This is classic: Damage (1992)

...

Γράφει ο Αχιλλέας Βασιλείου

8Rilm1U1P27XEox23oBE9PDdUaM1992: O τρεις φορές υποψήφιος για Oscar Γάλλος auter Louis Malle, σκηνοθέτης του »Ασανσέρ για Δολοφόνους», του »Atlantic City» και του »Η Φλόγα που τρεμοσβήνει», αποφασίζει να καταδυθεί μαζί με τρεις σπουδαίους ηθοποιούς και έναν μεγάλο μουσικοσυνθετη στα άδυτα μιας τραγικής ιστορίας ερωτικού πάθους. Κυρίες και κύριοι,αφήστε τις μικροαστικές αναστολές σας στην άκρη και ξανά-θυμηθείτε το »Μοιραίο Πάθος».

Ο Stephen Fleming-Jeremy Irons επιφανής και μέλος του Αγγλικού κοινοβουλίου, παντρεμένος με την Ingrid-Miranda Richardson θα γνωρίσει την Anna Barton-Juliette Binoche, λίγο πριν του συστηθεί επίσημα ως η αρραβωνιαστικιά του γιου του. Από την στιγμή που το βλέμμα τους διασταυρώνεται,εμείς θα ξεκινήσουμε να κρατάμε την ανάσα μας σχεδόν ως το τραγικό φινάλε. Ξέρουμε πως κάτι ξεκινάει, και είναι πέρα από τις δυνάμεις των χαρακτήρων να συγκρατηθεί. Εδώ είναι που ο Louis Malle κάνει την διαφορά, καταφέρνοντας να κάνει τον θεατή συνένοχο-όχι και απαραίτητα-αλλά και γνώστη του παράνομου και εντελώς εξωπραγματικού πάθους την στιγμή που οι υπόλοιποι απλά αγνοούν ή αρχίζουν να υποπτεύονται. Η ερωτική σχέση του πατέρα με την αραβωνιαστικιά του παιδιού του, όχι μόνο θα ξεκινήσει αλλά θα εξελιχθεί σε έναν ανεμοστρόβιλο εμμονής,εξάρτησης και σεξουαλικότητας.

Το βλέμμα είναι αυτό που μετράει για τον Louis Malle στο πάθος και από ένα βλέμμα ξεκινάνε όλα στην ταινία. Οι εραστές δεν θέλουν να πληγώσουν κανέναν αλλά δεν είναι σε θέση να καταλάβουν πως αυτό είναι αναπόφευκτο. Υπάρχουν στιγμές που μπορούσαν να βάλουν τέλος στην ιστορία τους αλλά ο Malle τους βάζει όχι μόνο να συνεχίζουν αλλά να ξεπερνάνε και τα όρια(το κρυφό διαμέρισμα). Γιατί όλο αυτό είναι κάτι διαφορετικό,κάτι πρωτόγνωρο. Όταν η σύζυγος-μάνα ξεστομίζει »I dont trust her» καταλαβαίνουμε πως θα αρχίσει η κατηφόρα και η μετωπική σύγκρουση δεν θα αργήσει.
damage 1992Μεγάλο ατού της ταινίας οι τρεις πρωταγωνιστές. Οι δύο Βρετανοί και η Γαλλίδα.Ο Jeremy Irons, εστετιστής και με κύρος ενσάρκωσε έναν χαρακτήρα με τέτοια αποστείρωση και με τέτοιο ταλέντο, που κατάφερε ακόμα και στις έντονες ερωτικές σκηνές που με τόσο μαεστρία και άποψη σκηνοθέτησε ο Malle, να μην προσδίδει σαρκική ευχαρίστηση στον ρόλο του, αλλά ενοχή. Μεγάλη δουλειά για τον  ηθοποιό.Το ίδιο έπραξε και η Binoche. Η ευχαρίστηση δεν υπάρχει στον χαρακτήρα της όπως τον ερμηνεύει και στις ερωτικές σκηνές της βγάζει την ενοχή πολύ έντονα. Η σεξουαλικότητα της Binoche είναι αντισυμβατική και το πρόσωπο της κάτασπρο,παγωμένο χωρίς κανένα συναίσθημα αλλά με ένα βλέμμα που φωνάζει χίλια πράγματα ταυτόχρονα. Για τον ίδιο λόγο άλλωστε, αυτόν τον αντισυμβατικό ερωτισμό την είχε επιλέξει παλαιότερα και ο Andre Techine για το »Rendez vous» αλλά και ο Phillip Kauffman για το »H αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι». Και στο φινάλε θα έρθει και η σειρά της Miranda Richardson. O πεντάλεπτος θρήνος της και η παραδοχή της πως θα προτιμούσε έναν πεθαμένο σύζυγο από αυτό που συνέβη, χτυπάει »κόκκινο»στην ένταση της ταινίας. Το πρόσωπο της θα παραμορφωθεί και θα ξεστομίσει ατάκες all time classic,θα αυτό-χτυπηθεί και θα καταρρεύσει, λίγο πριν παραδεχτεί πως όλα  είναι πραγματικότητα και όχι ένα κακό όνειρο. Υποψήφια για Oscar β’ γυναικείου ρόλου(έχασε από την Marisa Tomei), η μεγάλη Αγγλίδα ηθοποιός έχτισε από μόνη της με το φινάλε της και την ερμηνεία της , μια ολόκληρη σκηνή ανθολογίας.
damage 1992 Την όλη ιστορία και την πορεία της,συνοδεύει και ο μεγάλος Zbigniew Preisner στην μουσική. Γαργαλιστική,υπνωτιστική, sexy και φυσικά τραγική στο ομώνυμο θέμα »Fatale».Ο μεγάλος συνθέτης της τριλογίας  του Krzysztof Kieslowski και του »Διπλή Ζωή της Βερονίκ»,έγραψε ένα soundtrack διαχρονικό και κλασσικό σήμα κατατεθέν της ταινίας.
 
Βασισμένο στην νουβέλα της Josephin Heart, το »Damage» βρήκε την σωστή του θέση στον κινηματογράφο γιατί εκεί μπορέσαμε να δούμε το »βλέμμα» και το πραγματικό νόημα της ταινίας: πως οι καταστρεμένοι άνθρωποι (damaged) είναι επικίνδυνοι διότι ξέρουν πως μπορούν να επιζήσουν από άλλη μια επικείμενη καταστροφή. Είναι από τις λίγες φορές που μια ταινία είναι καλύτερη από το βιβλίο και μπόρεσε να πάει ένα βήμα παραπέρα. Διότι δεν είναι μια ταινία για έρωτες και ρομάντζα αλλά μια ταινία »σινεφιλική ευχαρίστηση», που μας μίλησε για την εμμονή και την μανία,για το ζωώδες ερωτικό πάθος, για complex και κρυμμένα συναισθήματα με έναν όχι χυδαίο και ωμό τρόπο αλλά με τον τρόπο του Louis Malle και των A class ηθοποιών του.

Δείτε παρακάτω το trailer

 

Δείτε τα προηγούμενα This is Classic

Αχιλλέας Βασιλείου

O Αχιλλέας Βασιλείου γεννήθηκε λίγο πριν το δεύτερο μέρος του «The Godfather» κερδίσει το Oscar καλύτερης ταινίας. Επιβεβαιωμένες πηγές αναφέρουν οτι η σύλληψη από τους γονείς του έγινε εφόσον αυτοί παρακολούθησαν το τρίωρο έπος «Lawrence of Arabia». Στα 6 του χρόνια, μεγαλύτερα ξαδέλφια του τον ανάγκασαν να δει τον «Εξορκιστή» και έτσι ο δαίμονας του σινεμά τον κυρίευσε στην κυριολεξία. Σπούδασε δημοσιογραφία, μόνο και μόνο για να ασχοληθεί με την κριτική κινηματογράφου. Στόχος του: H Live αναμετάδοση της Απονομής Oscar μέσα από το Dolby Theater.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ