Το Απαγορευμένο Ποδήλατο – Wadjda (2012)

Με τρόπο έμμεσο αλλά αισθητό, η Χάιφα Αλ-Μανσούρ ασκεί κριτική στα συντηρητικά αντανακλαστικά της ισλαμικής κοινωνίας και κυρίως στη δεινή θέση της γυναίκας σε αυτήν.

 ★★★½☆ 


Σκηνοθεσία: Haifaa Al-Mansour
Σενάριο: Haifaa Al-Mansour
Πρωταγωνιστούν: Waad Mohammed, Reem Abdullah, Abdullrahman Al Gohani
Διάρκεια: 98’
Χώρα: Σαουδική Αραβία, Γερμανία
Διανομή: Feelgood Entertainment

 

Η Χάιφα Αλ-Μανσούρ κατάγεται από τη Σαουδική Αραβία. Επίσης είναι γυναίκα. Και για την ακρίβεια γυναίκα που ασχολείται με τη σκηνοθεσία. Δε θέλουμε να φανούμε σε καμία περίπτωση ισλαμοφοβικοί, αλλά δεν πρέπει να παραβλέψουμε πως τέτοιες ενασχολήσεις ενέχουν και κάποιο ρίσκο στη Μέση Ανατολή. Αυτό εξάλλου έρχονται να το αποδείξουν και τα μηνύματα μίσους που έλαβε η δημιουργός μετά από ταινίες τις όπως το Women Without Shadows και το Απαγορευμένο Ποδήλατο ή Wadjda που θα μας απασχολήσει σε αυτές εδώ τις γραμμές. Μια γυναίκα που επιλέγει άμεσα ή έμμεσα να θίξει τη θέση των γυναικών στις ισλαμικές χώρες, σίγουρα χαρακτηρίζεται από θάρρος.

Ένα τέτοιο θαρραλέο κορίτσι, είναι και η Wadjda. Μεγαλώνοντας και πηγαίνοντας σχολείο στο Ριγιάντ, την προσοχή της κλέβει ένα πράσινο ποδήλατο. Δυστυχώς όμως, το ποδήλατο θεωρείται ανεπίτρεπτη ασχολία για τις θρησκευόμενες γυναίκες και έτσι η οικογένειά της δε διατίθεται να ικανοποιήσει την επιθυμία του παιδιού της ενώ παράλληλα η μητέρα της ανησυχεί για το ενδεχόμενο ο σύζυγός της να αποκτήσει και δεύτερη γυναίκα. Έτσι, η μικρή Wadjda αποφασίζει να συγκεντρώσει μόνη της τα χρήματα ξεκινώντας με τρόπους ανορθόδοξους που θα μπορούσαν να τη θέσουν ακόμη και σε κίνδυνο. Σύντομα όμως, εμφανίζεται μια κοινώς αποδεκτή από την κοινωνία ευκαιρία και αποφασίζει να πάρει μέρος σε ένα σχολικό διαγωνισμό αποστήθισης του Κορανίου. Τον κερδίζει αλλά θα καταφέρει να ικανοποιήσει την επιθυμία της με το χρηματικό έπαθλο που της αναλογεί;

Με τρόπο έμμεσο αλλά αισθητό, η Χάιφα Αλ-Μανσούρ ασκεί κριτική στα συντηρητικά αντανακλαστικά της ισλαμικής κοινωνίας και κυρίως στη δεινή θέση της γυναίκας σε αυτήν. Δεν εστιάζει όμως απλά στις δυσκολίες που συναντώνται στην καθημερινότητα, αλλά διαγράφει τους μηχανισμούς εμπέδωσης της πατριαρχίας ακόμη και στις τρυφερότερες ηλικίες σύμφωνα με τους προδιαγεγραμμένους κοινωνικούς ρόλους που φαντασιώνεται η θρησκεία. Κατάσταση μακρινή; Καθόλου αν σκεφτούμε τη διαχρονική επιρροή της Χριστιανικής Εκκλησίας μέχρι και σήμερα καθώς και το χαρακτηρισμό ως ταμπού κάθε προσπάθεια να ξεριζωθούν οι ξεπερασμένες απόψεις της. Μπορεί λοιπόν να πρόκειται για ένα θέμα που έχουν συνηθίσει και ίσως βαρεθεί αλλά ταυτόχρονα καλούμαστε να ξανατοποθετηθούμε πάνω σε ένα πρόβλημα δεν έχει αντιμετωπιστεί.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ