Η εβδομάδα των παθών

...

Γράφει ο Δημήτρης Ασπρολούπος

Έχουμε μπει για τα καλά στην μεγάλη εβδομάδα. Μια εβδομάδα που παραδοσιακά οι ανθρωποι που ζουν στις πόλεις ετοιμάζονται για αποδράσεις που συνήθως είναι στις ιδιαιτερες πατρίδες τους , δηλαδή σε κάποια πιο επαρχιακή πόλη απ’ αυτή που μένουν. Επίσης είναι εβδομάδα κατάνυξης και χριστιανικών παθών. Η τηλεόραση αυτές τις μέρες περιορίζει και προσαρμόζει το πρόγραμμα της με θρησκευτικές ταινίες ή σειρές που περιγράφουν όλη τη διαδικασία της σταύρωσης για να συντονιστεί με την κυρίαρχη για την ελληνική κοινωνία, χριστιανική πίστη.

Τα σινεμά και οι εταιρίες διανομής δεν έχουν παρά να προσαρμοστούν στις συνθήκες αυτές και να προσαρμόσουν το πρόγραμμα του μ’ αυτό το δεδομένο. Έτσι την Μεγάλη Πέμπτη δεν βγαίνει στους κινηματογράφους μια μεγάλη εντυπωσιακή και διασκεδαστική ταινία όπως το υπερεπιτυχήμενο Iron Man 3 της προηγούμενης εβδομάδας.

Μέσα σ’ αυτό το πολύ έντονο θρησκευτικό κλίμα οι εταιρίες διανομής κάνουν φέτος την ευχάριστη έκπληξη. Βγάζουν στους κινηματογράφους δυο πολύ ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ που μάλιστα δεν έχουν καμία σχέση με την κατά τα άλλα μονοθεματική εβδομάδα.

Η πρώτη ταινία είναι το Λάμπουν στο Σκοτάδι του Παναγιώτη Ευαγγελίδη που έχει ήδη βραβευτεί στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης από την Διεθνή Ένωση Κριτικών και προσφάτως από το φεστιβάλ Outview με το βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μεγάλου Μήκους. Ποιο είναι το θέμα που πραγματεύεται; Δύο ομοφυλόφιλοι φίλοι, ο Τζιμ και ο Μάικλ προσπαθούν να τα φέρουν βόλτα στην Νέα Ορλεάνη, στη μετά Κατρίνα εποχή. Η άλλη ενδιαφέρουσα ταινία (που προβάλλεται μαζί με το Λάμπουν στο Σκοτάδι) είναι το “Roughcut” σε σκηνοθεσία Ελιάνας Αμπραβανέλ για μια σαραντάχρονη Φιλιππινέζα επαγγελματία κομμώτρια που ζει και εργάζεται στη Αθήνα. Εκτός από εργαζόμενη, μητέρα, σύζυγος και κόρη εξ αποστάσεως, η Μπάμπι είναι και τρανς.

Η σημασία της προβολής αυτών των ταινιών στους κινηματογράφους αυτή την εβδομάδα είναι μεγάλη. Εκτός από το αμιγές κινηματογραφικό ενδιαφέρον που θα ωθήσει τους θεατές να δουν αυτές τις ταινίες υπάρχει ένας ακόμη λόγος που προτείνουμε την θέαση τους. Αποτελούν ένα ιδεολογικό αντίδοτο, στην βομβαρδισμένη από χριστιανικά πάθη και θρησκευτικό παροξυσμό μεγάλη εβδομάδα. Οι ιστορίες που οι δύο ταινίες πραγματεύονται, παρουσιάζουν μια άλλη όψη της ζωής και δεν συμβαδίζουν οπωσδήποτε με το χριστιανικό lifestyle όπως έχει πλέον διαμορφωθεί από την εκκλησία.

Πέρα απ αυτό, στη σημερινή κοινωνία γίνεται συνεχώς λόγος για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, την νομιμοποίηση του γάμου (που προσφάτως ψηφίστηκε και στη Γαλλία) και της υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια. Παράλληλα έχουμε και άνοδο του ακροδεξιού κόμματος της Χρυσής Αυγής. Σ’ αυτό αντιφατικό κλίμα οι Έλληνες διανομείς επιλέγουν ταινίες που με την πραγματικότητα τους παίρνουν θέση στην ακόμα συντηρητική ελληνική κοινωνία και για αυτή τους κίνηση τους εκτιμούμε ακόμα περισσότερο.

Αν λοιπόν ψάχνετε κάτι διαφορετικό από τον Ιησού από τη Ναζαρέτ, που σίγουρα έχουμε όλοι δει σε πολλές και διαφορετικές κινηματογραφικές εκδοχές τότε ο κινηματογράφος προσφέρει την καλύτερη εναλλακτική και αυτή την μεγάλη εβδομάδα.

Διαβάστε όλα τα προηγούμενα Deforming Lens

Tα Λάμπουν στο Σκοτάδι και Roughcut βγαίνουν στους κινηματογράφους από 2 Μαΐου 2013

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ