The Magic Desk (2008)

...

Γράφει ο Δημήτρης Ασπρολούπος

Το μαγικό γραφείο είναι μια ταινία του ισραηλινού Lior Shamriz τον οποίο φέτος το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης περιλαμβάνει στο νέο τμήμα του νυχτερινές εικόνες. Στην ταινία αυτή πρωταγωνιστεί μια μάνα και ένας γιος. Η σχέση τους έχει όλα όσο πρέπει να έχει μια σχέση μητέρας γιου. Είναι στοργική, συντροφική και τρυφερή. Απ’ ότι φαίνεται ο πατέρας είτε δεν υπάρχει είναι ασήμαντος ως παρουσία. Οι δύο χαρακτήρες τείνουν να μαθαίνουν ο ένας από τον άλλο. Ο γιος παρασύρει τη μητέρα πίσω από ένα μαγικό γραφείο που όταν περάσεις από κάτω του βγαίνει σε μια άλλη διάσταση, ίσως και σε άλλο χρόνο. Και σε ένα άλλο σπίτι που όμως μοιάζει πολύ με το δικό τους.

Το παιχνίδι με τη διάσταση και το χρόνο συμβολίζει εκτός από τη σύγκρουση των δύο γενεών, την αντίθεση ανάμεσα στην αισιοδοξία και το συμβιβασμό, την πιθανότητα και το δεδομένο, την φαντασία σε αντίθεση με την πεζότητα της πραγματικότητας. Κάθε φράση από το σενάριο εμφανίζεται με μεγάλα γράμματα πάνω σε κάθε καρέ για να δώσει έμφαση στα σε πρώτη ανάγνωση συνηθισμένα λόγια της μητέρας αλλά και στις μεγάλες εσωτερικές της αλήθειες που εντυπώνονται στο μυαλό του κάθε έφηβου γιου που μεγαλώνει και γνωρίζει τον κόσμο μαζί της.

Τα περισσότερα πλάνα είναι ελλειπτικά και σαν το βλέμμα ενός νεαρού, κινούνται συνεχώς για να σταματήσουν μόνο στο δεύτερο κομμάτι της ταινίας που ο γιος προσέχει μεν αλλά και αμφισβητεί τα λεγόμενα της μάνας. Μια τουλάχιστον ενδιαφέρουσα κινηματογράφηση που καταγράφει εύστοχα επιλεκτικές οικογενειακές στιγμές της εφηβείας όλων μας.

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ