Η Τριλογία της Απόκλισης: Αφοσίωση – The Divergent Series: Allegiant (2016)

Πολλή δράση και ανώτερο του προηγούμενου

 ★★★☆☆ 

Σκηνοθεσία: Robert Schwentke
Σενάριο: Noah Oppenheim, Adam Cooper, Bill Collage, Veronica Roth (novel)
Πρωταγωνιστούν: Shailene Woodley, Theo James, Zoe Kravitz, Miles Teller, Jeff Daniels, Ansel Elgort, Naomi Watts
Διάρκεια: 121’
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Odeon

allegiantΗ Tris (Τρις) και ο σύντροφός της (στον αγώνα και εκτός) Four (ο Τέσσερα – δηλαδή είναι και οι δύο νούμερα) επιστρέφουν στο τρίτο μέρος της τετραλογίας(;), που αν μη τι άλλο, έχει τους ωραιότερους τίτλους απ’ όλες τις άλλες τριλογίες – τετραλογίες – whatever: Divergent (επίτηδες το αποκαλούσα Detergent που θα πει απορρυπαντικό), Insurgent, Allegiant και το επόμενο θα λέγεται Ascendant.

Είπα τίτλους! Όχι ερμηνείες/σενάριο. Με τη σκηνοθεσία δεν έχω θέμα, αν και θα τη χαρακτήριζα safe και αρκετά generic. Αλλά θα μου πεις, τι περίεργα τερτίπια να κάνει ο σκηνοθέτης σε μια σειρά ταινιών που βασίζεται σε δυστοπικά (κι αυτήν την εβδομάδα έχουμε από δαύτα) νεανικά μυθιστορήματα; Και τα εφέ του είναι καλά (στην πλειοψηφία τους), να το πούμε κι αυτό. Μην τρελαθούμε όμως κιόλας. Η Shailene ερμηνευτικά είναι λίγο λιγότερο αγγούρι από την Kristen Stewart (σε όλες της τις ταινίες εκτός του «Panic Room» όπου ούτως ή άλλως έπαιζε τον ψόφιο κοριό) κι ας κατάφερε να μας συγκινήσει στο «The fault in our stars». Επίσης ας μην ξεχνάμε την υποψηφιότητα για Oscar στο «The Descendants». Βλέπεις όμως το «Detergent»(sic) και αναρωτιέσαι αν ξέχασε να παίζει.

Στο installment αυτό της σειράς, η Tris με τον Four και το παρεάκι τους (τον αδερφό της Tris, ένα αντιπαθέστατο και αδυσώπητο τομάρι και την κορη του Lenny Kravitz) προσπαθούν να βγουν έξω από την περίφραξη α) για να δουν τι υπάρχει β) να σωθούν πριν τους σκοτώσουν οι αρχές του Σικαγο. Η υπόθεση δηλαδή και του “Chicken Run”. Απλά εκείνο, αντί για ανθρώπους, είχε κότες.

Γενικά έχει πολλή δράση, είναι ανώτερο του προηγούμενου, η Woodley είναι καλύτερη ερμηνευτικά όπως είπαμε αλλά το απότέλεσμα δεν είναι να πέφτεις ξερός. Επίσης σε όλη την διάρκεια της ταινίας, δεν σταματάς να σκέφτεσαι ότι κάπου το έχεις ξαναδεί όλο αυτό: Στο «Maze Runner»; Στο «Hunger Games»; Δεν θυμάσαι και αρχίζεις και τις μπλέκεις μεταξύ τους επειδή μοιάζουν όλα, όπως οι σειρές του Παπακαλιάτη που δεν θυμάσαι σε ποια είχε 3 αδέρφια και σε ποια «κανόνιζε» μάνα και κόρη. Πάντως κάπου τα έχεις ξαναδεί.

Το WTF??? στοιχείο της ταινίας είναι το ότι ενώ στα προηγούμενα δύο film ήταν φειδωλοί στα εφέ, σε αυτό «του δίνουν και καταλαβαίνει». Αψηφούν την βαρύτητα, έχουν μπλε φλόγες, κτήρια που στέκονται στο αέρα, ασανσέρ με προωθητήρες, ντους με βιοχλαπάτσα, ολογράμματα… χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα! Επίσης έχω θέμα με το ότι δεν μας δείχνουν τι ακριβώς συνέβη στην Janin (Kate Winslet) αλλά μόνο μας το λένε. Να εξαφανίσουν έτσι, εκτός οθόνης, έναν τόσο αντιπαθή πρωταγωνιστικό χαρακτήρα, είναι φάουλ για εμένα. Ο κόσμος περιμένει closure. Πως τον αφήνεις έτσι, ξεκρέμαστο;

Δείτε το αν έχετε δει τα προηγούμενα δύο, δεν θα είναι χαμένος χρόνος, είναι καλύτερο απο το τρίτο της σειράς Hunger Games (ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΤΑΝ) και απο το δεύτερο αυτής της σειράς αλλά και πάλι δεν είναι η ταινία που θα σε πορώσει να περιμένεις το επόμενο. Σε σχέση με τα βιβλία δεν ξέρω πως είναι η απόδοση, δεν τα έχω διαβάσει (και ούτε πρόκειται).

Χρήστος Σφιάτκος

Παιδί του lifestyle και του κινηματογράφου, ο Χρήστος περνάει τις μέρες και τις νύχτες του στην πόλη διαβάζοντας άπειρα ξένα περιοδικά (καθώς τα ελληνικά έχουν κλείσει), βλέποντας ταινίες, τουιτάροντας και κάνοντας (συνήθως) μεταμεσονύχτιους περιπάτους με τον σκύλο του στα σοκάκια και τα πάρκα των βορείων προαστίων.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ