Το κινηματογραφικό φθινόπωρο αναμένεται συναρπαστικό

Το ελληνικό καλοκαίρι τελείωσε. Μπορεί από τη μία να στεναχωριόμαστε λίγο που πρέπει να βάλουμε στο πατάρι τις πετσέτες, τα μαγιό και τα αντηλιακά μας αλλά από την άλλη χαιρόμαστε γιατί ο Σεπτέμβρης μπήκε δυναμικά και κινηματογραφικά.

Το ελληνικό καλοκαίρι τελείωσε. Μπορεί από τη μία να στεναχωριόμαστε λίγο που πρέπει να βάλουμε στο πατάρι τις πετσέτες, τα μαγιό και τα αντηλιακά μας αλλά από την άλλη χαιρόμαστε γιατί ο Σεπτέμβρης μπήκε δυναμικά και κινηματογραφικά.

Όπως κάθε χρόνο ξεκίνησε με το Φεστιβάλ Βενετίας στο οποίο ήμασταν παρόντες και είδαμε πολλές και ενδιαφέρουσες ταινίες. Το φετινό του πρόγραμμά αν και στερούταν κάτι από το περσινό γκλάμουρ και τα μπλοκμπαστερικά χιτ όπως το Gravity, μας άφησε πολύ καλές εντυπώσεις.

italy-venice-film-festival-awards-ceremonyΚαταρχάς το εξαιρετικό A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence, η τελευταία ταινία του παράξενου Σουηδού δημιουργού, Roy Andersson που μάγεψε τόσο την κριτική επιτροπή και τον πρόεδρο της τον Alexandre Desplat όσο και το σύνολο σχεδόν των δημοσιογράφων και κριτικών που το παρακολούθησαν. Οι εικαστικές εικόνες του, εκτοξεύουν το κινηματογραφικό στιλ χωρίς να στερούνται καθόλου σε βάθος, προβληματισμό και φιλοσοφία για τη ζωή και το θάνατο. Μια ταινία που θα δούμε σίγουρα και στη χώρα μας (εν ευθέτω χρόνο) και θα μας κάνει να γελάσουμε, να συγκινηθούμε και να αναρωτηθούμε για το τι είναι άνθρωπος.

Πέρα από το τη Χρυσό Λέοντα όμως, απολαύσαμε και αρκετές ακόμα ταινίες που σίγουρα θα κάνουν την εμφάνιση τους στις ελληνικές αίθουσες. Θαυμάσαμε τον εξαιρετικό Al Pacino στο διαμαντάκι του ανεξάρτητου αμερικάνικου κινηματογράφου Manglehorn. Εντυπωσιαστήκαμε με τη σκηνοθετική δεινότητα του Joshua Oppenheimer που στο The Look of Silence μας έδειξε μια άλλη οπτική μιας αληθινής και τραγικής ιστορίας που μας είχε ήδη διηγηθεί στο πολυβραβευμένο The Act of Killing. Καταλάβαμε πόσο καλός παραμένει ο Alejandro González Iñárritu που με το Birdman διέγνωσε τις ανασφάλειες και τις φοβίες ενός ηθοποιού και κατά προέκταση κάθε ανθρώπου που προσπαθεί να ανακάμψει μετά από μια μακρά περίοδο αφάνειας. Σοκαριστήκαμε από τη ευρεία αποδοχή και ενσωμάτωση της μαφίας στην ιταλική κοινωνία με το Anime Nere του Francesco Munzi που αδικήθηκε και έφυγε με άδεια χέρια. Και φυσικά τρομάξαμε και ζοριστήκαμε με την συναρπαστική ιστορία του Hungry Hearts που δικαιώνει τον όρο ψυχολογικό θρίλερ και μας υπενθυμίζει την δύναμη του σασπένς χωρίς φτήνιες και ευκολίες.

blind-vogt-dorritΤο κινηματογραφικό φθινόπωρο βέβαια δεν εξαντλείται στο φεστιβάλ Βενετίας. Συνεχίζει ακάθεκτο και δυναμικό με τις πολυαγαπημένες μας Νύχτες Πρεμιέρας που σβήνουν φέτος 20 κεράκια! Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος το πρόγραμμα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον τόσο στο διαγωνιστικό του μέρος, όσο και τις πρεμιέρες και τα αφιερώματα του. Αν και οι επιλογές είναι πολλές ξεχωρίζουμε από το διεθνές διαγωνιστικό το Νορβηγικό Blind, που προβλήθηκε και βραβεύτηκε στο Βερολίνο και το Sundance με τα βραβεία Label Europa Cinemas και σεναρίου αντίστοιχα. Επίσης αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το, όσο ανεξάρτητο πάει, μείγμα μαύρης κωμωδίας και θρίλερ με λίγο υπαρξισμό, Thou Wast Mild and Lovely της Josephine Decker. Και φυσικά το Hoje Eu Quero Voltar Sozinho από τη Βραζιλία που έφυγε από το Βερολίνο με το βραβείο Teddy είναι μία ακόμα ταινία που δεν θα χάσουμε με τίποτα.

Το μουσικό του διαγωνιστικό έχει από Nick Cave (20,000 Days on Earth) μέχρι Pulp και Elliott Smith (Heaven Adores You). Οι πρεμιέρες των Νυχτών περιλαμβάνουν τόσο αμερικάνικές ταινίες που θα κάνουν χαμό στις αίθουσες όπως το Gone Girl όσο και ανεξάρτητες ταινίες που προκάλεσαν αίσθηση στα διεθνή φεστιβάλ όπως το Whiplash με τον ανερχόμενο Miles Teller. Και φυσικά σπουδαίες ταινίες του ευρωπαϊκού αλλά του παγκόσμιου κινηματογράφου όπως το Party Girl που πήρε και τη Χρυσή Κάμερα και το Ένα κάποιο βλέμμα στις Κάννες και το ισπανικό Hermosa juventud που πήρε ειδική μνεία στο ίδιο φεστιβάλ.

Σε γενικά γραμμές θα λέγαμε ότι το φετινό πρόγραμμα των Νυχτών Πρεμιέρας είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα των τελευταίων χρόνων αφού είναι πιο φεστιβαλικό και χωρίς τα θρίλερ β διαλογής που γέμιζαν το μεταμεσονύκτιο πρόγραμμα του τις περασμένες χρονιές . Ιδανικό δηλαδή για να διατηρήσει αλλά και να αυξήσει το ενδιαφέρον των σινεφίλ χωρίς να χάσει το δημοφιλή του χαρακτήρα και έτοιμο να περάσει σε μια πιο ουσιαστική εποχή ως φεστιβάλ που θα διεκδικήσει τη θέση του στο παγκόσμιο χάρτη με το εξαιρετικό διαγωνιστικό του και τις προσεκτικές επιλογές του.

STELLA mihalis cacoyannis 1955Ακόμα όμως κι αν δεν μένετε στη Αθήνα και οι Νύχτες Πρεμιέρας φαντάζουν σαν μια δελεαστική αλλά απομακρυσμένη επιλογή, το κινηματογραφικό φθινόπωρο περιλαμβάνει, λίγο αργότερα, το πάντα εξαιρετικό από πλευράς διοργάνωσης Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Παρότι είναι ακόμη νωρίς για να μιλήσουμε για διαγωνιστικό, το φετινό φεστιβάλ της συμπρωτεύουσας, το οποίο θα διεξαχθεί από τις 31 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου, έχει ετοιμάσει ένα σημαντικό αφιέρωμα που γιορτάζει τα 100 χρόνια ελληνικού κινηματογράφου. Το οποίο μάλιστα θα είναι και διαδραστικό. Δηλαδή όλοι μπορούν ήδη να ψηφίσουν τις αγαπημένες τους ελληνικές ταινίες διαμορφώνοντας έτσι την τελική λίστα του αφιερώματος .

Αν κανένα από αυτά δεν σας είναι αρκετό τότε μπορείτε να τρέξετε στις αίθουσες και να δείτε το υπέροχο blockbuster που σπάει ταμεία, το Guardians of the Galaxy ή την ταινία που ελπίζουμε να δώσει επιτέλους ένα Oscar σκηνοθεσίας στον Richard Linklater, το Boyhood που βγαίνει από σήμερα στις αίθουσες και δεν είναι τίποτα λιγότερο από αριστούργημα.

Καλό κινηματογραφικό φθινόπωρο σε όλους μας!

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ