Ο Κυνηγημένος – The Expatriate (2012)

...






 

Γράφει η Bάσω Γκαγκά


Σκηνοθεσία: Philipp Stölzl
Σενάριο: Arash Amel
Πρωταγωνιστούν: Olga Kurylenko, Aaron Eckhart, Liana Liberato
Διάρκεια: 95’
Χώρα: Η.Π.Α., Καναδάς, Βέλγιο, Ην. Βασίλειο
Διανομή: Audio Visual

 

Ο Ben Logan (Aaron Eckhart) είναι ένας πρώην πράκτορας της CIA και νυν υπεύθυνος του ποιοτικού ελέγχου ασφαλείας μιας μεγάλης πολυεθνικής εταιρίας, στο παράρτημα της Αμβέρσας. Η ζωή του στην Ευρωπαϊκή πόλη μετράει μερικούς μήνες, όταν μετακομίζει εκεί με την κόρη του Amy (Liana Liberato), μετά το θάνατο της γυναίκας του. Η εργασιομανία του τον οδηγεί στο γραφείο του κάποια μέρα σε προχωρημένη ώρα, για να ανακαλύψει πως η εταιρία έχει γίνει καπνός. Προσπαθώντας να βγάλει άκρη στο αίνιγμα, αντιλαμβάνεται πως εκείνος και η κόρη του αποτελούν τους επόμενους στόχους πληρωμένων δολοφόνων, μετά από το ξεκλήρισμα ολόκληρης της ομάδας συναδέλφων του. Εκεί, προσπαθεί να ξεσκουριάσει τις παλιές του ικανότητες και να διαλευκάνει το μυστήριο, ενώ η ζωή του και η ζωή του παιδιού του, βρίσκονται σε διαρκή κίνδυνο.

Η ταινία ανοίγει με την επιθυμία να τονιστεί γρήγορα και έντονα, η διαταραγμένη και υπό αμφισβήτηση σχέση πατέρα – κόρης. Πάνω εκεί στήνεται και το πρώτο σκέλος της ιστορίας. Ο θεατής παρακολουθεί με ενδιαφέρον τη σταδιακή αποκάλυψη του παρελθόντος, που ρίχνει φως στην οικογενειακή ατυχία του πρωταγωνιστή, συνδεόμενη έξυπνα και με τη στροφή στην επαγγελματική του καριέρα. Οι ισορροπίες είναι διαρκώς ιδιαιτέρως λεπτές, με τον πατέρα να προσπαθεί να προστατέψει και την κόρη να πάρει απαντήσεις, ενώ παράλληλα η πορεία διαγράφεται αναζωογονητικά αμφίρροπη. O Aaron Eckhart ταιριάζει πολύ στο προφίλ που ερμηνεύει, γεγονός φυσικά αβανταδόρικο, χωρίς όμως να μειώνει τη μεστή και προσγειωμένη ερμηνεία του.

Ο “Κυνηγημένος” είναι η δεύτερη ταινία του Βαυαρού Philipp Stölzl που παίρνει διανομή στην Ελλάδα, σχεδόν ένα χρόνο μετά το ρομαντικό “Goethe”. Ο σχετικά άπειρος σκηνοθέτης, φαίνεται να κινείται με μεγάλη ευελιξία και στο καινούργιο του project, μεταπηδώντας σε ένα εντελώς διαφορετικό στυλ, πατώντας βέβαια σε παλιές, κλασικές πετυχημένες συνταγές, γέννημα-θρέμμα του “Νέου Κόσμου”, τόσο σε έμπνευση όσο και σε εκτέλεση. Βέβαια εδώ ο villain είναι η CIA, με τις πολυεθνικές να ακολουθούν κατά πόδας. +1 λοιπόν στις εντυπώσεις και προχωράμε. Υπάρχει ροή, υπάρχει δράση, υπάρχει υπόβαθρο στην ιστορία (όχι κάτι βέβαια που δεν έχεις ξαναδεί) και το πιο σημαντικό, υπάρχει αληθοφάνεια, για την οποία ευθύνεται σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό και η ερμηνεία του Eckhart. Μέσα σε ένα καλοστημένο σκηνικό διαρκών ανατροπών και σταδιακής αποκάλυψης των δεδομένων, το σίγουρο είναι ότι θα ευχαριστηθείς ανθρωποκυνηγητό, πιστολίδι και απόρρητες πληροφορίες που φτάνουν μέχρι τα ανώτατα κλιμάκια της Αμερικάνικης συνωμοσίας.

Το αρνητικό απέναντι στο καλοκουρδισμένο λειτουργικό κομμάτι της ιστορίας, είναι η ελαφρώς μονόπλευρη ανάπτυξή της, που συγκεντρώνει ηθελημένα όλα εκείνα τα στοιχεία που χρειάζεται για να την κάνει ελκυστική, αλλά επιλέγει απλά να τα παρουσιάσει και όχι να τα χρησιμοποιήσει πραγματικά. Η εμφάνιση της Olga Kurylenko ως της πρώην ερωμένης του Eckhart, είναι εμφανές πως υπάρχει απλά για να εκβιάσει συναισθήματα και καταστάσεις, αφήνοντας το χαρακτήρα της εντελώς μονοδιάστατο και ρηχό. Πέραν αυτού, τα επίπεδα της πρωτοτυπίας επίσης χωλαίνουν, με αρκετά σεναριακά κενά, που βέβαια αν επιλέξεις να τα παραβλέψεις, απομένει μια αρκετά συγκροτημένη ιστορία.

Σε γενικές γραμμές το “The Expatriate” δε διεκδικεί σε καμία περίπτωση τον τίτλο της καλύτερης action movie της χρονιάς, δεδομένου ότι έχει επίσης να ανταγωνιστεί ουκ ολίγα παρόμοια σενάρια. Της αναγνωρίζεις όμως εύκολα, ότι διαθέτει όλα τα συστατικά που απαιτούνται για μια ευχάριστη προβολή, με προδιαγεγραμμένη πορεία και χωρίς ιδιαίτερες βλέψεις για περεταίρω ανάλυση. Not bad.

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ