Επιχείρηση: Χάος – The Raid: Redemption / Serbuan Maut (2011)

Το φιλμ δεν, πλην ελαχίστων σκηνών, δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα.

 ★★★★☆ 


Σκηνοθεσία: Gareth Evans
Σενάριο:Gareth Evans
Πρωταγωνιστούν: Iko Uwais, Ananda George, Ray Sahetapy
Διάρκεια: 101’
Χώρα: Ινδονησία, Η.Π.Α.

 

Μια ταινία, και μάλιστα περιπέτεια, κατάφερε φέτος να κερδίσει τα χειροκροτήματα του κοινού και των κριτικών σε όποια φεστιβάλ κι αν έχει παιχτεί ενώ έχει ανακοινωθεί πως ήδη ετοιμάζεται να γίνει τριλογία αλλά και αμερικάνικο remake. Το “The Raid” είναι όλα αυτά που έχεις ακούσει, κι ακόμα παραπάνω.

Μια ομάδα από 20 επίλεκτους αστυνομικούς, εισβάλλει σε ένα κτήριο 30 ορόφων στα πλαίσια μια μυστικής αποστολής για να πιάσει έναν επικίνδυνο κακοποιό της Τζακάρτα. Όμως τα πράγματα δεν πάνε ακριβώς όπως τα είχαν υπολογίσει, η αποστολή τους αποκαλύπτεται και τότε αρχίζει το μακελειό.

Το σενάριο της ταινίας είναι τόσο απλοϊκό όσο αυτές οι 4 αράδες παραπάνω. Και η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζεται και κάτι περισσότερο από όλο αυτό. Δεν υπάρχει κάτι πιο βαθύ, οι χαρακτήρες είναι απλά οι καλοί και οι κακοί, με έναν δύο μόνο να παίζουν κάπου στο ενδιάμεσο, αναπτύσσονται όσο χρειάζονται για μια τέτοια περιπέτεια και ξέρεις από την αρχή το τι πρόκειται να γίνει στο τέλος και πως. Υπάρχουν κάποια τουίστς αλλά και πάλι μη περιμένεις κάτι που δεν έχεις ξαναδεί ή, αν είσαι λίγο παραπάνω υποψιασμένος, δεν έχεις φανταστεί. Όμως όλο αυτό μη σε αποθαρρύνει. Ότι του λείπει σεναριακά το αναπληρώνει στην σκηνοθεσία και με την δράση του, και μάλιστα αδρά.

Όταν μιλάμε για το “The Raid” δεν υπάρχει κάτι το επιτηδευμένο. Αυτό που σου δίνει απλόχερα είναι η βία. Και χωρίς διακρίσεις.

Ο σκηνοθέτης Gareth Evans, αν και Ουαλός στην καταγωγή του, φαίνεται να ξέρει πολύ καλά το πως να γυρίζει ταινίες με πολεμικές τέχνες. Η δράση της είναι καταιγιστική με μια αληθοφάνεια που σπάνια βλέπεις πλέον σε τέτοιου είδους ταινίες, μια πραγματική ωδή στις πολεμικές τέχνες. Η κάμερα δεν σταματάει να «χορεύει» αποθανατίζοντας τις εκπληκτικά σκηνοθετημένες χορογραφίες της ενώ μαζί της οι θεατές βρίσκονται στο κέντρο ενός θανατηφόρου μπαλέτου. Όντως πρόκειται για ένα όργιο μπουνιών, κλοτσιών, άπερκατς, πυροβολισμών και ακατέργαστης βίας τα οποία όλα αυτά με μοναδική μαεστρία δένουν όλα σχεδόν στην εντέλεια.

Πολλοί ίσως θεωρήσουν υπερβολική τόσο πολύ δράση. Μπορεί ακόμα να τους κουράσει. Η αλήθεια είναι πως το φιλμ δεν, πλην ελαχίστων σκηνών, δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα. Σε έχει συνέχεια στην τσίτα και η αδρεναλίνη, τόσο των πρωταγωνιστών όσο και η δική σου χτυπάει κόκκινο. Ακόμα και η τελική μάχη μοιάζει να είναι τόσο απελευθερωτικό, εξιλεωτικό αν θες, όταν τελειώνει που σίγουρα θα σηκωθείς από το κάθισμά σου και θα αρχίζεις να χειροκροτείς παίρνοντας ταυτόχρονα βαθιές ανάσες από την όντως συναρπαστική βόλτα την οποία μόλις βίωσες.

Από πολλούς έχει χαρακτηριστεί «η καλύτερη περιπέτεια της χρονιάς». Μπορεί να σου ακούγεται κάπως υπερβολικό, αλλά αν δεν είναι Η καλύτερη περιπέτεια που θα δεις φέτος, τότε είναι σίγουρα μια από τις καλύτερες. Αδρεναλίνη και τεστοστερόνη στο φουλ που κάνει τους Stallone και Schwarzenegger να μοιάζουν αγοράκια του κατηχητικού.
[hr]
Μια δεύτερη γνώμη γράφει η Βαρβάρα Κοντονή

Σκληροπυρηνική περιπέτεια, με άρτια χορογραφημένες σκηνές δράσης, βίας και ξύλου σώματος με-ιδρωμένου-σώματος, εκτυφλωτικών πυροβολισμών μέσα στο σκοτάδι και εντυπωσιακής, μουσικής επένδυσης του Mike Shinoda των Liknin Park, το «The Raid: Redemption» του Ουαλού, Γκάρεθ Έβανς, είναι μια εντυπωσιακή ινδονησιακή παραγωγή, που σου προσφέρει τη ‘συγκίνηση’ άπλετα και σε καθηλώνει στο κάθισμά σου, μέχρι και το τελευταίο της λεπτό. Οι γρήγορες, σκηνοθετικές της εναλλαγές, το hyped up tempo της, οι βάναυσοι ήχοι των γρονθοκοπημάτων και η πιθανότητα του σεναρίου να αποτελεί μια εν δυνάμη μεταφορά πάνω στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι της περιοχής, καθιστούν αυτό το ταινιάκι μια ορολογιακή βόμβα, που ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμη να εκραγεί στα χέρια σου. Και θα το ευχαριστηθείς πολύ.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ