The Republic (2015)

Μια διασκεδαστική ταινία που δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από αντίστοιχες ευρωπαϊκές παραγωγές.

 ★★★★☆ 

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τζέτζας
Σενάριο: Δημήτρης Τζέτζας
Πρωταγωνιστούν: Προμηθέας Αλειφερόπουλος, Αλέξανδρος Λογοθέτης, Γιάννης Στάνκογλου, Τάκης Σπυριδάκης, Ερρίκος Λίτσης
Διάρκεια: 112’
Χώρα: Ελλάδα
Διανομή: Village Films

MV5BMTQ1MjE0OTY5NV5BMl5BanBnXkFtZTgwMTk2MDYxNzE@._V1_SY317_CR4,0,214,317_AL_Ένας φωτογράφος που δουλεύει για κορυφαίο – αλλά και διεφθαρμένο – παρουσιαστή πολιτικής εκπομπής, κατά τη διάρκεια μιας αποστολής, βλέπει κάτι που ξεπερνάει τα όρια της ηθικής του και παραιτείται για να ζήσει μια πιο νορμάλ ζωή. Το κύκλωμα όμως το οποίο υπηρετούσε ως τώρα δεν τον αφήνει να ξεμπλέξει και ο μόνος δρόμος που μένει στον ήρωα για να ακολουθήσει είναι αυτός της εκδίκησης.

Ο Δημήτρης Τζέτζας με την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους μας δίνει ένα αξιοπρεπές action film (θα την χαρακτήριζα γκανγκστερική σπλατεριά για να πω την αλήθεια) για τα δεδομένα των ελληνικών παραγωγών.
Με ένα επιτελείο γνωστών (είτε από το θέατρο είτε από τον κινηματογράφο) ηθοποιών – που θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχουν όλοι ίσης σημασίας για την εξέλιξη της ιστορίας ρόλους – ο σκηνοθέτης αναπτύσσει την ιστορία του με απλή γραμμική αφήγηση κάνοντας ξεκάθαρο το timeline της δράσης στον θεατή.

Οι ηθοποιοί δίνουν πολύ καλές ερμηνείες σε σχετικά απαιτητικούς ρόλους, από τον Προμηθέα Αλειφερόπουλο, τον λιγομίλητο φωτογράφο, ως και τον τελευταίο μπράβο του κυκλώματος. Ειδική μνεία στη Ζωή Λάσκαρη, η οποία συμμετέχει με έναν μικρό ρόλο μεν, σημαντικό δε, πρώτη φορά σε κινηματογραφική ταινία μετά από 32 χρόνια.
Το μόνο που ίσως που μου φάνηκε κάπως υπερβολικό είναι οι σκηνές μάχης και οι θάνατοι. Το αίμα ρέει άφθονο ίσως περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε και οι μονομαχίες με πολεμικές τέχνες φαίνονται μη σωστά χορογραφημένες, ιδίως αυτή στο φινάλε, αλλά το συγχωρούμε καθώς δεν βλέπουμε συχνά τέτοιες σκηνές σε ελληνικές παραγωγές.

Γενικά θα έλεγα ότι είναι μια διασκεδαστική ταινία, η οποία δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από αντίστοιχες ευρωπαϊκές παραγωγές. Σε κρατά σε όλη της τη διάρκεια καθηλωμένο, καθώς μετά τον πρώτο αναπάντεχο θάνατο, περιμένεις αν μη τι άλλο, να δεις αν και πως θα τιμωρηθούν τα διεφθαρμένα στοιχεία της κοινωνίας. Αν δε, υποθέσουμε ότι το στόρι θα μπορούσε να συμβαίνει και στην πραγματικότητα (που εκτός από ένα-δύο στοιχεία της ιστορίας, δεν είναι πολύ απίθανο γενικά ως σενάριο) είναι τέρμα καταθλιπτικό και απαισιόδοξο για το μέλλον της κοινωνίας και του έθνους.

Χρήστος Σφιάτκος

Παιδί του lifestyle και του κινηματογράφου, ο Χρήστος περνάει τις μέρες και τις νύχτες του στην πόλη διαβάζοντας άπειρα ξένα περιοδικά (καθώς τα ελληνικά έχουν κλείσει), βλέποντας ταινίες, τουιτάροντας και κάνοντας (συνήθως) μεταμεσονύχτιους περιπάτους με τον σκύλο του στα σοκάκια και τα πάρκα των βορείων προαστίων.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ