The Dinosaur Project (2012)

...






 

Γράφει ο Γιώργος Αγγελόπουλος


Σκηνοθεσία: Olivier Megaton
Σενάριο: Sid Bennett, Jay Basu, Tom Pridham
Πρωταγωνιστούν: Natasha Loring, Richard Dillane, Peter Brooke
Διάρκεια: 83’
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο

 

Η μόδα με τις ταινίες found footage καλά κρατεί, αφού οι παραγωγοί δε θα μπορούσαν να μη λατρέψουν οτιδήποτε φθηνό και κερδοφόρο. Μέχρι στιγμής λοιπόν έχουμε δει θρίλερ, horror, κομεντί, ταινία με σουπερ ήρωες και παρωδία. Τι άλλο δεν έχουμε κάνει αναρωτήθηκαν και η προφανής απάντηση ήταν περιπέτεια με δεινοσαύρους. Ε, ναι.

Αποστολή ερευνητών καλείται να πάει στη ζούγκλα του Κονγκό για να διερευνήσει φήμες που ακούγονται για προϊστορικό πλάσμα που θα έπρεπε να είχε εκλείψει πριν μερικά εκατομμύρια χρόνια. Το ελικόπτερο της αποστολής θα δεχτεί επίθεση από πτεροδάκτυλους ή κάτι παρόμοιο και θα πέσει μες στην άγρια ζούγκλα. Εκεί θα αρχίσει η εξερεύνηση των προϊστορικών ερπετών, αλλά και των ορίων της υπομονής του θεατή. Στην αρχή όλοι ενθουσιάζονται κι ας έχουν πεθάνει ήδη κάνα δυο απ’ την αποστολή. Μάλιστα, ο έφηβος γιος του αρχηγού της αποστολής, που είναι πολύ κουλ γκατζετάκιας τυπάκος, πιάνει και κατοικίδιο έναν απ’ τους δεινόσαυρους γιατί θα φορεθεί πολύ τη νέα σεζόν. Η συνέχεια είναι γνωστή και πάνω κάτω αναμενόμενη, αφού ο μαύρος της παρέας πεθαίνει πρώτος, η ξανθιά ατάλαντη χαζογκόμενα δεύτερη και πάει λέγοντας.

Είναι δύσκολο να μιλήσεις για το Dinosaur Project χωρίς να σε παρασύρει το μένος εναντίον των ταινιών αρπαχτών που γι’ ανεξήγητο λόγο βρίσκουν διανομή στη χώρα μας. Ξεπερνώντας λοιπόν το γεγονός ότι η ταινία είναι ποιότητας τηλεταινίας κι αναμενόμενα δεν θα βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες των περισσότερων χωρών, το πράγμα έχει ως εξής. Καταρχάς, είναι απίστευτα κακοφτιαγμένη για ταινία found footage χωρίς στιγμή αληθοφάνειας στο τρόπο που γυρίστηκε- κι αυτό είναι άσχετο με τη παρουσία δεινοσαύρων. Η ταινία έχει τόσες πολλές γωνίες λήψης, χρήση τηλεφακού και ευρυγώνιου, ζουμ ιν και ζουμ αουτ και τις περισσότερες φορές κρύσταλλο εικόνα. Όλα αυτά αναιρούν την όλη αισθητική που προσπαθούν να πουλήσουν και απλά προσβάλλουν τη νοημοσύνη των εκπαιδευμένων πλέον θεατών. Επίσης, η χρήση της τεχνολογίας είναι στα όρια επιστημονικής φαντασίας και οι ικανότητες του γκατζετάκια γιου να επισκευάζει και να εφευρίσκει κυκλώματα μ’ ένα απλό εξοπλισμό εκατομμυρίων που έτυχε να έχει στο δωμάτιο του είναι τουλάχιστον για γέλια.

Το όλο εγχείρημα δεν έχει ίχνος πρωτοτυπίας και μπάζει κυριολεκτικά από παντού. Οι ερμηνείες είναι σχολικής παράστασης δημοτικού και η σκηνοθεσία όρος άγνωστης ονομασίας προέλευσης. Οι χαρακτήρες είναι τόσο μονοδιάστατοι κι επίπεδοι, που ο θάνατος τους είναι ευπρόσδεκτος μιας και προκαλούν μηδαμινό ενδιαφέρον. Όσον αφορά τα μηνύματα που θέλει να περάσει, είναι δοσμένα μ’ ένα σενάριο παιδικής αφέλειας και προχειρότητας που δεν αφήνει ίχνος σοβαρότητας στην αντιμετώπιση του.

Η ταινία ενδείκνυται για μοναδικές βραδιές γέλιου, όπου με παρέα μπορείτε να σχολιάζετε ακατάπαυστα τα παράλογα των όσων βλέπετε. Αναμφίβολα, υπάρχει πολύ τραγελαφικό υλικό και ανυπαρξία ταλέντου για να κρατήσει το ενδιαφέρον σας. Αν απ’ την άλλη η όρεξη σας τραβάει περιπέτεια, τότε βαλε το dvd του Jurassic Park να παίξει. Ακόμα και μετά από τόσα χρόνια μοιάζει πολύ πιο φρέσκο, πρωτότυπο και τολμηρό από το κακέκτυπο του Dinosaur Project.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ