Κωδικός Ασφαλείας – The Numbers Station (2013)

...






 

Γράφει η Βαρβάρα Κοντονή


Σκηνοθεσία: Kasper Barfoed
Σενάριο: F. Scott Frazier
Πρωταγωνιστούν: John Cusack, Malin Akerman, Liam Cunningham
Διάρκεια: 89’
Χώρα: Η.Π.Α., Ηνωμένο Βασίλειο, Βέλγιο
Διανομή: Spetzos

 

Όταν ο Emerson Kent (Cusack), ένας από τους πολυάριθμους πράκτορες της CIA που είναι επιφορτισμένοι με την προοπτική της βρόμικης δουλειάς, έρθει σε επαφή με τους προσωπικούς του ηθικούς δαίμονες μετά από μια αποστολή που στράβωσε, θα λάβει από το αφεντικό του μια νέα εντολή σε μια προσπάθεια να μετριάσει τους ενοχικούς του φόβους και να επιστρέψει και πάλι στον ψυχρό ορθολογισμό που χρειάζεται να χαρακτηρίζει αυτούς τους ανθρώπους. Στόχος του αυτή την φορά είναι η προστασία της Katherine (Akerman), μιας εργαζόμενης που έχει επωμιστεί τον ρόλο της εκφώνησης των κωδικοποιημένων μηνυμάτων που προορίζονται για στρατιωτικές επιχειρήσεις και κάθε μορφή κεκαλυμμένης δράσης. Όταν όμως ο σταθμός στον οποίο εργάζεται δεχθεί επίθεση από μια άγνωστη απειλή, ο Emerson θα κληθεί να επιλέξει για ακόμη μια φορά ανάμεσα στο καθήκον και την ανθρώπινη πλευρά του.

Η σκηνοθεσία του Δανού Kasper Barfoed κάνει οτι μπορεί προκειμένου να υποστηρίξει μια σεναριακά καλή ιδέα, η οποία όμως μοιάζει να αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα κυρίως εξαιτίας των υποθεσιακών ερωτηματικών που εγείρει σχετικά με την πορεία της δράσης.

Υπάρχουν στιγμές οι οποίες δεν δικαιολογούνται από τις πράξεις των πρωταγωνιστών και παρά το γεγονός πως οι δημιουργοί έχουν στο μυαλό τους μια εν δυνάμει κατασκοπική(;) κρυπτολαγνική κατάσταση κλειστοφοβικής αισθητικής, εντούτοις η προσπάθεια του Barfoed κάπου μοιάζει χωρίς δυναμική, παρά το γεγονός πως το αρχικό υλικό θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτελεσματικά μέσω ενός πιο σφιχτοδεμένου σεναρίου και μιας πιο πρωτότυπης στην χρήση της πλοκή.

Ο John Cusack αντικατέστησε τελευταία στιγμή στον κεντρικό ρόλο τον Ethan Hawk, πράγμα δηλαδή που δεν έχει και πολύ σημασία μιας που και οι δυο ηθοποιοί μας έχουν συνηθίσει τα τελευταία χρόνια σε μετριοπαθείς εμφανίσεις και ακόμη πιο μετριοπαθείς ερμηνείες. Εν προκειμένω ο Cusack δεν είναι κακός, δεν είναι όμως και η υποκριτική στιγμή που θα μπορέσει να τον ξαναβάλει στην αναζήτηση του επόμενου καλού ρόλου, μιας που το μοτίβο “μυστικός πράκτορας σε αυτογνωσιακό τέλμα” το έχουμε φάει πια με το κουτάλι και η αλήθεια είναι πως μάλλον δεν θα δούμε και σύντομα μια σχετικά ανανεωτική αναπαράσταση του συγκεκριμένου αντι-ηρωικού προτύπου.

Στον πλευρό του η Malin Akerman είναι με την σειρά της πειστική αλλά τίποτα περισσότερο, μάλλον χρησιμεύοντας στο μεγαλύτερο κομμάτι της ταινίας ως αντικείμενο για χάζι παρά για κάτι ουσιαστικότερο.

Χωρίς να είναι κακή αλλά έχοντας ανάγκη το κάτι περισσότερο, η σκοτεινή σκηνοθεσία προσφέρει μια κάποια τρομακτική, εγκλεισματική αισθητική η οποία λειτουργεί υποστηρικτικά για το επερχόμενο ξέσπασμα του πρωταγωνιστή το οποίο ξέρεις από την αρχή οτι θα έρθει, με τους κακούς της ιστορίας να μη σε συγκινούν στο ελάχιστο ούτε με την παρουσία, αλλά ούτε και με τους τσάμπα επαναστατικούς, τρομοκρατικούς τους σκοπούς.

Εν ολίγοις το «The Numbers Station» είναι μια ευκολοχώνευτη περιπετειούλα με ολίγον από δράση, πεπατημένη σεναριακή δομή και κλασικά αποτελέσματα η οποία δύσκολα θα σε κάνει να ενδιαφερθείς για εκείνη και άλλο τόσο δύσκολα να την θυμάσαι μετά από καιρό.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ