Ο Σκοτεινός Ιππότης: Η Επιστροφή – The Dark Knight Rises (2012)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος


Σκηνοθεσία: Christopher Nolan
Σενάριο:Jonathan Nolan, Christopher Nolan, David S. Goyer
Πρωταγωνιστούν: Christian Bale, Tom Hardy, Gary Oldman, Joseph Gordon-Levitt, Marion Cotillard, Anne Hathaway, Michael Caine
Διάρκεια: 165’
Χώρα: Η.Π.Α., Μεγάλη Βρετανία

 

Πριν το “Batman Begins” το 2005, οι ταινίες με τον Σκοτεινό Ιππότη είχαν πιάσει πάτο. Οι δυο τελευταίες ταινίες θεωρούνται ίσως από τις χειρότερες ταινίες όλων των εποχών και, παρόλο το camp και τη γελοιότητα που τις διακατέχει, δεν ήταν καν διασκεδάστηκες. Αλλά και ακόμα και οι ταινίες του Tim Burton με το στυλ και την σχιζοφρένια που είχαν οι χαρακτήρες τους, δεν κατάφεραν να αποδώσουν πλήρως το κλίμα των κόμικ και τους χαρακτήρες του Bob Cane.

Και από το πουθενά, εκεί που οι ελπίδες των φαν να είχαν εξανεμιστεί, ήρθε ο Christopher Nolan για να αναγεννήσει από τις στάχτες των μύθο του Batman όπου, σαν ένας μεταμοντέρνος Φοίνικας, κατάφερε να λάμψει για δυο ολόκληρες ταινίες, με τη μια καλύτερη από την άλλη. Και ήρθε η στιγμή που η τριλογία του φτάνει στο τέλος της με την αναμονή των πάντων να είναι στο απροχώρητο.

Φυσικά…

8 χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο Batman εξαφανίστηκε από προσώπου Γκόθαμ και κατηγορείται για την δολοφονία του αγαπημένου πολιτικού Harvey Dent. Ο πολυδισεκατομμυριούχος Bruce Wayne έχει κλειστεί στην έπαυλη του όλο αυτόν τον καιρό παρέα με τις ερινύες που τον έχουν κυριεύσει και δεν τον βλέπει άνθρωπος. Το Γκόθαμ όμως κατάφερε να προοδεύσει, να γίνει μια πιο ασφαλής πόλη μιας και η αστυνομία πήρε απεριόριστη δύναμη για να αντιμετωπίσει το οργανωμένο έγκλημα. Ο Σκοτεινός Ιππότης δεν χρειάζεται πια… Αλλά, όπως έχουν πάντα τα πράγματα, στην πιο ευάλωτη στιγμή του Γκόθαμ, στην ευημερία του, ο Bane αποφασίζει να εξαπολύσει την επίθεσή του στην πόλη με σκοπό να την καταστρέψει συθέμελα και ο Bruce Wayne αποφασίζει να ξεσκονίσει την στολή του και να την φορέσει για μια τελευταία φορά.

O Nolan είχε καταφέρει να σηκώσει πολύ ψηλά την μπάρα το 2008 με το “The Dark Knight”. Πολλοί είχαν αναρωτηθεί τι θα μπορούσε να κάνει με το “The Dark Knight Rises” έτσι ώστε να μπορέσει να ξεπεράσει τον ίδιο του τον εαυτό και να κάνει ακόμα μια καλύτερη ταινία, αν είναι ποτέ δυνατόν! Η αλήθεια είναι πως αν περιμένεις να δεις κάτι ανάλογο με την δεύτερη ταινία της τριλογίας τότε θα απογοητευτείς.

Το “The Dark Knight Rises”, στις κοντά 3ώρη διάρκειά του, χωρίζεται σε δυο μέρη. Στο πρώτο μισό της, ο Nolan, είναι τολμηρός, καινοτόμος και ζωγραφίζει ένα έργο με σκοτεινούς τόνους στην βάση του πλήρως αντιπροσωπευτικό στον κόσμο που έχει χτίσει όλα αυτά τα χρόνια. Η όλη οικονομική κατάσταση και τα γεγονότα που συμβαίνουν παγκοσμίως δείχνουν πως δεν τον έχουν αφήσει αδιάφορο. Μέσω του Bane αμφισβητεί την θέση της οικονομικής ελίτ, παρουσιάζει τα δεινά του 99%, ταρακουνά το σύστημα και, με ένα πολιτικό ρεύμα τύπου «Occupy Wall Street”, φυτεύει τους σπόρους της εξέγερσης μέσω της αναρχίας και της καταστροφής.

Ο Bane, όμως, δεν είναι ο Joker και δεν είχε ποτέ σκοπό να γίνει. Δεν είναι ο κακός που σκοτώνει και καταστρέφει τα πάντα μόνο και μόνο, κι αυτό είναι ίσως ακόμα πιο τρομαχτικό, από ευχαρίστηση. Όχι. Ο Bane έχει την ατζέντα του, μεθοδεύοντας την καταστροφή του Γκόθαμ. Ο Tom Hardy κατάφερε μέσα σε λίγο καιρό να γίνει ένα «τέρας» από μυς όπου σε συνδυασμό με την μεταλλική, αν και ηχογραφημένη, φωνή του και την μάσκα του καταφέρνει να προκαλεί φόβο και δέος σε κάθε σκηνή στην οποία βρίσκεται.

Η Ann Hathaway, η Catwoman/Selina Kyle, ήταν και το μεγαλύτερο ίσως controversy της ταινίας. Το στυλ καλό/κακό κορίτσι είναι ένας χορός επικίνδυνος και δύσκολος και πολλοί πίστευαν πως δεν ήταν η κατάλληλη για έναν τέτοιο ρόλο και δεν είχε το κατάλληλο σεξ απίλ. Όμως εδώ η Hathaway τα καταφέρνει και με το παραπάνω και ίσως δίνει έναν από τους πιο πιστικούς ρόλους στην ταινία. Χωρίς νιαουρίσματα… Ο Michael Caine είναι ανυπέρβλητος για άλλη μια φορά. Εδώ δείχνει μια πιο μελαγχολική πλευρά του μπάτλερ και φίλου του Wayne, Alfred, από ότι στις προηγούμενες ταινίες με μια δυο σκηνές να ξεχωρίζει πραγματικά. Η μόνη που, δυστυχώς, δεν αξιοποιείτε πλήρως είναι η Marion Cotillard που, αν και λάμπει σε κάθε σκηνή, μοιάζει να είναι μια χαμένη ευκαιρία για να δείξει για άλλη μια φορά το ταλέντο της.

Κι εκεί που ο Nolan κάνει μια υπέροχη δουλειά με το πρώτο μισό της ταινίας, στο δεύτερο φαίνεται λες και κάνει στροφή 180 μοίρες με κάτι το πιο συμβατικό και απλό. Γεμάτο εκρήξεις και σκηνές δράσεις και με σενάριο που μερικές φορές δεν πείθει, το δεύτερο μισό του “The Dark Knight Rises” μπορεί να είναι καλό συνολικά, αλλά δεν παύει να σε αφήνει με ένα αίσθημα μικρής απογοήτευσης. Γενικά στο κλείσιμο κάθε (πρόσθεσε αριθμό ταινιών εδώ)-λογίας υπάρχει πάντα μια νοσταλγία. Έτσι κι εδώ ο Nolan φέρνει χαρακτήρες από όλες τις προηγούμενες ταινίες, είτε με flashbacks είτε όχι, για να κάνουν κι αυτοί με την σειρά τους την δικιά τους τελευταία υπόκλιση πριν πέσει για πάντα η κινηματογραφική αυλαία.

Μπορεί να μην είναι το φινάλε που περιμένεις, μπορεί να μην καταφέρνει να ξεπεράσει το “The Dark Knight” (αλήθεια υπάρχει κάποιος που το περίμενε;) και πολλές φορές δείχνει πως ανακυκλώνει ότι είχε κάνει πριν, αλλά το κλείσιμο της επικής τριλογίας του Nolan σίγουρα θα σε αφήσει με μια αίσθηση ικανοποίησης. Σύνθετο, πολλές φορές έντονο και τεχνικά άριστο και με ένα φινάλε που σίγουρα θα προκαλέσει τις δικές του αντιπαραθέσεις (όχι στο βαθμό που κατάφερε με το “Inception”), το “The Dark Knight Rises” είναι ένα ταιριαστό φινάλε για τον μασκοφόρο προστάτη του Γκόθαμ. Κι εμείς του βγάζουμε το καπέλο.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ