The Shop Around the Corner (1940)

...






 

Γράφει η Βαρβάρα Κοντονή


Σκηνοθεσία: Ernst Lubitsch
Σενάριο: Sampson Raphaelson,(Βασισμένο στο θεατρικό του) Miklos Laszlo
Πρωταγωνιστούν: James Stewart, Margaret Sullavan, Frank Morgan
Διάρκεια: 99’
Χώρα: Η.Π.Α.

 

O Alfred Kralik (James Stewart) αποτελεί τον παλαιότερο και πιο πιστό υπάλληλο του καταστήματος δώρων, “Matuschek and Company”. Το μεγάλο αφεντικό, ο κ. Matuschek (Frank Morgan), είναι ένας ισχυρός άνδρας που έχει υπό την προστασία του τον Alfred, αλλά και τους υπόλοιπους εργαζόμενούς του, διατηρώντας ένα μαγαζί με κάθε λογής δερμάτινο είδος-και οχι μόνο-ικανό να ανταγωνίζεται την δύκολη αγορά, ιδιαίτερα εν καιρώ κρίσης. Μια μέρα, όταν το μαγαζί επισκεφθεί μια όμορφη νεαρή, η Klara Novak (Margaret Sullavan), προκειμένου να ζητήσει δουλειά, τα πράγματα θα πάνε κατ’ευχήν και τελικά θα πάρει την πολυπόθητη θέση της υπαλλήλου. Παρά το γεγονός όμως οτι καταφέρνει να βρει μια αξιοπρεπή εργασία, οι σχέσεις της με τον υπεύθυνο του καταστήματος, Alfred, δεν είναι και τόσο ‘αξιοπρεπείς’, μιας που οι δυο τους αντιπαθιούνται σφόδρα, όντας αφιερωμένοι σε δυο ‘φανταστικούς’ αρραβωνιάριδες, με τους οποίους ανταλλάσσουν γράμματα. Η μοίρα όμως παίζει το δικό της παιχνίδι και έτσι χωρίς να το καταλάβουν, καταλήγουν να γράφουν ο ένας γράμμα στον…άλλο, ξεκινώντας έτσι μια πλατωνική σε πρώη φάση, σχέση, μέσα από αυτά. Τι κρίμα που στη πραγματικότητα η ειρωνεία και η αντιπάθεια αποτελούν καθημερινό φαινόμενο της σχέσης τους…

Ο ηθοποιός, σεναριογράφος, παραγωγός και (ουφ!) σκηνοθέτης, Εrnst Lubitsch, αποτέλεσε κατά πολλούς, έναν από τους μεγαλύτερους δημιουργούς όλων των εποχών, ο οποίος όχι μόνο κατόρθωσε να κοσμήσει τη μεγάλη οθόνη με περισσότερες από 75(!) ταινίες, οχι μόνο υπήρξε υποψήφιος τρεις φορές για το χρυσό αγαλματάκι καλύτερης σκηνοθεσίας (το οποίο κέρδισε το 1947 για τη προσφορά του στον κινηματογράφο), αλλά ήταν και αυτός που κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι του, χάρη στις πλούσιες και στυλιζαρισμένες του δουλειές. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως οι ταινίες του συνήθιζαν να ξεχωρίζουν, χάρη στην κομψότητα που τις διέκρινε, καθώς και το χαρακτηριστικό ‘the Lubitsch touch’ (χαρακτηρισμός που αποδόθηκε ακριβώς χάρη στην προσεγμένη, αλλά πάντα εντυπωσιακή, σκηνοθετική του ματιά).

Αν και έγινε περισσότερο γνωστός για τις αστικές του κωμωδίες, εντούτοις η προσφορά του ήταν σημαντική και στις κατηγορίες των ταινιών εποχής (περίφημη είναι η «Ninotchka», με πρωταγωνίστρια την πληθωρική, Greta Garbo), αλλά και των ελαφρών ρομάντζων. Το «The Shop Around the Corner» (το οποίο σημειωτέον βασίζεται στο θεατρικό του Miklos Laszlo, “Parfumerie”), αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα ταινίας, στο οποίο συνδιάζει τα γνωστά του κωμικά στοιχεία, με μερικές δραματικές εξάρσεις, και μπόλικες δόσεις αφελούς-αλλά πάντα παλιού, καλού-ρομάντζου.

Η σκηνοθεσία του αυτή τη φορά, πάει κόντρα στις χλιδάτες παραγωγές του, αφού τα γυρίσματα έγιναν αφενός σε περιορισμένους, στουντιακούς χώρους, και αφετέρου το ίδιο το budget, ανερχόταν περίπου στα $500.000 χιλιάδες, την ίδια στιγμή που άλλες, μεγαλόπρεπες παραγωγές της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ, κόστιζαν πολλά μηδενικά περισσότερο.

Το κεντρικό story της ταινίας δε διαφέρει και πολύ από άλλα, αναλόγου ύφους φιλμ, στα οποία το σπαργανικό love story, εξελλίσεται μέσα από μια διαρκή αναμέτρηση αρσενικού και θηλυκού, κάτω από χαριτωμένες αντιζηλίες, χοντροειδείς προσβολές και άπειρες, δηλητηριώδεις ατάκες.

Παρά το γεγονός οτι η ταινία δεν έχει να σου προσφέρει κάτι περισσότερο από μια κλασική, μπερδεψοιστορία αγάπης, εντούτοις η απλή σκηνοθεσία του Lubitsch, απογυμνωμένη από περιττά φτιασίδια, τα οποία δεν θα είχαν θέση εδώ έτσι κι αλλιώς, αλλά και το πολύ καλό cast, της δίνουν τελικά μερικούς ακόμα extra πόντους και την καθιστούν ιδανική επιλογή, για κάποιο νωχελικό, σαββατιάτικο μεσημεράκι ή για χαλαρό θερινό, παρέα με το boyfriend/girlfriend.

Πιο συγκεκριμένα ο James Stewart είναι αυτός που κλέβει με ευκολία τη παράσταση, χάρη στο κρεμανταλίκικο παρουσιαστικό του, τη βαθιά, γρήγορη φωνή και το διεισδυτικό του βλέμμα, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά τον λόγο για τον οποίο αποτελούσε το αγαπημένο παιδί των μεγάλων σκηνοθετών. Στο πλευρό του η Sullavan, τσαχπίνα και αεράτη, αποτελεί το ιδανικό ταίρι, δημιουργώντας μαζί του ένα ζευγάρι που μαζί δε κάνει και χώρια δε μπορεί.

Αν θες να δεις ρομαντικές ψυχές άλλης εποχής, με το φως να λούζει αγγελικά και κλασικά το πρωταγωνιστικό ανφάς, τότε δεν έχεις παρά να τη προτιμήσεις. Και αν κάπου συνειδητοποιήσεις οτι μοιάζει πολύ με την πιο βαρετή ταινία όλων των εποχών, το «You’ve Got Mail», δε θα έχεις και άδικο, μιας που το story αποτελεί την ίδια μεταφορά του Lazlo, αλλά από πλευράς δημιουργικότητας δεν υπάρχει η παραμικρή ομοιότητα. Το «The Shop Around the Corner» είναι έτη φωτός καλύτερο, με ωραίες, παραδοσιακά καλές ερμηνείες, smooth περάσματα από τη μια σκηνή στην άλλη, αγαπημένα dissolve, παλιακές μουσικές νότες και μια ομορφιά που, κακά τα ψέματα, σπάνια συναντά κανείς πια σε ρομαντικές ταινίες. Αν δηλαδή τις συναντά καθόλου.

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ