Το Βαθύ Μπλε του Έρωτα – The Deep Blue Sea (2011)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος
Σκηνοθεσία: Terence Davies
Σενάριο: Terence Davies, (βασισμένο στο θεατρικό του) Terence Rattigan
Πρωταγωνιστούν: Rachel Weisz, Tom Hiddleston, Simon Russell Beale
Διάρκεια: 98’
Χώρα: Η.Π.Α., Ην. Βασίλειο

 

Πόσο δράμα μπορεί να αντέξει κάποιος, αλήθεια;

Η Έστερ (Rachel Weisz) ζει μια προνομιούχα ζωή στο Λονδίνο του 1950, παντρεμένη με τον δικαστή, τον Σερ Γουίλιαμ Κόλλυερ (Simon Russell Beale). Προς έκπληξη όλων, αφήνει τον άντρα της για να μείνει με τον πρώην πιλότο της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας Φρέντι Πέιτζ (Tom Hiddleston), με τον οποίο είναι τρελά ερωτευμένη.

11 χρόνια μετά την τελευταία του ταινίας “Το Τίμημα της Αγάπης” (House of Mirth), ο σκηνοθέτης Terence Davies επιστρέφει και πάλι με μία ταινία εποχής. Αν και βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό του Terrence Rattigan, το “Βαθύ Μπλε του Έρωτα” δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από άλλες τέτοιου είδους ταινίες όπως το “Το Τέλος Μιας Σχέσης” (The End of the Affair). Πρόκειται στη ουσία για μια ιστορία απαγορευμένης αγάπης, καταπιεσμένης επιθυμίας και του φόβου της μοναξιάς αλλά είναι αποσπασματικά και κακά δοσμένη. Περισσότερο αργοκίνητο από όσο θα έπρεπε, στομφώδες και πολλές φορές υπερβολικά μελοδραματικό – τύπου Άρλεκιν – ο Davies προσπαθεί, μέσα από το βαρύ δράμα, να παρέχει και ένα κομψό αντίβαρο προσθέτοντας μια πιο οπερατική προσέγγιση στην ιστορία. Παρόλα αυτά η απόδοσή της περισσότερο κουράζει παρά βοηθάει.

Το έργο όταν γράφτηκε το 1952 μπορεί να ήταν κάτι το πρωτοποριακό και αρκετά δυνατό, αλλά τώρα μετά από δεκάδες τέτοιου είδους ταινίες που υπάρχουν, και πολλές από αυτές αρκετά καλύτερες, η συγκεκριμένη μοιάζει να είναι ξεπερασμένη και άλλη μια του σωρού. Όμως υπάρχουν και αρκετά καλά σημεία, όπως η αναπαράσταση και η απεικόνιση της μεταπολεμικής εποχής στην Αγγλία, οι δύο πρωταγωνιστές, Weisz και Hiddleston, έχουν μια αρκετά καλή χημεία μεταξύ τους αλλά, πέρα της καλής ερμηνείας της Weisz η οποία και αυτή υποπίπτει στους ίδιους μελοδραματισμούς, κανείς άλλος δεν καταφέρνει να ξεχωρίσει ενώ ακόμα καταντούν και αρκετά γλαφυροί.

Αν παρακολουθούσαμε την Έστερ να ερωτοτροπεί ανάμεσα στους δύο άντρες, θα μπορούσε να υπήρχε ένα ενδιαφέρον καθώς θα μοιραζόμασταν την αγωνία της για την οδυνηρή επιλογή που υα έπρεπε να πάρει. Αυτός που γίνεται όμως είναι να βλέπουμε τον κύριο χαρακτήρα να ταλαντεύεται και να διερωτάται συνεχώς καθώς επιχειρεί και μια χλιαρή απόπειρα αυτοκτονίας για να έχει μια πιο passive aggressive συμπεριφορά για να κάνει τυλίξει τον Φρέντι. Ο χαρακτήρας της καταντάει να γίνει ο λιγότερος συμπαθής από όλους και, μέχρι που πέφτουν και οι τίτλοι τέλους, δεν νιώθουμε καμία λύπηση για αυτή ούτε συμπόνια για το ότι έχει περάσει.

Ναι, υπάρχει άφθονο κλάμα, κραυγές, αγκαλιές και πολύ πάθος και υπάρχουν πολλές στιγμές με τους χαρακτήρες να καπνίζουν και απλά να κοιτούν το κενό που θα βαρεθείς να μετράς. Το “Βαθύ Μπλε του Έρωτα” είχε τις δυνατότητες και θα μπορούσε να ήταν κάτι πολύ παραπάνω από αυτό, ωστόσο με όλα αυτά τα «θεατρικά τεχνάσματα» του, η ταινία γίνεται ένα επίπεδο πορτραίτο μιας αγάπης και της κατάθλιψης που προκύπτει από έναν χωρισμό.

 

 

Πού παίζεται

Ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής (7 – 13 Ιουνίου 2012)

ΨΥΡΡΗ

ΨΥΡΡΗ
ΘΕΡΙΝΟΣ
Σαρρή 40, Ψυρρή (όπισθεν θεάτρου Αποθήκη), 210 3247234
Πεμ-Τετ 21:00, 23:00

ΦΙΛΟΘΕΗ

ΦΙΛΟΘΕΗ
ΘΕΡΙΝΟΣ
Πλ. Δροσοπούλου, Φιλοθέη, 210 6833398
Πεμ-Τετ 20:50, 23:00

ΚΗΦΙΣΙΑ

ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ
ΘΕΡΙΝΟΣ
Κηφισιά, 210 8019687
Πεμ-Τετ 20:45, 23:00

Π. ΦΑΛΗΡΟ

ΣΙΝΕ ΦΛΟΙΣΒΟΣ – Emporiki Bank 2008
ΘΕΡΙΝΟΣ
Πάρκο Φλοίσβου, Π. Φάληρο, 210 9821256 – 210 9403595
Πεμ-Τρι 21:00, 23:00 / Τετ 23:00

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ