This is classic: The Talented Mr Ripley (1999)

Γράφει ο Αχιλλέας Βασιλείου

large_73LRLfwrNBfnbXNuXifcRkM3cUI1999: Τρία χρόνια μετά τον »Άγγλο Ασθενή» και τα 9 Oscar, o πρόωρα χαμένος σκηνοθέτης Anthony Minghella μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το πρώτο από μια σειρά μυθιστορημάτων της Patricia Highsmith με ήρωα μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, έναν εκκεντρικό, κυνικό και αδίστακτο τυχοδιώκτη. Κυρίες και Κύριοι, υποδεχθείτε και αφεθείτε στην γοητεία της ταινίας που ακούει στο όνομα »O Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ».

Στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’50, εκατομμυριούχος εφοπλιστής ζητά από τον νεαρό Τομ Ρίπλεϊ να ταξιδέψει στην Ιταλία προκειμένου να πείσει το γιο του, να επιστρέψει στην Αμερική. Ο Τομ Ρίπλεϊ, που έχει προσποιηθεί ότι γνωρίζει τον Ντίκι, πηγαίνει στην Ιταλία εντοπίζει τον πλούσιο γόνο και γοητεύεται από τον ανέμελο τρόπο ζωής του. Ο Ντίκι και η αρραβωνιαστικιά του, Μαρτζ, θα τον ξεναγήσουν στα μικρά χωριά της Νότιας Ιταλίας και ο Ρίπλεϊ θα νιώσει έντονη έλξη προς το πρόσωπο του Ντίκι, ο οποίος γίνεται εμμονή για τον Ρίπλεϊ και ένα τέλειο πρότυπο προς μίμηση. Ο Ρίπλεϊ όμως θα αποδειχθεί απρόβλεπτος και θα προσπαθήσει να κλέψει τη ζωή του Ντίκι φθάνοντας στα άκρα.

ripleyΤίποτα στην ταινία του Anthony Mingella δεν θυμίζει την πρώτη μεταφορά του Ρίπλεϊ το 1960 με τον τίτλο »Γυμνοί στον ήλιο» με τον Αλέν Ντελόν. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ταινία »χάρμα οφθαλμών» με την τότε εθνική νέας γενιάς του Hollywood-Matt Damon, Lude Law, Gwyneth Paltrow, Cate Blanchet, Philip Seymour Hoffman-σε εξαιρετική φόρμα, με ένα καλοδουλεμένο σενάριο, με μια δυναμική σκηνοθεσία, με έναν ήδη βραβευμένο με Oscar για τον »Αγγλο Ασθενή» φωτογράφο John Seale, το ίδιο και για τον Gabriel Yared στην μουσική, το ίδιο και για τα κοστούμια της Ann Roth. Προσθέστε στην καλλιτεχνική διεύθυνση τον βραβευμένο με Oscar για το »Barry Lyndon» του Kubrick, Roy Walker και τον Bruno Cesari βραβευμένο επίσης με oscar για τον »Τελευταίο Αυτοκράτορα» του Bertolucci.Λαμπρό επιτελείο συντελεστών, διαπιστευμένο στην τέχνη του σινεμά,πυροδότησε μια »έκρηξη» τέχνης και καλαισθησίας, ενέπνευσε τους ηθοποιούς και το αποτέλεσμα ήταν μια εξαιρετική ταινία. Άλλο ένα παράδειγμα λοιπόν πως το σινεμά είναι περισσότερο προϊόν συλλογικής δουλειάς και όχι προϊόν auter, τουλάχιστον στο Hollywood σε πολύ μεγάλο ποσοστό.

Θα μπορούσαμε να κατατάξουμε την ταινία στο είδος του ψυχολογικού θρίλερ αλλά και πάλι θα το αδικούσαμε διότι θα περιορίζαμε την δυναμική της ταινίας. Το κόλπο που χρησιμοποίησε ο σκηνοθέτης στην ταινία ήταν ότι μας τοποθέτησε ως θεατές στην οπτική πλευρά του Matt Damon-Τομ Ρίπλεϊ. Ίσως επειδή είναι η αρχή αυτού του περίεργου ήρωα-δολοφόνου που αρχίζει να εφευρίσκει τον εαυτό του και τα ταλέντα του. Γοητευόμαστε και εμείς από τον Ντίκυ στην αρχή αλλά έπειτα αντιδράμε και εμείς στην ευκολία που βρίσκει φίλους για να τους πετάξει έπειτα στα αζήτητα. Μας αρέσει η Ματζ-Gwyneth Paltrow αλλά εκτός από το ότι την ζηλεύουμε αρχίζουμε και απορούμε πως ανέχεται τον Ντίκι και τον τρόπο που της συμπεριφέρεται. Κατά συνέπεια γινόμαστε συνένοχοι στις μετέπειτα πράξεις του Ρίπλεϊ και προσπαθούμε μαζί του να βρούμε τρόπους διαφυγής. Όλα αυτά με φόντο την ηλιόλουστη Ιταλία,το Μοντιτσέλο,την Ρώμη και στο φινάλε την Βενετία.

1111Ο χαρακτήρας του Ρίπλεϊ, είναι ίσως από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες που έχουμε γνωρίσει στο σινεμά. Δολοφόνος ή ήρωας; Ταλαντούχος ή παρανοϊκός; Όποια και αν είναι η απάντηση, ο Τομ Ρίπλεϊ είναι μια προσωπικότητα εγκλωβισμένη μέσα σε μια χαμηλή αυτοεκτίμηση με λανθάνουσα ομοφυλοφιλία, που έχει την τάση να καταστρέφει αυτό που θαυμάζει και αγαπάει. Αυτό ακριβώς απέδωσε και ο Matt Damon σε μια από τις ωραιότερες ερμηνείες της καριέρας του. Δίπλα του ο Jude Law στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του ως τώρα, αντιπροσωπεύει όλα αυτά που θέλει ο Ρίπλευ να αποκτήσει και φυσικά να γκρεμίσει.

Υποψήφιο για 5 Oscar (β’ανδρικού ρόλου για τον Jude Law,διασκευασμένου σεναρίου,καλλιτεχνικής διεύθυνσης,μουσικής και κοστουμιών) έφυγε με άδεια χέρια από την απονομή, ακόμα και αν οι Άγγλοι συμπατριώτες του ηθοποιοί είχαν δώσει το BAFTA στον Jude Law, η Ακαδημία όμως τίμησε εκείνη την χρονιά έναν άλλον Άγγλο τον Michael Caine για το »Θέα στον Ωκεανό».

Τίποτα όμως δεν μπορεί να μειώσει την ακαταμάχητη γοητεία του »Ταλαντούχου Κύριου Ρίπλευ» και της υπέροχης μουσικής του Gabriel Yared. Δες ξανά την ταινία και άκουσε ξανά το soundtrack!

Δείτε παρακάτω το trailer.

Ακούστε και το καταπληκτικό soundtrack του Gabriel Yared.

Περιμένω τις προτάσεις σας,τις ενστάσεις σας και τις απόψεις σας στο avasileiou@reel.gr

Δείτε τα προηγούμενα This is Classic

Αχιλλέας Βασιλείου

O Αχιλλέας Βασιλείου γεννήθηκε λίγο πριν το δεύτερο μέρος του «The Godfather» κερδίσει το Oscar καλύτερης ταινίας. Επιβεβαιωμένες πηγές αναφέρουν οτι η σύλληψη από τους γονείς του έγινε εφόσον αυτοί παρακολούθησαν το τρίωρο έπος «Lawrence of Arabia». Στα 6 του χρόνια, μεγαλύτερα ξαδέλφια του τον ανάγκασαν να δει τον «Εξορκιστή» και έτσι ο δαίμονας του σινεμά τον κυρίευσε στην κυριολεξία. Σπούδασε δημοσιογραφία, μόνο και μόνο για να ασχοληθεί με την κριτική κινηματογράφου. Στόχος του: H Live αναμετάδοση της Απονομής Oscar μέσα από το Dolby Theater.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ