οι λόγοι που θα με οδηγήσουν έξω από το ΑΣΤΥ πάντως είναι πολλοί: το εξαιρετικό cast (με έναν διαβολεμένο Dennis Hopper και μια αιθέρια Isabella Rossellini), το φιλήδονο και ταυτόχρονα αποκρουστικό περιβάλλον, η ακραιφνής βία, το σαγηνευτικό ομώνυμο τραγούδι, η στιλιζαρισμένη πραγματικότητα που μπλέκεται ένοχα με το λιντσικά φαντασιακό, ο μυσταγωγικός σκοταδισμός και η στα όρια ερωτική υπόσταση του film. Όλα αυτά και άλλα τόσα συνθέτουν το έτσι κι αλλιώς μοναδικό περιβάλλον του εξαίρετου Mr. Lynch. 19 Ιουνίου be there για ένα back to back αφιέρωμα στον διάσημο σκηνοθέτη.

Βαρβάρα Κοντονή

Πότε παίζεται: Τετάρτη 19/6
Ποιες άλλες παίζονται αυτή τη μέρα: Χαμένη Λεωφόρος και Ο Άνθρωπος Ελέφαντας του David Lynch.

Οι Αδελφές (1973)

Αν ο Χίτσκοκ έχει κάποιο διάδοχο, αυτός είναι αναμφισβήτητα ο Μπράιαν Ντε Πάλμα. Με μια μοναδική σκηνοθετική ματιά και ιστορικά μονοπλάνα, ο Ντε Πάλμα έχει άρρηκτα συνδέσει το όνομα του με το σασπένς, το μυστήριο και τις γυναίκες ηρωίδες. Από τα κλασσικά “Carrie” και “Dressed to Kill” μέχρι τα πιο πρόσφατα “Femme Fatale” και “The Black Dahlia”, οι μυστηριώδεις θηλυκές υπάρξεις του αποτέλεσαν αξέχαστους κινηματογραφικούς χαρακτήρες. Για όλους τους παραπάνω λόγους, είναι απορίας άξιο γιατί δεν έχω δει ακόμα το “Sisters” -μια από τις πρώτες ταινίες του Ντε Πάλμα, στην οποία μας γνωρίζει στο “τρομαχτικό” του ταλέντο. Μια χιτσκοκική ιστορία με φόνους, ανατροπές και φυσικά “φαμ φατάλ”. Νομίζω επιβάλλεται να κλείσεις εισιτήριο μαζί μου.

Γιώργος Αγγελόπουλος

Πότε παίζεται: Παρασκευή 28/6
Ποιες άλλες παίζονται αυτή τη μέρα: Shivers του David Cronenberg και Suspiria του Dario Argento.

Suspiria (1977)

Αρχίζοντας, ας ξεκαθαρίσω ένα πραγματάκι. Έχω πολύ περίεργη σχέση με τις ταινίες θρίλερ. Ήτοι, υπήρξαν περίοδοι της ζωής μου που για μήνες κρατούσα αποστάσεις από το συγκεκριμένο είδος (λόγω και του κακού ratio ποσότητας/ποιότητας), και άλλες φορές που το ενδιαφέρον μου αναθερμαινόταν και αναπλήρωνα τα σοβαρά κενά που είχα. Μολονότι προσπάθησα να δω τα περισσότερα θρίλερ που εμπίπτουν στην κατηγορία των classics, ένα από τα σημαντικότερα κατάφερε και μου ξέφυγε.

Περί Suspiria ο λόγος, με το αριστούργημα του γκουρού του είδους Ντάριο Αρζέντο, να αποτελεί το ιερό δισκοπότηρο της λίστας με τις ταινίες που δεν είχα την τιμή να παρακολουθήσω. Διαβάζοντας την υπόθεση, η νεαρή μπαλαρίνα που γίνεται δεκτή σε μία διάσημη σχολή μπαλέτου και ανακαλύπτει πως στην πραγματικότητα κρύβεται κάτι πολύ σκοτεινό πίσω της, μου εξάπτει τη φαντασία. Δεν ξέρω πως μου έχει διαφύγει τόσα χρόνια, αλλά ένα είναι σίγουρο: 28 Ιουνίου θα είμαι στο ταινιόραμα και δεν υπάρχει περίπτωση να μου γλυτώσει.

Παναγιώτης Μήτσικας

Πότε παίζεται: Παρασκευή 28/6
Ποιες άλλες παίζονται αυτή τη μέρα: Shivers του David Cronenberg και Οι Αδελφές του Brian De Palma.

Εσείς τι θα δείτε φέτος στο Ταινιόραμα;
Δείτε ολόκληρο το πρόγραμμα του ταινιοράματος

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ