57ο ΦΚΘ: A Quiet Passion (Σιωπηρο Παθος)

Η ζωή της Emily Dickinson

Η Emily Dickinson αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ποιήτριες του 19ου αιώνα, μέχρι και σήμερα όμως -παρά την αναγνωρισμένη της συμβολή στην παγκόσμια ποίηση- στη συλλογική μνήμη στέκεται ως μια φιγούρα παρατημένη από τη ζωή, θρησκόληπτη και στενάχωρη, προσπερνώντας πολλά και σημαντικά χαρακτηριστικά του εαυτού της.

Ο Terence Davies, στη δεύτερη κατά σειρά ταινία εποχής, κατορθώνει να αποκαταστήσει ιδανικά την πραγματικότητα. Περισσότερο από μια βιογραφία, το «A Quiet Passion» αρχίζει από τη νεανική ηλικία της ποιήτριας, όταν ακόμα σμίλευε τις απόψεις της για τον κόσμο.

Οι Η.Π.Α. λίγο πριν τον εμφύλιο πόλεμο, κυριαρχούταν από τους τύπους, τους κανόνες συμπεριφοράς που ήταν αρμόζουσες στην αντίστοιχη τάξη και φύλο, πάνω από όλους όμως βρισκόταν ο χριστιανισμός σε κάθε του μορφή. Η θρησκεία στην πράξη, απαιτούσε γυναίκες με ελάχιστη διαφορά από ένα άψυχο αντικείμενο, οι οποίες δε μιλούν και δεν έχουν την ικανότητα στη δημιουργία, πόσω μάλλον σε κάποια μορφή τέχνης.

Σε αυτόν τον κόσμο η Dickinson εξαρχής τέθηκε απέναντι, επιτιθέμενη με τη στάση της στις νόρμες και τον εξευτελισμό που βίωναν καθημερινά οι γυναίκες. Με όπλο τους στίχους της, αντιμετώπιζε την ποίηση ως μέσο καταστροφής του κονφορμισμού και του θρησκευτικού παραλογισμού, φωνάζοντας «I will not kneel«.

Η ανεξάρτητη διεκδίκηση της ψυχής της από το Θεό, σε συνδυασμό με την απόλυτη αφοσίωσή της στα γραπτά της, σύντομα τη στέρησε από τις γήινες απολαύσεις αυξάνοντας την πικρία της προς τους ανθρώπους και μειώνοντας τη λαχτάρα της για ζωή. Με μόνη συντροφιά την αδελφή της, μίσησε την κατάντια του εαυτού της παύοντας να θεωρεί πως της αξίζει οτιδήποτε καλό. Πονούσε σε κάθε υπενθύμιση της ύπαρξής της, κάθε φορά που κοίταζε τον περίγυρό της να προχωρά κι εκείνη να επιμένει στη ρουτίνα της.

Ο Davies όμως δεν αναλώνεται στο κρίμα, προσθέτοντας στο σενάριο πολλές στιγμές αναπάντεχου γέλιου. Η θεατρικότητα στο παίξιμο και την ομιλία των ηθοποιών ταιριάζει απόλυτα στην αισθητική του σκηνοθέτη, με τη Cynthia Nixon στον πρωταγωνιστικό ρόλο να δίνει μία από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας της.

Η Emily Dickinson πραγματοποίησε μια σιωπηλή επανάσταση, διεκδικώντας ισότητα στη ζωή και κυρίως στον έρωτα, πληρώνοντας το τίμημα ενός οδυνηρού απωθημένου.

Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος

Δυσκολεύεται πολύ να γράψει το βιογραφικό του, κι ελπίζει τα κείμενά του να είναι καλύτερα από αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ