Το Κορίτσι του Τρένου – The Girl on the Train (2016)

Tate Taylor και ψυχολογικό θρίλερ, δεν ταιριάζουν και πολύ

 ★★½☆☆ 

Σκηνοθεσία: Tate Taylor
Σενάριο: Erin Cressida Wilson
Πρωταγωνιστούν: Emily Blunt, Justin Theroux, Haley Bennett, Rebecca Ferguson
Διάρκεια: 112′
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Odeon

the_girl_on_the_trainΤα ψυχολογικά θρίλερ με γυναίκα πρωταγωνίστρια, απολαμβάνουν μία νεότευκτη φήμη τα τελευταία χρόνια, και η επιτυχία του «Gone Girl» έδωσε πρόσφορο έδαφος στους παραγωγούς ώστε να τα κυνηγήσουν με το δίκαννο. Τώρα, άλλο ένα bestseller μυθιστόρημα, το «The Girl on the Train» της Βρετανίδας Paula Hawkins, μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη, με σκηνοθέτη τον Tate Taylor (The Help, Get on Up) και πρωταγωνίστρια την ολοένα και ωριμότερη στις ερμηνείες της, Emily Blunt. Παρέα με ένα ιδιαίτερα υποσχόμενο trailer, οι παραπάνω συντελεστές και η θεματική, φαίνονται αρκετοί για να τραβήξουν κόσμο στα ταμεία. Οι συνολικές εντυπώσεις που αποκομίζουμε, πάντως, είναι πολύ πιο μετριοπαθείς.

Κάθε μέρα, στο τρένο καθοδόν για τη δουλειά της, η Ρέιτσελ περνά δίπλα από το παλιό της σπίτι, στο οποίο πλέον ζει ο πρώην άντρας της με τη νέα του σύζυγο και το μωρό τους. Βλέπει επίσης το σπίτι ενός άλλου παντρεμένου ζευγαριού λίγα τετράγωνα παρακάτω και, βυθισμένη στην κατάθλιψη και την αυτολύπηση για το πώς έχει καταλήξει η δική της ζωή, αρχίζει να φαντάζεται την ιδανική, ευτυχισμένη τους ζωή. Μια μέρα, περνώντας με το τρένο μπροστά από το σπίτι τους, η Ρέιτσελ θα δει κάτι σοκαριστικό, που αλλάζει όλα όσα πίστευε για τους δύο αγνώστους. Όταν η γυναίκα του ζευγαριού εξαφανιστεί, η Ρέιτσελ θα αρχίσει να πιστεύει ότι ίσως σχετίζεται με την εξαφάνισή της…

Κι αν σε κάποιους φάνηκε περίεργη η ανάμιξη του, εξαιρετικού σε ταινίες με βιογραφικά στοιχεία και αισθητική «σαπουνόπερας», Taylor, με τους κανόνες του ψυχολογικού θρίλερ και του whodunit, ναι, αυτοί οι κάποιοι έχουν δίκιο. Η προσέγγιση του σκηνοθέτη σε μία ιστορία που είχε όλα τα φόντα να γίνει σκοτεινή και «δυσάρεστη», είναι περισσότερο τηλεοπτική, από την άποψη πως βλέπουμε ένα κράμα αλκοολισμού, οξύθυμων συζύγων και εγκλωβισμένων γυναικών. Οι προαναφερθέντες δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία, καθώς η αδιαμφισβήτητη «βασίλισσα» του φιλμ είναι η Ρέιτσελ, κατά κόσμο Emily Blunt.

Μιλώντας για την Blunt, είναι για μία ακόμη φορά εξαιρετική στο ρόλο της. Ερμηνεύοντας την αλκοολική με εντυπωσιακή πειθώ, ίσως ξενίσει μερίδα των θεατών λόγω των συχνών μελοδραματικών ξεσπασμάτων. Αν αναλογιστούμε την ιστορία της, όμως, πόσο διαφορετική θα μπορούσε να ήταν;
Οι υπόλοιποι ρόλοι είναι ξεκάθαρα σε δεύτερη μοίρα και, παράλληλα, εντελώς μονοδιάστατοι, σε σημείο που τους απορρίπτουμε από τις συμπάθειες μας εξαρχής.

Ένα μυστήριο που εξελίσσεται περισσότερο προφανές απ’όσο πιστεύαμε/ελπίζαμε, μία σπουδαία ερμηνεία, αυτά που μας έμειναν από την ταινία.

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*