The Iceman (2012)

...

type=»image/png»>type=»image/png»>type=»image/png»>type=»image/png»>type=»image/png»>

 

Γράφει η Βαρβάρα Κοντονή


Σκηνοθεσία: Ariel Vromen
Σενάριο: Morgan Land, Ariel Vromen, βασισμένο στο βιβλίο του Anthony Bruno και στο ντοκιμαντέρ του James Thebaut
Πρωταγωνιστούν: Michael Shannon, Winona Ryder, Chris Evans, Ray Liotta, David Schwimmer
Διάρκεια: 105’
Χώρα: Η.Π.Α.
Διανομή: Odeon

 

Βασισμένο στην πραγματική ιστορία του διαβόητου contract killer Richard Kuklinski ο οποίος συνελήφθει το 1986 κατηγορούμενος για την δολοφονία τουλάχιστον εκατό(!) ατόμων, το «Τhe Iceman» του ισραηλινής καταγωγής Ariel Vromen αποτελεί ένα σφιχτοδεμένο και σεναριακά πλούσιο γκανγκστερικό δράμα που σε εγκλωβίζει από την πρώτη στιγμή σε έναν κυκεώνα παρανομίας, εκδικητικών θανάτων και ψυχρών χτυπημάτων έχοντας ως επίκεντρο το θαυμαστό υποκριτικό ταλέντο του Michael Shannon που κρατάει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στέκοντας επιβλητικός και γιγαντιαίος ανάμεσα στο υπόλοιπο ενδιαφέρον cast της ταινίας, σαν εναλλακτικός παγωμένος ήλιος γύρω από τον οποίο περιστρέφονται ασταμάτητα φονιάδες της νύχτας, μεγαλοπιασμένες σύζυγοι και αφεντικά που δεν συγχωρούν. Τον τελικό λόγο όμως έχει έτσι κι αλλιώς ο αδίστακτος “Πολωνός”…

Αν και υποθεσιακά η ταινία βασίζεται σε προϋπάρχον λογοτεχνικό (“The Iceman: The True Story of a Cold-Blooded Killer”) και ντοκιμαντερίστικο (“The Iceman Tapes: Conversations with a Killer”) υλικό, εντούτοις διατηρεί την προσωπική της σεναριακή και σκηνοθετική σφραγίδα χάρη στην εκλεπτυσμένη ατμόσφαιρα εποχής με την οποία ντύνει την βιογραφία του ο Vromen-και η οποία διαθέτει μερικά μόλις αφρικά ψήγματα ενός σκορσέζικου γκανγκστερίζοντος σύμπαντος-, τις προσεγμένες ερμηνείες, καθώς και την επικέντρωση σε μια προσπάθεια σκιαγράφησης της ψυχικής εσωτερικότητας/ταραχής του κεντρικού πρωταγωνιστή η οποία αφενός τον ωθεί στην παραβατική δράση και αφετέρου μοιάζει να λειτουργεί ως απόρροια και ως αφετηρία μαζί μιας βαθύτερης απουσίας και του παραμικρού συμπονετικού ή θετικού συναισθήματος. O Richard Kuklinski, είναι μια μηχανή παραγωγής θανάτου. Και είναι ο καλύτερος.

Η παρουσία του Michael Shannon στον βασικό ρόλο δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη και σαφέστατα η επιλογή του δεν μπορεί να είναι τυχαία. Ο συζυγικός μάλιστα ρόλος του που τον φέρνει σε έντονη υψομετρική αντίθεση με την σύζυγο Winona Ryder (η Ryder με το ζόρι αγγίζει το 1.60 την ίδια στιγμή που ο Shannon είναι λίγο πριν τα δυο μέτρα), δίνει το στίγμα ολόκληρης της διάδρασης του δολοφόνου Kuklinski με το περιβάλλον γύρω του, με τον Vromen να κάνει μια ξεκάθαρη νύξη όχι μόνο στην φυσική κυριαρχία του πρωταγωνιστή, αλλά και στην απόλυτη, ψυχρή και καθόλα ορθολογιστική του ερμηνεία.

Στην ουσία το «Τhe Iceman» είναι από εκείνες τις ταινίες που υπάρχουν για να αναδεικνύουν το δυναμικό υποκριτικό ταλέντο των πρωταγωνιστών τους, και εδώ ο Shannon κλέβει εύκολα την παράσταση δίνοντας στο κοινό έναν Kuklinski γεμάτο οργή και πατριαρχική τρέλα, θέτοντας στο background του τρέχοντος story μια ιδιάζουσα ανάγκη του ήρωα ο οποίος μοιάζει να έλκεται και να απωθείται την ίδια στιγμή από το concept της καθωσπρέπει οικογένειας.

Εκτός από την υπέροχη ερμηνεία του Shannon στο πλευρό του θα δούμε επίσης έναν μαλλιά Chris Evans που δείχνει να ξέρει τι κάνει όταν το αποφασίσει, έναν καρικατουρίστικο David Schwimmer με μουστάκι πορνοστάρ, κοτσίδα και το όνομα Τζος (αντί για Ρος), καθώς και τον πάντα παρόν σε κάθε είδους υποκοσμικής φιλμικής γκανγκστεροποιήσης, Ray Liotta στον ρόλο του big boss.

Χωρίς να διεκδικεί κάποιον υψηλό βαθμό σεναριακής πρωτοτυπίας ή σκηνοθεσίας, το «The Iceman» αποτελεί εντούτοις μια ταινία που αξίζει να προσέξεις αφενός γιατί θα αποτελέσει μια ακόμη “κακόφημη” καλοστημένη προσθήκη στην κινηματογραφική σου εμπειρία, και αφετέρου γιατί όπως και να το κάνουμε ο Michael Shannon είναι απλώς ένας συγκλονιστικός ηθοποιός.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ