The Artist (2011)

...






 

Γράφει η Βάσω Γκαγκά

 

Σκημοθεσία: Michel Hazanavicius

Σενάριο: Michel Hazanavicius

Πρωταγωνιστούν: Jean Dujardin, Bérénice Bejo, John Goodman, James Cromwell, Missi Pyle, Penelope Ann Miller

 

Διάρκεια: 100’

Χώρα: Γαλλία, Βέλγιο

[/sixcol_one] [sixcol_five_last][tabs style=»boxed»] [tab title=»Κριτικη«]Οι διθυραμβικές κριτικές και το ατελείωτο promotion είναι αλήθεια ότι με προκαταβάλουν αρνητικά και μπαίνοντας στην αίθουσα είχα δασκαλέψει τον εαυτό μου να μείνει ανεπηρέαστος και εντελώς αντικειμενικός σε ό,τι κι αν έβλεπε. Και τα κατάφερε (νομίζω), όντας πλέον έτοιμος να παραδεχτεί ότι όσοι έχουν εκθειάσει αυτή την ταινία έχουν πέρα για πέρα δίκιο!

Ένας γάλλος, τρελός για πολλούς, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, οραματίστηκε και δημιούργησε εν έτει 2011 μια βωβή ασπρόμαυρη ταινία.Μεγάλος οπαδός της εποχής που γεννήθηκε η Hollywoodland, μελέτησε διεξοδικά την τέχνη του βωβού κινηματογράφου και κατάφερε αυτό που πάντα ήθελε: να αποτίσει φόρο τιμής στην «golden era»του Χόλιγουντ και να αποδείξει περίτρανα ότι η μαγεία του σινεμά δεν άλλαξε με τα χρόνια. Παραμένει αγνή, όπως όταν πρωτοξεκίνησε.

Παλιό κλασικό ρομάντζο θα χαρακτήριζαν πολλοί με μια φράση την υπόθεση. Είναι κάτι παραπάνω απ’ αυτό. Ο Μισέλ Χαζαναβίσιους επινοεί μια ιστορία και την τοποθετεί στο μεταίχμιο της μεγαλύτερης ίσως αλλαγής στη ζωή του κινηματογράφου, τη μετάβαση από το βωβό στον ομιλούντα. Η έλευση του ήχου βρίσκει το πρώτο όνομα του Χόλιγουντ,Ζορζ Βαλεντίν(Ζαν Ντιζαρντέν)στο peak της καριέρας του. Το πείσμα του και ο εγωισμός του όμως, δεν τον αφήνουν να αφουγκραστεί τη σπουδαιότητα των εξελίξεων, με αποτέλεσμα η φήμη του να πάρει την κατιούσα και να δώσει τη θέση της σε μια ένδοξη πάλαι ποτέ ανάμνηση. Στην αρχή της κατηφορικής του πορείας, ο δρόμος του διασταυρώνεται με αυτόν της άσημης αλλά φιλόδοξης νεαρής ηθοποιού Πέπι Μίλερ (Μπερενίς Μπεζό), για την οποία η ζωή αλλάζει ραγδαία, βλέποντας πολύ γρήγορα την καριέρα της να εκτινάσσεται σε κορυφαίο όνομα του ομιλούντος κινηματογράφου.Σ’ αυτήν ακριβώς τη διασταύρωση γεννιέται ένας ειλικρινής, αμοιβαίος έρωτας που παλεύει με νύχια και με δόντια να κρατήσει τις λεπτές ισορροπίες.

Όταν δεν μπορείς να μιλήσεις θα πρέπει να βρεις άλλους τρόπους έκφρασης. Και αυτό ακριβώς είναι το νόημα και το «μυστικό» του βωβού. Έχοντας κάνει κτήμα του το τεχνικό κομμάτι, ο Χαζαναβίσιους προχωρά ένα βήμα παραπέρα,προσθέτοντας στο κλασικό μοτίβο, ευρηματικές πινελιές του… μέλλοντος. Ο θεατής θα ταξιδέψει στον ασπρόμαυρο κόσμο του αρτίστα, κατά τη διάρκεια όμως του ταξιδιού του, μικρά, πανέξυπνα τρικ λειτουργούν ως άλλη μηχανή του χρόνου.Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος καταφέρνει να παραμείνει απλός, διαχρονικός και παράλληλα πρωτότυπος και απόλυτα δημιουργικός με μοναδικό του όπλο την έμπνευση και το ταλέντο των δημιουργών και πρωταγωνιστών. Και μέσα από το «παλιακό» τετράγωνο κάδρο και τη συμβολή του εκπληκτικού Λουντοβίκ Μπουρς που υπογράφει τη μουσική επένδυση, αρκεί ένα και μόνο κλείσιμο του ματιού για να σε αιχμαλωτίσει και να σε πάρει μαζί του.

Ο Ζαν και οι Μπερενίς είναι αυτοί οι άνθρωποι που σε βάζουν να σκεφτείς ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος και αξία του ηθοποιού. Οι διάλογοι μεταξύ εκφράσεων και σωμάτων είναι τόσο ζωντανοί που κάνει τον ήχο να μοιάζει με κομπάρσο.Εξαιρετικές ερμηνείες από δύο άγνωστους σε μας ηθοποιούς, με τρομερή μεταξύ τους χημεία και ένα εντυπωσιακό καστ να τους πλαισιώνει, με ονόματα βετεράνων του Χόλιγουντ όπως αυτά των Τζον Γκούντμαν και Τζέιμς Κρόμγουελ που απλά επιβεβαιώνουν τη μεγάλη τους κλάση.

Η ταινία καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα παλιομοδίτικη αλλά και τόσο φρέσκια, συγκινητική και παράλληλα τόσο αυθόρμητα χιουμοριστική. Κατά την ταπεινή μου άποψη η επιτυχία της έγκειται στην απλότητα και την αθωότητά που αναβλύζει. Η Πέπι ανεβαίνει τα σκαλοπάτια της δόξας κι όμως η αγάπη της για τον Ζορζ είναι αγνή, ανιδιοτελής, πέρα για πέρα αληθινή. Ο αυθορμητισμός είναι το κυρίαρχο στοιχείο των χαρακτήρων, για τον απλούστατο λόγο ότι γι’ αυτούς, το μοναδικό μέσο έκφρασης είναι ο διαρκής αντικατοπτρισμός συναισθημάτων σε όλο τους το είναι. Για μας, είναι αυτή ακριβώς η ενέργεια και η αθωότητα που λείπει από το τεχνολογικά εξελιγμένο μέλλον μας. Και αυτό είναι που κάνει την ταινία ακόμα πιο νοσταλγική και τρυφερή, μια αποστομωτική απάντηση στο τρισδιάστατο παραλήρημα των τελευταίων ετών. Και αποδεικνύει ότι η μαγεία του κινηματογράφου στηρίζεται στον ορισμό του και μόνο: μια πραγματικά όμορφη κινούμενη εικόνα…
[/tab] [tab title=»Trailer«]

 

Πού παίζεται

Iσχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής (22-28 Δεκεμβρίου 2011)

ΚΕΝΤΡΟ

ΕΛΛΗ
Ακαδημίας 64 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210 3632789
Πεμ-Τετ 18:00, 20:15, 22:30

ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ

ΝΙΡΒΑΝΑ CINEMAX
Λ. Αλεξάνδρας 192 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 210 6469398, 210 6445221
Πεμ-Τετ 18:00, 20:15, 22:30

ΜΑΡΟΥΣΙ

ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000, Τηλ. Κρατήσεων 8011160000 (σταθερό), 2106786000 (κινητό)
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 08 DTS
Πεμ-Τετ 18:30, 20:40, 22:50

VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
Aνδρέα Παπανδρέου (Παράπλευρου Αττικής Οδού), Μαρούσι, Θέση Ψαλίδι, 210 6104100.
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 08 COSMOTE
Πεμ-Τετ 13:00, 15:15, 17:45, 20:00, 22:15, 00:30

ΚΗΦΙΣΙΑ

ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 3 Class
Δροσίνη 16 (απέναντι στο Βάρσο), Κηφισιά, 210 6231601, 210 6231933
Πεμ, Παρ, Σαβ, Κυρ, Τρι, Τετ 18:00, 20:15, 22:30 / Δευ 16:00, 18:00, 20:15, 22:30

ΠΑΓΚΡΑΤΙ

ΠΤΙ-ΠΑΛΑΙ FILMCENTER
Βασ. Γεωργίου Β’ και Ριζάρη (ΜΕΤΡΟ Ευαγγελισμός), 210 7291800, 210 7243707
Πεμ-Τετ 18:30, 20:30, 22:30

ΦΙΞ

ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ PRINCE FILMCENTER
Λ. Συγγρού 106, Φιξ (ΜΕΤΡΟ Συγγρού-Φιξ), 210 9215305
Πεμ-Τετ 19:15, 21:00, 22:45, 00:30

ΔΑΦΝΗ

ΑΤΛΑΝΤΙΣ 3D Digital
Λ.Βουλιαγμένης 245, Δάφνη (ΜΕΤΡΟ Δάφνης), 210 9711511, 210 9750936
ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 02 DOLBY DIGITAL
Πεμ-Τετ 17:45, 20:00, 22:15

 

2 Σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

  • Μαρίνα Μαθιουδάκη
    24 Δεκεμβρίου 2011 at 9:10 μμ - Reply

    Δεν είχα ακούσει ποτέ κάτι για το The Artist. Απλά, εντελώς τυχαία, είδα ένα trailer. Και ξετρελάθηκα. Η μουσική; Οι πρωταγωνιστές; Δεν ξέρω! Μέχρι να μάθω ότι πρόκειται για νέα ταινία, νόμιζα – εντελώς ηλιθιωδώς – ότι πρόκειται όντως για ταινία του βωβού κινηματογράφου. Για τέτοια αφέλεια! που να κάνει έναν υποψιασμένο – υποτίθεται – άνθρωπο να φτάσει να πιστέψει ότι αυτή η ταινία απλά παίζεται τώρα αλλά γυρίστηκε σε ένα μακρινό παρελθόν! Και επομένως και τέτοια η επιτυχία! Η παραγωγή δεν αφήνει περιθώριο ούτε μια στιγμή μέσα στην ταινία να νομίζεις ότι είναι δημιούργημα του σήμερα. Οι φυσιογνωμίες των πρωταγωνιστών (Jean Dujardin και Bérénice Bejo) είναι χαρακτηριστικές της εποχής. Η πανέμορφη Bérénice Bejo και ο γοητευτικότατος Jean Dujardin, κυριολεκτικά δεν σε άφηναν να πάρεις τα μάτια σου από πάνω τους. Κι αν θέλουμε να μιλάμε για ταλέντο και εκφραστικά μέσα; Εδώ υφίστανται από απόγειό τους! Εξίσου σημαντικό με αυτό είναι η σχέση μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών. Ευφυέστατη σκηνοθεσία, μεγαλειώδη σκηνικά, υπέροχα κοστούμια, απαράμιλλα τέχνης και τεχνικής! Και μιας και αναφέρομαι στην τεχνική μπορώ να φανταστώ τι μπορεί να χρειάστηκε από άποψη τεχνικής για να μπορούμε να υποστηρίζουμε ότι είδαμε μια ταινία εφάμιλλη των παλιών καλών βωβών ταινιών. Ταξίδεψα λοιπόν και πάλι στο παλιό καλό παραμύθι της εποχής. Του κοριτσιού που ό,τι κι αν έγινε κι όσο ψηλά κι αν έφτασε, δεν ξέχασε ποτέ τον έρωτά της γιατί στο τέλος – τέλος αυτό είχε σημασία για την ίδια και μέσα από αυτό ολοκληρώθηκε. Όπως έχει σημασία για τον κάθε άνθρωπο. Μια ακόμα ταινία που μεταφέρει την ουσία της εποχής: ο έρωτας είναι εκείνος που τελικά μας σώζει ό,τι κι αν γίνει.

  • relative stranger
    relative stranger
    2 Ιανουαρίου 2012 at 9:11 πμ - Reply

    Μια ταινία για την ιστορία του σινεμά που μαγεύει, συνεπαίρνει το θεατή μέχρι το τελευταίο λεπτό. Δεν θα θες να βγεις απ΄την αίθουσα…

  • ΣΧΕΤΙΚΑ